تثنیه 14

14 ¹شما فرزندانِ پدر خود هستید؛ به‌خاطر مردگان، خود را زخمی نکنید و پیشانی خود را نتراشید. ^a a v1 اسرائیل مستقیماً به‌عنوان فرزندانِ خودِ پدرِ ما خطاب می‌شود — همان پیوندِ خانوادگی‌ای که تمامِ شریعت بر آن استوار است. ²زیرا شما قومی مقدّس هستید، متعلق به پدرتان؛ پدرِ شما شما را از میانِ همهٔ قوم‌هایی که بر روی زمین‌اند برگزید تا مِلکِ گران‌بهای او باشید.

³هیچ‌چیزِ نفرت‌انگیزی مخورید. ⁴این‌ها جانورانی‌اند که می‌توانید بخورید: گاو، گوسفند و بز، ⁵گوزن، غزال، آهو، بزِ کوهی، بزِ وحشی، آنتیلوپ و قوچِ کوهی. ⁶می‌توانید هر جانوری را که سُمِ کاملاً شکافته دارد و نشخوار می‌کند، بخورید. ⁷اما از میانِ آن‌هایی که نشخوار می‌کنند یا سُمِ شکافته دارند، شتر و خرگوش و گورکنِ صخره‌ای را مخورید؛ اینها نشخوار می‌کنند اما سُمشان شکافته نیست؛ برای شما ناپاک‌اند. ⁸خوک سُمِ شکافته دارد اما نشخوار نمی‌کند، پس برای شما ناپاک است. نه گوشتشان را بخورید و نه به لاشه‌هایشان دست بزنید. ⁹از همهٔ آنچه در آب زندگی می‌کند، هر چه را که باله و فَلس دارد می‌توانید بخورید. ¹⁰اما هر چه را که باله و فَلس ندارد نباید بخورید؛ برای شما ناپاک است. ¹¹هر پرندهٔ پاک را می‌توانید بخورید. ¹²اما اینها را نباید بخورید: عقاب، کرکس، لاشخورِ سیاه، ¹³زَغَن، شاهین و هر گونه سارگِپه، ¹⁴هر نوع کلاغ، ¹⁵شترمرغ، شب‌گیر، مرغِ دریایی و هر نوع باز، ¹⁶جغدِ کوچک، جغدِ بزرگ و جغدِ سفید، ¹⁷جغدِ بیابانی، مرغِ لاشخور و باقرقره، ¹⁸لک‌لک، هر نوع مرغِ ماهی‌خوار، هُدهُد و خفاش. ¹⁹همهٔ حشراتِ بال‌دار برای شما ناپاک‌اند؛ آنها را مخورید. ²⁰اما هر جانورِ بال‌دارِ پاک را می‌توانید بخورید.

²¹هیچ‌چیزی را که خود به خود مرده باشد مخورید. می‌توانید آن را به غریبی که در شهرهایتان است بدهید تا بخورد، یا به بیگانه‌ای بفروشید؛ زیرا شما برای پدرتان قومی مقدّس هستید. بزغاله را در شیرِ مادرش مپزید.

آوردن ده‌یکِ خود به حضور پدر

²²ده‌یکِ همهٔ محصولِ سالانهٔ کشتزارِ خود را بی‌کم‌وکاست بیاورید. ²³در حضورِ پدرتان، در مکانی که او برمی‌گزیند تا نامِ خود را در آنجا ساکن سازد، ده‌یکِ غله و شرابِ تازه و روغن، و نخست‌زادهٔ رمه و گلهٔ خود را بخورید؛ تا بیاموزید که همواره از پدرتان ترسِ توأم با احترام داشته باشید. ²⁴اما اگر راه برای تو چنان دور باشد که نتوانی ده‌یک را ببری — چون مکانی که پدرت برای نامِ خود برمی‌گزیند از تو بسیار دور است — پس از آنکه پدرت تو را برکت داد، ²⁵آن را به پول تبدیل کن، پول را با خود بردار و به مکانی که پدرت برخواهد گزید برو. ²⁶آن پول را بر هر چه دلت می‌خواهد خرج کن — گاو، گوسفند، شراب یا نوشیدنیِ تند، هر چه که آرزو داری — و در آنجا در حضورِ پدرت بخور و شادی کن، تو و اهلِ خانه‌ات. ²⁷لاوی‌ای را که در شهرهایتان است ترک مکن، زیرا او با تو سهم و میراثی ندارد. ²⁸در پایانِ هر سه سال، تمامِ ده‌یکِ محصولِ آن سال را بیرون آور و در شهرهایت انبار کن. ²⁹تا لاوی — چون با تو سهم و میراثی ندارد — و بیگانه و یتیم و بیوه‌زنی که در شهرهایت هستند، بیایند و بخورند و سیر شوند؛ تا پدرت تو را در همهٔ کارهای دستت برکت دهد.