Marang Ibu kang Pinilih
Layang cekak sing ngajak para pitados lumaku ing kayektèn lan katresnan, sarta waspada marang para juru ngapusi.
1 1Saka pinituwa, marang ibu kang pinilih lan para putrane, kang daktresnani kanthi satemene—ora mung aku dhewe, nanging uga kabeh wong kang padha sumurup ing kayekten, a a v1 "Ibu kang pinilih lan para putrane" bokmanawa nuduhake marang sawijining pasamuwan setempat lan para wargane. 2awit saka kayekten kang dumunung ana ing kita lan kang bakal nunggil karo kita ing salawase. 3Sih-rahmat, kawelasan, lan tentrem-rahayu bakal nunggil karo kita saka Rama kita lan saka Gusti Yesus Kristus, Kang Putrane Rama kita, ing sajroning kayekten lan katresnan.
4Aku bungah banget dene nemoni ana sawetara putramu kang padha lumaku ing kayekten, cundhuk karo dhawuhe Rama kita marang kita. 5Saiki aku nyuwun marang kowe, dhuh ibu—dudu pepakon anyar, nanging pepakon kang wis kita tampa wiwit wiwitan—yaiku supaya kita padha tresna-tinresnan. 6Mangkene katresnan iku: yaiku yen kita padha lumaku manut dhawuh-dhawuhe. Lan iki pepakone, kaya kang wis kokrungu wiwit wiwitan: supaya kowe padha lumaku ing katresnan.
7Awit akeh juru panasaran kang wis padha metu menyang jagad, kang padha nyelaki yen Gusti Yesus Kristus wis rawuh ing kadagingan. Yaiku wong kang dadi juru panasaran lan anti-Kristus. 8Padha ngati-atia marang awakmu dhewe, supaya kowe aja nganti kelangan apa kang wis kita lakoni, nanging bisa nampa ganjaran kang sampurna. 9Saben wong kang ngliwati wates, lan ora tetep ana ing piwulange Sang Kristus, iku ora nduweni Rama kita; dene sapa kang tetep ana ing piwulang mau, iku nduweni Rama kita lan uga Sang Putra. b b v9 Nyelaki Sang Putra iku padha karo kelangan Sang Rama. Layange Yokanan negesake yen Sakarone ora bisa dipisahake—tetep ana ing piwulange Gusti Yesus iku ateges nduweni Rama kita lan Kang Putrane bebarengan. 10Manawa ana wong teka marang kowe ora nggawa piwulang iki, aja koktampa ana ing omahmu lan aja kokbagekake, 11awit sapa kang mbagekake wong iku, iya melu tunggal ing panggawene kang ala.
12Akeh prakara kang arep daktulis marang kowe, nanging aku ora kepengin nganggo dluwang lan mangsi. Aku ngarep-arep bisa teka lan caturan karo kowe adhep-adhepan, supaya kabungahan kita dadi sampurna. 13Para putrane sadulurmu wadon kang pinilih padha ngirim salam marang kowe.