Ήμασταν σαν εκείνους που ονειρεύονται
Ωδή των αναβαθμών.
Οι εξόριστοι που επιστρέφουν λένε ότι ο γυρισμός έμοιαζε με όνειρο και γέμισε το στόμα τους γέλιο — κι έπειτα ζητούν από τον Πατέρα μας κι άλλη αποκατάσταση, σαν τα ρυάκια που ξαναγυρίζουν στη Νέγεβ. Η υπόσχεση για τώρα είναι ότι όσοι σπέρνουν με δάκρυα γυρίζουν σπίτι κουβαλώντας δεμάτια σιτάρι.
126 1Όταν ο Πατέρας μας αποκατέστησε την ευημερία της Σιών, ήμασταν σαν εκείνους που ονειρεύονται. 2Τότε το στόμα μας γέμισε γέλιο, και η γλώσσα μας κραυγές χαράς· τότε ειπώθηκε ανάμεσα στα έθνη: «Ο Κύριος έκανε μεγάλα πράγματα γι’ αυτούς». 3Ο Πατέρας μας έκανε μεγάλα πράγματα για μας· είμαστε γεμάτοι χαρά.
4Αποκατάστησε την ευημερία μας, Πατέρα μας, όπως οι χείμαρροι στη Νεγκέβ. a a v4 Η Νεγκέβ είναι η ξερή νότια έρημος του Ισραήλ, όπου οι άδειες κοίτες των χειμάρρων πλημμυρίζουν ξαφνικά με νερό μετά τις βροχές — μια εικόνα της ευημερίας που αναστρέφεται μέσα σε μια στιγμή. 5Όσοι σπέρνουν με δάκρυα θα θερίσουν με κραυγές χαράς. 6Όποιος βγαίνει κλαίγοντας, κουβαλώντας το σακί με τον σπόρο για να σπείρει, σίγουρα θα γυρίσει στο σπίτι με κραυγές χαράς, κουβαλώντας δεμάτια στάχυα.
