Ka Ibu nu Kapilih

Surat pondok anu ngajurung jalma-jalma percaya sangkan leumpang dina bebeneran jeung asih, sarta waspada kana nu nipu.

Pasal 1.

Ti sesepuh, ka ibu nu kapilih sareng putra-putrana, anu dipikaasih ku sim kuring dina kayaktian — lain ngan sim kuring wungkul, tapi ku sakur jalma anu terang kana kayaktian, ^a karana kayaktian anu hirup di urang sarta bakal nyarengan urang salalanggengna. Sih kurnia, karunya, sareng karahayuan bakal nyarengan urang, ti Rama urang sareng ti Yesus Kristus, Putra Rama urang, dina kayaktian sareng kanyaah.

Sim kuring kacida bungahna mendakan aya sawatara putra anjeun anu lumampah dina kayaktian, cocog sareng timbalan Rama urang ka urang. Ayeuna sim kuring menta ka anjeun, nun Ibu: lain parentah anyar, tapi parentah anu geus aya ti awal — kudu silih pikanyaah. Ieu nu disebut kanyaah teh: yen urang hirup nurut kana parentah-Na. Jeung ieu parentahna, sakumaha anu kadenge ku aranjeun ti awal: yen aranjeun kudu hirup dina kanyaah.

Karana geus loba tukang nipu anu arindit ka sakuliah dunya, anu teu ngaku yen Yesus Kristus geus sumping dina wujud jalma. Nya eta tukang nipu jeung antikristus teh. Sing waspada, supaya aranjeun ulah leungiteun naon anu geus digarap ku urang, tapi narima ganjaran anu sampurna. Sing saha anu ngaliwatan wates, teu tetep dina piwulang Kristus, moal boga Rama urang; sabalikna sing saha anu tetep dina eta piwulang, boga Rama urang jeung Putra. ^b Lamun aya jalma datang ka aranjeun teu mawa ieu piwulang, ulah ditarima di imah aranjeun, jeung ulah dibageakeun, sabab sing saha anu mageakeun manehna, milu kabawa kana kalakuanana anu jahat.

Loba keneh anu rek ditulis ku sim kuring, tapi sim kuring teu hoyong ngagunakeun keretas jeung mangsi. Sim kuring miharep bisa datang tepang langsung jeung aranjeun, supaya kabungah urang jadi sampurna. Putra-putra ti sadulur anjeun awewe nu kapilih ngahaturkeun salam ka anjeun.