د صيون غورځنګ
د تقوع يو شپون په يوه شتمن او بېغمه قوم کې د بېانصافۍ او تش عبادت پر ضد تندر کوي. د خبرداريو لاندې د يو پلار هغه ارمان درزېږي چې بچيان يې يوازې هغه ولټوي او ژوندي پاتې شي.
1 1د عاموس خبرې، چې د تقوع يو شپون وو، کوم چې هغۀ د اِسرائيل په حقله وليدلې، کله چې عُزياه د يهوداه بادشاه وو او د يوآش زوئ يربعام د اِسرائيل بادشاه وو، د زلزلې نه دوه کاله مخکښې. a a v1 دا زلزله تقريباً د مسيح نه ۷۶۰ کاله مخکښې راغله او تر ډېرو پښتونو پورې هم ياده وه — زکريا ۱۴:۵ وګورئ. 2هغۀ ووئيل چې، زمونږ پلار د صيون نه غورځنګ کوى، د يروشلم نه خپل آواز اوچتوى؛ د شپونو څرګاهونه ماتم کوى، او د کرمل څوکه وچيږى.
3زمونږ پلار داسې فرمائى چې، د دمشق د درو ګناهونو دپاره، او د څلورو دپاره، زۀ به يې نۀ ګرځوم، ځکه چې هغوئ جلعاد د اوسپنې په داترو سره وتنولو. b b v3 ”د درو ګناهونو دپاره، او د څلورو دپاره“ دا د عبراني يوه طريقه ده چې ووئيل شى چې ګناهونه د شمار نه وتلى دى — دا يو حقيقى شمار نۀ دے، بلکې يو داسې پيمانه ده چې ډېر مخکښې راډک شوے دے. 4نو زۀ به د حزائيل په کور باندې اور ولېږم، او هغه به د بنحدد قلعې وخورى. 5زۀ به د دمشق د دروازې غانده ماته کړم، او هغه څوک چې د آوين په وادئ کښې په تخت ناست دے او هغه څوک چې په بيتعدن کښې عصا نيسى، ختم کړم؛ او د ارام خلق به کير ته جلاوطن شى، زمونږ پلار فرمائى.
6زمونږ پلار داسې فرمائى چې، د غزه د درو جرمونو دپاره، او د څلورو دپاره، زۀ به يې نۀ ګرځوم—هغوئ يو ټول قوم جلاوطن کړو، او ادوم ته يې حواله کړل. 7نو زۀ به د غزه په ديوال باندې اور ولېږم، او هغه به د هغې قلعې وخورى. 8زۀ به هغه څوک چې په اشدود کښې په تخت ناست دے او هغه څوک چې په اشقلون کښې عصا نيسى، ختم کړم؛ زۀ به خپل لاس د عقرون په خلاف وګرځوم، او د فلسطينيانو پاتې خلق به هلاک شى، حاکم پلار فرمائى.
9زمونږ پلار داسې فرمائى چې، د صور د درو ګناهونو دپاره، او د څلورو دپاره، زۀ به يې نۀ ګرځوم، ځکه چې هغوئ د جلاوطنو يوه ټوله ډله ادوم ته حواله کړله او د وروڼو لوظ يې هير کړو. 10نو زۀ به د صور په ديوال باندې اور ولېږم، او هغه به د هغې قلعې وخورى.
11زمونږ پلار داسې فرمائى چې، د ادوم د درو ګناهونو دپاره، او د څلورو دپاره، زۀ به يې نۀ ګرځوم، ځکه چې هغۀ خپل ورور په توره سره شړلو، هر رحم يې مړ کړو، د هغۀ غصه بېانتها شلوله، او هغۀ خپل قهر د تل دپاره وساتلو. 12نو زۀ به په تيمان باندې اور ولېږم، او هغه به د بصره قلعې وخورى.
13زمونږ پلار داسې فرمائى چې، د عمونيانو د درو ګناهونو دپاره، او د څلورو دپاره، زۀ به يې نۀ ګرځوم، ځکه چې هغوئ د جلعاد اميدوارې ښځې وچيرلې دې دپاره چې خپله سرحد پراخه کړى. 14نو زۀ به د ربه په ديوال باندې اور بل کړم، او هغه به د هغې قلعې وخورى، د جنګ په ورځ د نارو سره، د طوفان په ورځ د ګرداب سره. 15او د هغوئ بادشاه به جلاوطن شى، هغه او د هغۀ عمالدار يو ځائ، زمونږ پلار فرمائى.
