Ruben: Die Vader verskuif die eersgeboortereg

Ruben het die eersgeborene se reg verloor omdat hy sy vader se bed geskend het. Sy stam en Gad en die halwe Manasse wen 'n oorlog wat hulle aan ons Vader toeskryf, en hoereer dan agter plaaslike gode aan. Dieselfde registers wat hulle krygers tel, teken hulle ballingskap aan.

Hoofstuk 5.

Die seuns van Ruben, Israel se eersgeborene—hy was inderdaad die eersgeborene, maar omdat hy sy vader se bed verontreinig het, het sy eersgeboortereg na die seuns van Josef, seun van Israel, gegaan, sodat hy nie as die eersgeborene in die geslagsregister opgeteken kon word nie. Al het Juda sterk geword onder sy broers en al het ’n heerser uit hom voortgekom, was die eersgeboortereg Josef s’n. Die seuns van Ruben, die eersgeborene van Israel: Henog, Pallu, Hesron en Karmi. Die seuns van Joël: Semaja, sy seun; Gog, sy seun; Simeï, sy seun; Miga, sy seun; Reaja, sy seun; Baäl, sy seun; en Beëra, sy seun, wat Tiglat-Pileser, koning van Assirië, in ballingskap weggevoer het—hy was die leier van die Rubeniete. Sy familielede volgens hulle geslagte, soos opgeteken in die geslagsregisters: Jeïel die hoof, Sagaria, en Bela, seun van Asas, seun van Sema, seun van Joël. Hulle het hulle in Aroër gevestig, tot by Nebo en Baäl-Meon. Hulle het hulle ook ooswaarts gevestig tot aan die rand van die woestyn wat tot by die Eufraat strek, omdat hulle vee in Gilead vermeerder het.

In die dae van Saul het hulle teen die Hagareners oorlog gevoer, en dié het voor hulle geval; hulle het in die Hagareners se tente gewoon oor die hele gebied oos van Gilead.

Gad se nakomelinge in die land Basan

Die seuns van Gad het langs hulle in die land Basan gewoon, tot by Salka: Joël die hoof, Safam die tweede in bevel, daarna Janai en Safat in Basan. Hulle familielede, volgens hulle families, was Migael, Mesullam, Seba, Jorai, Jakan, Sia en Eber—sewe. Dit was die seuns van Abihail, seun van Huri, seun van Jaroag, seun van Gilead, seun van Migael, seun van Jesisai, seun van Jagdo, seun van Bus. Agi, seun van Abdiël, seun van Guni, was die hoof van hulle families. Hulle het in Gilead gewoon, in Basan en sy dorpe, en oor al die weivelde van Saron tot by hulle grense. Hulle almal is in die geslagsregisters opgeteken in die tyd van Jotam, koning van Juda, en Jerobeam, koning van Israel.

Die Rubeniete, die Gadiete en die halwe stam van Manasse het bekwame manne gehad wat skild en swaard gedra het, die boog gespan het en vir oorlog geoefen was—44 760 wat gereed was vir die stryd. Hulle het oorlog gevoer teen die Hagareners en teen Jetur, Nafis en Nodab. Hulle is gehelp teen hulle; die Hagareners en al hulle bondgenote is in hulle hand oorgegee, omdat hulle in die stryd tot ons Vader geroep het. Hy het hulle verhoor, want hulle het op hom vertrou. Hulle het die Hagareners se vee gebuit: 50 000 kamele, 250 000 skape, 2 000 donkies en 100 000 mense. Baie het dood neergeval, want die stryd was ons Vader s’n; hulle het daar gewoon tot met die ballingskap.

Manasse se halwe stam: hulle krag en hulle val

Die halwe stam van Manasse het in die land gewoon en het talryk geword, van Basan af tot by Baäl-Hermon, Senir en die berg Hermon. Die hoofde van hulle families: Efer, Jisi, Eliël, Asriël, Jeremia, Hodawja en Jagdiël—dapper krygsmanne, beroemde manne, hoofde van hulle families. Maar hulle was ontrou aan die God van hulle voorvaders en het ontug gepleeg met die gode van die volke van die land, wat ons Vader voor hulle uitgeroei het. Daarom het ons Vader van Israel die gees van Pul, koning van Assirië—Tiglat-Pileser, koning van Assirië—aangewakker, en hy het die Rubeniete, die Gadiete en die halwe stam van Manasse in ballingskap weggevoer na Halag, Habor, Hara en die rivier Gosan, waar hulle tot vandag toe bly.