روبن: پلار د مشرتوب حق بل چا ته اړوى
روبین د خپل پلار د بستر د سپکاوي له امله د مشر زوی حق له لاسه ورکړ. د هغه قبیله او جاد او د منسی نیمه قبیله یوه جګړه ګټي چې بریا یې زموږ پلار ته منسوبوي، بیا د سیمې خدایانو پسې زنا کوي. هماغه ثبتونه چې د دوی جنګیالي شمېري، د دوی جلاوطني هم ثبتوي.
5 1د اِسرائيل د مشر زوئ روبن زامن — هغه واقعى مشر زوئ وو، خو ځکه چې هغۀ د خپل پلار بستره ناپاکه کړه، نو د هغۀ د مشرتوب حق د اِسرائيل د زوئ يوسف زامنو ته ورکړے شو، نو هغه په نسب نامه کښې د مشر زوئ په حيث ونۀ ليکلے شو. 2اګرچې يهوداه د خپلو وروڼو په مينځ کښې زورور شو او يو حاکم تر هغۀ راووت، خو د مشرتوب حق د يوسف وو. 3د اِسرائيل د مشر زوئ روبن زامن: حنوک، فلو، حضرون او کرمى. 4د يوئيل زامن: د هغۀ زوئ سمعياه، د هغۀ زوئ جوج، د هغۀ زوئ سمعى، 5د هغۀ زوئ ميکاه، د هغۀ زوئ رئياه، د هغۀ زوئ بعل، 6او د هغۀ زوئ بئيراه، چې د اسور بادشاه تِګلت پِلاسر جلاوطن کړو — هغه د روبنيانو مشر وو. 7د هغۀ خپلوان د خپلو کورنيو مطابق، لکه څنګه چې په نسب نامه کښې درج دى: مشر يعى ئيل، زکرياه، 8او بالع چې د عزاز زوئ وو، د سمع زوئ، د يوئيل زوئ. دوئ په عروعير کښې اوسېدل، تر نبو او بعل معون پورې. 9دوئ د ختيځ خوا ته هم د هغه صحرا تر غاړې پورې اوسېدل چې تر فرات پورې غځيدلے وو، ځکه چې د هغوئ مواشى په جِلعاد کښې زيات شوى وُو.
10د ساؤل په زمانه کښې هغوئ د هاجريانو سره جنګ وکړو، چې د دوئ په لاس مات شول؛ دوئ د جِلعاد د ختيځ خوا په ټوله علاقه کښې د هاجريانو په خيمو کښې اوسېدل.
د جد اولاد د بشان په ملک کښې
11د جد زامن د هغوئ خوا ته د بشان په ملک کښې تر سلکه پورې اوسېدل: 12مشر يوئيل، دوېم شافام، بيا په بشان کښې ينى او شافط. 13د هغوئ خپلوان، د خپلو پلرونو د کورنيو مطابق، دا وُو: ميکائيل، مسُلام، سبع، يورى، يعکان، زيع او عابر — اوۀ تنه. 14دا د ابىخيل زامن وُو چې د حورى زوئ وو، د يروح زوئ، د جِلعاد زوئ، د ميکائيل زوئ، د يسيسى زوئ، د يحدو زوئ، د بوز زوئ. 15اخى چې د عبدى ئيل زوئ وو، د جونى زوئ، د هغوئ د پلرونو د کورنيو مشر وو. 16دوئ په جِلعاد کښې، په بشان او د هغې په کليو کښې، او د شارون په ټولو څړځايونو کښې تر خپلو حدودو پورې اوسېدل. 17دا ټول د يهوداه د بادشاه يوتام او د اِسرائيل د بادشاه يرُبعام د بادشاهۍ په زمانه کښې په نسب نامو کښې درج شوى وُو.
18د روبنيانو، جديانو او د منسى د نيمې قبيلې قابل سړى وُو چې ډال او تُوره به يې اخيستله، لِندۍ به يې کشوله او د جنګ دپاره روزل شوى وُو — ۴۴،۷۶۰ تنه د جنګ دپاره تيار وُو. 19دوئ د هاجريانو سره، او د يطور، نفيس او نوداب سره جنګ وکړو. 20د هغوئ خلاف د دوئ مدد وشو؛ هاجريان او د هغوئ ټول ملګرى د دوئ په لاس کښې ورکړے شول، ځکه چې دوئ په جنګ کښې زمونږ پلار ته فرياد وکړو. هغۀ د دوئ فرياد قبول کړو، ځکه چې دوئ په هغۀ باندې بهروسه کوله. 21دوئ د هاجريانو مواشى ونيول: ۵۰،۰۰۰ اوښان، ۲۵۰،۰۰۰ ګډې، ۲،۰۰۰ خره او ۱۰۰،۰۰۰ تنه خلق. 22ډېر خلق مړۀ پرېوتل، ځکه چې دا جنګ د زمونږ پلار وو؛ دوئ هلته د جلاوطنۍ تر وخته پورې اوسېدل.
د منسى نيمه قبيله: د هغوئ طاقت او زوال
23د منسى نيمه قبيله په دې ملک کښې اوسېدله او د بشان نه تر بعل حرمون، سنير او د حرمون غر پورې زياته شوه. 24د هغوئ د پلرونو د کورنيو مشران دا وُو: عيفر، يِشعى، اليئيل، عزرى ئيل، يرمياه، هوداوياه او يحدى ئيل — دا زورور جنګيالى، مشهور سړى او د خپلو پلرونو د کورنيو مشران وُو. 25خو دوئ د خپلو پلرونو د خُدائ پاک سره بېوفا شول او د هغه ملک د قومونو د بتانو سره يې زنا وکړه، چې زمونږ پلار د دوئ په مخکښې هلاک کړى وُو. 26نو د اِسرائيل زمونږ پلار د اسور د بادشاه پول — يعنې د اسور بادشاه تِګلت پِلاسر — روح راوپاروو، او هغۀ روبنيان، جديان او د منسى نيمه قبيله حِله، خابور، هاره او د جوزان سيند ته جلاوطن کړل، چې تر نن ورځې پورې هلته دى.