غلاطیان 6

6 ¹ای برادران، اگر کسی در گناهی گرفتار شود، شما که روحانی هستید او را با ملایمت بازآورید. مراقب خود باش، مبادا تو نیز در وسوسه بیفتی. ²بارهای یکدیگر را حمل کنید، و بدین‌گونه شریعت مسیح را به‌جا خواهید آورد. ³زیرا اگر کسی خود را چیزی بپندارد در حالی که هیچ است، خویشتن را فریب می‌دهد. ⁴هر کس باید عمل خود را بیازماید. آنگاه دلیل فخرش تنها در خودِ او خواهد بود، نه در مقایسه با همسایه‌اش. ⁵زیرا هر کس باید بارِ خود را حمل کند. ^a a v5 این «بارِ» شخصی، مسئولیت هرروزه است — متفاوت با «بارهای» سنگینِ بحرانیِ آیهٔ ۲. ⁶آن که در کلام تعلیم می‌یابد، باید در همهٔ چیزهای نیکو با معلّم خود سهیم شود.

⁷فریب مخورید—پدر ما را نمی‌توان استهزا کرد: هر چه انسان بکارد، همان را نیز خواهد دِرَوید. ⁸هر که برای طبیعتِ گناه‌آلود خود بکارد، از آن فساد درو خواهد کرد؛ و هر که برای روح‌القدس بکارد، از روح، حیاتِ جاودان درو خواهد کرد. ⁹از نیکویی‌کردن خسته نشویم—اگر دست نکشیم، در وقت مناسب محصولی درو خواهیم کرد. ¹⁰پس تا فرصت داریم، به همه نیکویی کنیم—به‌ویژه به اهلِ خانوادهٔ ایمان.

تنها به صلیب فخر کنید

¹¹بنگرید که با چه حروف درشتی به دست خودم به شما می‌نویسم! ¹²آنان که ختنه را بر شما تحمیل می‌کنند، می‌خواهند خوش‌ظاهر جلوه کنند. این کار را تنها برای آن می‌کنند که به‌خاطر صلیب مسیح آزار نبینند. ¹³زیرا حتی خودِ ختنه‌شدگان نیز شریعت را نگاه نمی‌دارند؛ آنان می‌خواهند شما ختنه شوید تا بتوانند دربارهٔ جسم شما فخر کنند. ¹⁴امّا مباد که من هرگز فخر کنم جز به صلیب خداوند ما عیسی مسیح، که به‌واسطهٔ آن، جهان برای من مصلوب شده است و من برای جهان. ¹⁵نه ختنه اهمیتی دارد و نه نامختونی؛ تنها خلقتِ تازه اهمیت دارد. ¹⁶سلامتی و رحمت بر همهٔ آنان که از این قاعده پیروی می‌کنند، و بر اسرائیلِ پدر ما.

¹⁷از این پس، کسی مرا زحمت ندهد، زیرا من نشان‌های عیسی را بر بدن خود دارم. ^b b v17 «نشان‌های» پولس، جای زخم‌هایی است که از تازیانه‌ها و رنج‌هایی که به‌خاطر موعظهٔ عیسی متحمل شد، بر تن او مانده بود.

¹⁸فیض خداوند ما عیسی مسیح با روح شما باد، ای برادران. آمین.