Księga Psalmów 72

72 ¹Daj królowi twoje prawo, nasz Ojcze, a twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu. ²Niech sądzi twój lud w sprawiedliwości, a uciśnionych twoich sprawiedliwym sądem. ³Niech góry przyniosą ludowi pokój, a wzgórza niech niosą sprawiedliwość. ⁴Niech broni uciśnionych spośród ludu, niech ocali dzieci ubogich, a ciemiężyciela niech zmiażdży. ⁵Niech się ciebie boją, póki słońce trwa i księżyc świeci, przez wszystkie pokolenia. ⁶Niech zstąpi jak deszcz na skoszoną trawę, jak ulewa, co nawadnia ziemię. ⁷W jego dniach niech rozkwita sprawiedliwy i obfituje pokój, aż nie będzie już księżyca. ⁸Niech panuje od morza do morza i od Rzeki aż po krańce ziemi. ^a a v8 „Rzeka” to Eufrat, wielka rzeka wyznaczająca wschodnią granicę ziemi obiecanej Izraelowi. ⁹Niech kłaniają się przed nim mieszkańcy pustyni, a jego wrogowie niech proch liżą. ¹⁰Niech królowie Tarszisz i wysp przyniosą daninę; niech królowie Saby i Seby złożą dary. ¹¹Niech kłaniają się mu wszyscy królowie, wszystkie narody niech mu służą. ¹²Bo wybawia ubogiego, który woła o pomoc, i uciśnionego, który nie ma wspomożyciela. ¹³Lituje się nad słabym i ubogim, i ratuje życie ubogich. ¹⁴Od ucisku i przemocy wykupuje ich życie, a ich krew jest cenna w jego oczach. ¹⁵Niech żyje długo; niech dadzą mu złoto z Saby! Niech modlą się za niego nieustannie i błogosławią go przez cały dzień. ¹⁶Niech będzie obfitość zboża w kraju; niech faluje na szczytach gór; niech jego plon będzie jak Liban, a ludzie niech rozkwitną z miast jak trawa polna. ^b b v16 „Jak Liban” przywołuje słynne, wyniosłe lasy i bogate plony Libanu — obraz niezwykłej obfitości. ¹⁷Niech jego imię trwa na wieki, niech jego sława trwa, jak długo słońce. Niech będą w nim błogosławione wszystkie ludy; niech wszystkie narody zwą go błogosławionym. ¹⁸Błogosławiony niech będzie Ojciec Izraela, który sam jeden czyni cuda. ¹⁹Błogosławione niech będzie jego chwalebne imię na wieki; niech cała ziemia napełni się jego chwałą! Amen i Amen.

²⁰Skończyły się modlitwy Dawida, syna Isajego.