Timbalane Nabi Hagai
Para wong buwangan wis bali, nanging ninggal padalemané Rama kita dadi reruntuhan, déné omahé dhéwé dihiasi papan kayu. Hagai nimbali wong-wong mau supaya mbangun manèh—lan ndhasaraké sakèhing panjaluké ing siji prasetya kang dibalèni: “Aku nunggil karo kowé.”
1 1Ing taun kang kapindho jumenenge Prabu Darius, ing sasi kang kaenem, dina kapisan, ana pangandikane Rama kita kang kaparingake lumantar Nabi Hagai marang Zerubabel bin Sealtiel, gubernur ing Yehuda, lan marang Yusak bin Yehozadak, Imam Agung, mangkene:
2Mangkene pangandikane Rama kita, Gustine wadyabala swarga: “Bangsa iki padha ngucap, yen durung tekan wektune mbangun maneh padalemane Rama kita.”
3Banjur ana pangandikane Rama kita kang kaparingake lumantar Nabi Hagai, mangkene:
4“Apa kowe padha kudu manggon ing omah-omahmu kang pinajang kayu, mangka padaleman iki isih dadi jugrugan?” 5Mulane, mangkene pangandikane Rama kita, Gustine wadyabala swarga: “Padha gatekna kanthi premati bab uripmu. 6Kowe wis padha nyebar wiji akeh, nanging mung sithik panene. Kowe padha mangan, nanging ora tau wareg. Kowe padha ngombe, nanging ora tau marem. Kowe padha nganggo sandhangan, nanging ora ana kang dadi anget. Lan sapa kang oleh opah, opahe mung dilebokake ing kanthong kang bolong.”
7Mangkene pangandikane Rama kita, Gustine wadyabala swarga: “Padha gatekna kanthi premati bab uripmu. 8“Padha munggaha menyang pagunungan, ngusunga kayu, lan padha mbanguna padaleman iki, supaya Aku rena ing panggalih marang iku lan kaluhurake,” mangkono pangandikane Rama kita. 9“Kowe padha ngarep-arep pametu akeh, nanging kang tinemu mung sithik banget. Apa kang kokgawa mulih, Dakdamoni nganti sirna. Apa sababe?” mangkono pangandikane Rama kita, Gustine wadyabala swarga. “Yaiku marga saka padalemanKu, kang isih dadi jugrugan, mangka saben wong panunggalanmu padha repot ngurus omahe dhewe-dhewe. 10Mulane, marga saka kowe kabeh, langit wis nahan ebune, lan bumi wis nahan asil pametune. 11Aku wis nekakake mangsa ketiga marang pategalan lan pagunungan, marang gandum, anggur anyar, lan lenga jaitun, marang samubarang kang metu saka bumi, marang manungsa lan kewan, sarta marang sakehing pakaryane tanganmu.”
12Banjur Zerubabel bin Sealtiel, Yusak bin Yehozadak, Imam Agung, lan sakehing wong turahaning umat padha mituhu marang swantene Rama kita lan marang pangandikane Nabi Hagai, awit Nabi Hagai iku kang wis diutus dening Rama kita; lan wong-wong mau padha wedi-asih ing ngarsane Rama kita.
13Banjur Nabi Hagai, utusane Rama kita, mratelakake pawartane Rama kita marang bangsa iku, mangkene: “Aku nunggil karo kowe kabeh, mangkono pangandikane Rama kita.” a a v13 Nalika bangsa iku padha bali marang pakaryane Sang Rama, Panjenengane paring wangsulan kanthi panggalih katresnan kaya saben bapak marang anake — “Aku nunggil karo kowe.” Rawuhe Panjenengane iku kang dadi ganjarane.
14Mulane Rama kita banjur nggugah rohe Zerubabel bin Sealtiel, gubernur ing Yehuda, lan rohe Yusak bin Yehozadak, Imam Agung, sarta rohe sakehing wong turahaning umat. Banjur padha teka lan nggarap padalemane Rama kita, Gustine wadyabala swarga, 15yaiku ing dina kaping patlikur sasi kaenem, ing taun kang kapindho jumenenge Prabu Darius.