ਮੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਿੱਥੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ?
ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਗੀਤ।
ਇੱਕ ਮੁਸਾਫ਼ਰ ਪਹਾੜਾਂ ਵੱਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਖ਼ਤਰਾ ਵੀ ਸੀ ਅਤੇ ਪੂਜਾ-ਥਾਵਾਂ ਵੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਲੱਭਦਾ ਹੈ — ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਿੱਚ, ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਕਰਤਾ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਊਂਘ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਵਾਅਦਾ ਛੋਟ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਦਾ ਹੈ: ਤੇਰਾ ਬਾਹਰ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਅੰਦਰ ਆਉਣਾ।
121 1ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਵੱਲ ਚੁੱਕਦਾ ਹਾਂ—ਮੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਿੱਥੋਂ ਆਵੇਗੀ?
2ਮੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਹੈ।
3ਉਹ ਤੇਰੇ ਪੈਰ ਨੂੰ ਤਿਲਕਣ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ; ਜੋ ਤੇਰੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਊਂਘੇਗਾ ਨਹੀਂ। 4ਸੱਚਮੁੱਚ, ਜੋ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਨਾ ਊਂਘੇਗਾ ਨਾ ਸੌਂਵੇਗਾ।
5ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਤੇਰੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਤੇਰੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਉੱਤੇ ਛਾਂ ਹੈ। 6ਦਿਨ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰੇਗਾ, ਨਾ ਰਾਤ ਨੂੰ ਚੰਦ।
7ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਤੈਨੂੰ ਹਰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇਗਾ; ਉਹ ਤੇਰੀ ਜਾਨ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇਗਾ। 8ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਅਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇਗਾ, ਹੁਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਦਾ ਤੀਕ।
