Byliśmy jak ci, którzy śnią
Pieśń pielgrzymek.
Powracający wygnańcy mówią, że powrót do domu był jak sen i napełnił ich usta śmiechem — po czym proszą naszego Ojca o dalsze odnowienie, jak strumienie powracające do Negebu. Obietnica na teraz: ci, którzy sieją we łzach, wracają do domu, niosąc snopy.
126 1Gdy nasz Ojciec odmienił los Syjonu, byliśmy jak ci, którzy śnią. 2Wtedy nasze usta napełniły się śmiechem, a nasze języki radosnymi okrzykami; wtedy mówiono wśród narodów: „Pan uczynił dla nich wielkie rzeczy”. 3Nasz Ojciec uczynił dla nas wielkie rzeczy; jesteśmy pełni radości.
4Odmień nasz los, Ojcze nasz, jak strumienie w Negebie. a a v4 Negeb to suchy pustynny obszar na południu Izraela, gdzie puste koryta potoków po deszczach nagle wzbierają wodą — obraz losu odmienionego w jednej chwili. 5Ci, którzy sieją we łzach, żąć będą wśród radosnych okrzyków. 6Kto wychodzi z płaczem, niosąc worek ziarna do siewu, z pewnością wróci do domu wśród radosnych okrzyków, niosąc snopy zboża.
