ငါ့အကူအညီသည် အဘယ်အရပ်မှလာသနည်း။
ဘုရားကျောင်းတော်သို့ တက်သွားရာသီချင်း။
ခရီးသွားတစ်ဦးသည် အန္တရာယ်နှင့် နတ်ကွန်းများ တည်ရှိရာ တောင်များကို မော်ကြည့်ပြီး မိမိ၏အကူအညီကို အခြားတစ်နေရာ၌ တွေ့၏ — မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၍ ဘယ်သောအခါမျှ မငိုက်မျဉ်းသော မိမိ၏ခမည်းတော်။ ကတိတော်မှာ ကင်းလွတ်ခွင့် မဟုတ်ဘဲ အဖော်ပြုစောင့်ရှောက်ခြင်း ဖြစ်၏ — သင်ထွက်သွားခြင်းနှင့် သင်ဝင်လာခြင်း။
121 1ငါသည် တောင်များဆီသို့ မျက်စိကိုမျှော်ကြည့်၏၊ ငါ့အကူအညီသည် အဘယ်အရပ်မှလာလိမ့်မည်နည်း။
2ငါ့အကူအညီသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ငါ့ခမည်းတော်ထံမှ လာ၏။
3ကိုယ်တော်သည် သင်၏ခြေကို ချော်လဲစေတော်မမူ၊ သင့်ကိုစောင့်ရှောက်တော်မူသောအရှင်သည် အိပ်ငိုက်တော်မမူ။ 4အကယ်စင်စစ် ဣသရေလကို စောင့်ရှောက်တော်မူသောအရှင်သည် အိပ်ငိုက်ခြင်း၊ ကျိန်းစက်ခြင်းမရှိတော်မူ။
5သင်၏ခမည်းတော်သည် သင့်ကိုစောင့်ရှောက်တော်မူ၏၊ သင်၏ခမည်းတော်သည် သင်၏လက်ယာဘက်၌ အရိပ်ဖြစ်တော်မူ၏။ 6နေ့အချိန်၌ နေသည် သင့်ကိုမထိခိုက်ရ၊ ညအချိန်၌ လသည်လည်း မထိခိုက်ရ။
7သင်၏ခမည်းတော်သည် ဘေးအန္တရာယ်အပေါင်းမှ သင့်ကိုစောင့်ထိန်းတော်မူမည်၊ သင်၏အသက်ကို စောင့်ရှောက်တော်မူမည်။ 8သင်၏ခမည်းတော်သည် သင်ထွက်သွားခြင်းနှင့် ဝင်လာခြင်းကို ယခုမှစ၍ ကမ္ဘာအဆက်ဆက်တိုင်အောင် စောင့်ရှောက်တော်မူမည်။