Bavê me Behsa Welatê ku Hêj Nehatiye Girtin Dike

Yêşû kal bûye, û Bavê me bi eşkereyî dibêje: hê gelek welat maye ku nehatiye girtin, tevî hemû herêma Filistîniyan. Parvekirin dîsa jî berdewam dike, bi eşîrên li rojhilatê Urdunê dest pê dike. Mîrata Lêwî wekî Bavê me bi xwe tê binavkirin.

Bavê me di ayetan de dipeyive 1–7

Beş 13.

Yêşû kal bûbû, di salan de pêş ketibû, û Bavê me ji wî re got: “Tu kal bûyî, di salan de pêş ketî, û hê gelek welat maye ku bê girtin. Ev welatê ku dimîne ev e: hemû herêmên Filistîniyan, û hemû axa Geşûriyan, ji Şîhorê yê li rojhilatê Misrê heta bakur li sînorê Ekronê (ku wek Kenanî tê hesibandin); pênc serwerên Filistîniyan—yên Xezzeyê, Aşdodê, Aşqelonê, Gatê û Ekronê—û Awwî, li başûr, hemû axa Kenaniyan, û Mearaya Sîdoniyan, heta Afeqê, heta sînorê Emoriyan; û welatê Gebaliyan, hemû Lubnan ber bi rojhilat, ji Baal-Gadê li binê Çiyayê Hermonê heta Lebo-Hemetê. Hemû yên ku li welatê çiyayî dijîn ji Lubnanê heta Misrefot-Mayimê, hemû Sîdoniyan—ezê bi xwe wan ji ber gelê Îsraêl derxim. Tenê welat wek mîrat ji Îsraêl re parve bike, çawa ku min li te emir kir. Ji ber vê yekê vî welatî wek mîrat di nav neh eşîran û nîv-eşîra Menaşşe de parve bike.”

Mîrat li Rojhilatê Urdunê

Bi nîv-eşîra din re, Rûbêniyan û Gadiyan mîrata xwe stand, ya ku Mûsa li milê din ê Urdunê ber bi rojhilat da wan, çawa ku Mûsa, xizmetkarê Bavê me, da wan: ji Aroêrê li kêleka Geliyê Arnonê, û bajarê ku di nîvê gelî de ye, û hemû deşta bilind ji Medebayê heta Dîbonê; û hemû bajarên Sîhonê, padîşahê Emoriyan, yê ku li Heşbonê serwerî dikir, heta sînorê Ammoniyan; û Gîlead, axa Geşûriyan û Maakatiyan, hemû Çiyayê Hermonê, û hemû Başan heta Salekayê; hemû padîşahiya Ogê li Başanê, yê ku li Aştarotê û Edreîyê padîşahî dikir—yê dawî ji Refaîmiyan ku mabû. Mûsa Og têk bir û gelê wî derxist. Lê Îsraêliyan Geşûrî an Maakatî dernexistin, loma Geşûr û Maakat heta îro di nav Îsraêl de dijîn. Tenê ji eşîra Lewî re wî mîrat neda; qurbanên bi agir ji Bavê me re, Xwedayê Îsraêl, mîrata wan e, çawa ku wî soz da wan. ^a

Mûsa mîratek da eşîra kurên Rûbên li gorî eşîretên wan. Axa wan ji Aroêrê li kêleka Geliyê Arnonê diçû, bi bajarê ku di nîvê gelî de ye, û hemû deşta bilind li ba Medebayê; Heşbon û hemû bajarên wê li deştê—Dîbon, û Bamot-Baal, û Beyt-Baal-Meon, û Yahaz, û Kedemot, û Mefaat, û Kîryatayim, û Sibma, û Zeret-Şahar li ser girê jorî geliyê, û Beyt-Peor, û hevraziyên Pisgayê, û Beyt-Yeşîmot, û hemû bajarên deştê, û hemû padîşahiya Sîhonê, padîşahê Emoriyan, yê ku li Heşbonê padîşahî dikir, yê ku Mûsa ew bi serokên Midyanê re têk bir—Ewî, Rekem, Zûr, Hûr û Reba—mîrên Sîhonê yên ku li welat dijiyan. Gelê Îsraêl Bilamê kurê Beorê, yê ku fal digot, jî di nav kuştiyên xwe de bi şûr kuştin. Sînorê Rûbêniyan Urdun û perava wê bû. Ev mîrata Rûbêniyan li gorî eşîretan bû—bajar û gundên wan.

Mûsa eşîra Gad, kurên Gad, mîratek da li gorî eşîretên wan. Axa wan: Yazêr, hemû bajarên Gîleadê, nîvê welatê Ammoniyan heta Aroêrê, li rojhilatê Rabbayê, û ji Heşbonê heta Ramat-Mispayê û Betonîmê, û ji Mahanayimê heta sînorê Debîrê, û di gelî de: Beyt-Haram, Beyt-Nimra, Sukot û Zafon—mayîna padîşahiya Sîhonê, padîşahê Heşbonê, Urdun û perava wê, heta kêleka Behra Kîneretê li milê din ê Urdunê ber bi rojhilat. ^b Ev mîrata nevîyên Gad li gorî eşîretan e: bajar û gundên wan.

Mûsa nîv-eşîra Menaşşe mîratek da, ji bo nevîyên nîv-eşîra Menaşşe li gorî eşîretên wan. Axa wan ji Mahanayimê diçû: hemû Başan, hemû padîşahiya Ogê, padîşahê Başanê, û hemû bajarokên Yaîrê li Başanê, şêst bajar; û nîvê Gîleadê, bi Aştarotê û Edreîyê, bajarên padîşahiyê yên Ogê li Başanê, ji nevîyên Makîrê kurê Menaşşe re—nîvê Makîriyan li gorî eşîretên wan.

Ev in mîratên ku Mûsa li deştên Moabê parve kirin, li milê din ê Urdunê li rojhilatê Erîhayê. Mûsa ji eşîra Lewî re mîrat neda; Bavê me, Xwedayê Îsraêl, mîrata wan e, çawa ku wî soz da wan.