Οι επίσκοποι στον οίκο του Πατέρα μας
Ο χαρακτήρας, όχι η ικανότητα, κάνει κάποιον κατάλληλο για ηγέτη. Ο επίσκοπος πρέπει να είναι άμεμπτος, πράος, όχι φιλοχρήματος, και ικανός να κυβερνά το δικό του σπίτι· οι διάκονοι δοκιμάζονται πρώτα. Ο Παύλος γράφει για να ξέρει ο Τιμόθεος πώς να φέρεται στον οίκο του Πατέρα μας, και παραθέτει έναν ύμνο για τον Χριστό.
3 1Να ένας αξιόπιστος λόγος: όποιος επιθυμεί να γίνει επίσκοπος, ποθεί ένα ευγενικό έργο. 2Γι’ αυτό ο επίσκοπος πρέπει να είναι άμεμπτος: πιστός στη γυναίκα του, συνετός, εγκρατής, κόσμιος, φιλόξενος, ικανός να διδάσκει. 3Όχι μέθυσος, όχι βίαιος αλλά ήπιος, όχι φιλόνικος, ούτε φιλάργυρος. 4Πρέπει να κυβερνά καλά το δικό του σπιτικό, κρατώντας τα παιδιά του υπάκουα με κάθε αξιοπρέπεια· 5γιατί αν κάποιος δεν ξέρει να κυβερνά το δικό του σπιτικό, πώς θα φροντίσει την εκκλησία του Πατέρα μας; 6Δεν πρέπει να είναι νεοφώτιστος, μήπως φουσκώσει από υπερηφάνεια και πέσει στην ίδια καταδίκη με τον διάβολο. 7Πρέπει ακόμα να έχει καλή φήμη ανάμεσα σ’ αυτούς που είναι έξω, για να μην πέσει στην ντροπή και στην παγίδα του διαβόλου.
8Το ίδιο και οι διάκονοι πρέπει να είναι αξιοπρεπείς, όχι διπρόσωποι, όχι δοσμένοι στο πολύ κρασί, όχι άπληστοι για αισχρό κέρδος. 9Πρέπει να κρατούν το μυστήριο της πίστης με καθαρή συνείδηση. 10Κι αυτοί πρέπει πρώτα να δοκιμάζονται· έπειτα, αν αποδειχτούν άμεμπτοι, ας υπηρετούν ως διάκονοι. 11Το ίδιο κι οι γυναίκες πρέπει να είναι άξιες σεβασμού, όχι κακολόγες, αλλά νηφάλιες και πιστές σε όλα. 12Ο διάκονος πρέπει να είναι πιστός στη γυναίκα του και να κυβερνά καλά τα παιδιά του και το σπιτικό του. 13Οι διάκονοι που υπηρετούν καλά κερδίζουν για τον εαυτό τους καλή θέση και μεγάλη παρρησία στην πίστη στον Ιησού Χριστό.
Το μυστήριο στην καρδιά της πίστης μας
14Σου γράφω αυτές τις οδηγίες, αν και ελπίζω να έρθω σ’ εσένα σύντομα. 15Αν όμως αργήσω, θα ξέρεις πώς πρέπει να συμπεριφέρεται κανείς στον οίκο του Πατέρα μας, την εκκλησία του ζωντανού Πατέρα, στύλο και θεμέλιο της αλήθειας. 16Αναντίρρητα, μεγάλο είναι το μυστήριο της ευσέβειας προς τον Θεό: φανερώθηκε με σάρκα, δικαιώθηκε με το Άγιο Πνεύμα, τον είδαν άγγελοι, κηρύχθηκε ανάμεσα στα έθνη, πιστεύτηκε σ’ όλον τον κόσμο, αναλήφθηκε με δόξα. a a v16 Αυτή η πρώιμη ομολογία υμνεί τον Ιησού —εκείνον που ήρθε με σάρκα, αναστήθηκε δικαιωμένος και αναλήφθηκε με δόξα· το «αυτός» αναφέρεται σ’ εκείνον παντού.
