مزامیر 110

110 ¹ پدر ما به سرورِ من گفت — عیسی: «به دست راست من بنشین تا آنگاه که دشمنانت را کرسیِ زیر پایت گردانم.» ^a a v1 عیسی این آیه را نقل کرد تا آشکار سازد که چگونه رهبران مذهبی درنیافته بودند مسیحِ موعود کیست — مَتّی ۲۲:۴۴، مَرقُس ۱۲:۳۶، لوقا ۲۰:۴۲. عهد جدید عیسی را همان کسی می‌نامد که پدر ما او را به دست راست خود نشانید — اعمال ۲:۳۴، عبرانیان ۱:۱۳، عبرانیان ۱۰:۱۲-۱۳.

² پدر ما عصای پرقدرت تو را از صهیون خواهد گسترانید: در میان دشمنانت فرمان بران! ³ قوم تو در روزِ قدرت تو با میلِ خود خویشتن را تقدیم خواهند کرد، آراسته به شکوهِ قدّوسیت. از رَحِمِ سپیده‌دم، شبنمِ جوانیِ تو از آنِ تو خواهد بود. ^b b v3 از رَحِمِ سپیده‌دم، شبنمِ جوانیِ تو: چنان‌که شبنم تازه و فراوان از سپیده‌دم زاده می‌شود، سرزندگیِ تو نیز بی‌پایان تازه خواهد شد.

⁴ پدر ما سوگند خورده است و رأی خود را دگرگون نخواهد کرد: «تو تا ابد کاهنی، به رتبهٔ مِلْکیصِدق.» ^c c v4 عبرانیان این سوگند را مستقیماً به عیسی نسبت می‌دهد — عبرانیان ۵:۶، ۷:۱۷، ۷:۲۱. عیسی همان کاهن-پادشاهِ جاودانی به رتبهٔ مِلْکیصِدق است که خودِ پدر ما او را با سوگند برگماشته است.

⁵ پدرِ متعال به دست راست توست؛ او در روزِ خشمِ خود پادشاهان را در هم خواهد شکست. ⁶ او در میان قوم‌ها داوری خواهد کرد و کشتگان را بر هم خواهد انباشت؛ او سرکردهٔ سراسرِ زمینِ پهناور را در هم خواهد شکست. ⁷ او از جویِ کنارِ راه خواهد نوشید؛ از این رو سرِ خود را برخواهد افراشت.