2 List do Koryntian 13

13 ¹To już trzeci raz przychodzę do was. „Każda sprawa musi być potwierdzona zeznaniem dwóch albo trzech świadków”. ²Uprzedziłem już tych, którzy przedtem zgrzeszyli, i wszystkich pozostałych — tak jak powiedziałem osobiście podczas drugich odwiedzin — i mówię im to teraz, będąc z dala: jeśli znowu przyjdę, nie oszczędzę ich, ³skoro żądacie dowodu, że Chrystus przeze mnie mówi. Nie jest on słaby wobec was, lecz potężny pośród was. ⁴Został bowiem ukrzyżowany w słabości, lecz żyje mocą naszego Ojca. My również jesteśmy słabi w nim, lecz wobec was żyć będziemy z nim mocą naszego Ojca.

⁵Badajcie samych siebie — czy jesteście w wierze? Doświadczajcie samych siebie. Czy nie wiecie, że Jezus Chrystus jest w was, chyba że próby nie przechodzicie? ⁶A ufam, że poznacie, iż my próbę przeszliśmy.

⁷Modlimy się do naszego Ojca, abyście nie czynili nic złego — nie po to, by okazało się, że my jesteśmy wypróbowani, lecz abyście wy czynili to, co dobre, choćby się zdawało, że my próby nie przeszliśmy. ⁸Nie możemy bowiem nic przeciw prawdzie, lecz tylko w obronie prawdy. ⁹Radujemy się, gdy my jesteśmy słabi, a wy mocni; modlimy się też o waszą pełną odnowę. ¹⁰Dlatego piszę to, będąc z dala, abym obecny wśród was nie musiał być surowy, korzystając z władzy, którą Pan mi dał — by budować, a nie burzyć.

Miłość i pokój naszego Ojca

¹¹Na koniec, bracia i siostry, radujcie się, dążcie do pełnej odnowy, zachęcajcie się nawzajem, bądźcie jednomyślni, żyjcie w pokoju — a nasz Ojciec miłości i pokoju będzie z wami. ¹²Pozdrówcie jedni drugich świętym pocałunkiem.

¹³Pozdrawiają was wszyscy święci.

¹⁴Łaska naszego Pana Jezusa Chrystusa, miłość naszego Ojca i głęboka wspólnota Ducha Świętego niech będą z wami wszystkimi. ^a a v14 To końcowe błogosławieństwo wymienia razem wszystkie trzy Osoby — Syna, Ojca i Ducha Świętego — apostolskie echo kapłańskiego błogosławieństwa, które kładło imię naszego Ojca na jego lud.