መዝሙር 110

110 ¹አባታችን ለጌታዬ ለኢየሱስ እንዲህ አለ፤ “ጠላቶችህን ለእግርህ መረገጫ እስካደርግ ድረስ በቀኜ ተቀመጥ።” ^a a v1 ኢየሱስ መሲሑ ማን እንደ ሆነ የሃይማኖት መሪዎች እንዴት እንደ ሳቱ ለማጋለጥ ይህን ጥቅስ ጠቀሰ — ማቴ 22፥44፣ ማር 12፥36፣ ሉቃ 20፥42። አዲስ ኪዳን አባታችን በቀኙ ያስቀመጠው ኢየሱስ እንደ ሆነ ይገልጣል — ሐዋ 2፥34፣ ዕብ 1፥13፣ ዕብ 10፥12-13።

²አባታችን ኀያሉን በትረ መንግሥትህን ከጽዮን ይዘረጋል፤ በጠላቶችህ መካከል ግዛ! ³ሕዝብህ በኀይልህ ቀን በተቀደሰ ግርማ ተጎናጽፈው በፈቃዳቸው ራሳቸውን ያቀርባሉ። ከንጋት ማኅፀን የጕልምስናህ ጠል ላንተ ይሆናል። ^b b v3 “ከንጋት ማኅፀን የጕልምስናህ ጠል”፦ ጠል ከንጋት አዲስና ብዙ ሆኖ እንደሚወለድ፣ እንዲሁ ጕልበትህ ፍጻሜ በሌለው ሁኔታ ይታደሳል።

⁴አባታችን ማለ፤ ሐሳቡንም አይለውጥም፤ “አንተ እንደ መልከ ጼዴቅ ሹመት ለዘላለም ካህን ነህ።” ^c c v4 የዕብራውያን መልእክት ይህን መሐላ በቀጥታ ለኢየሱስ ይሰጠዋል — ዕብ 5፥6፣ 7፥17፣ 7፥21። ኢየሱስ አባታችን ራሱ የማለለት፣ እንደ መልከ ጼዴቅ ሹመት የዘላለም ካህንና ንጉሥ ነው።

⁵ጌታ አባታችን በቀኝህ ነው፤ በቍጣው ቀን ነገሥታትን ይቀጠቅጣል። ⁶በሕዝቦች መካከል ይፈርዳል፤ ሙታንንም ይከምራል፤ በሰፊው ምድር ላይ ያለውን አለቃ ይቀጠቅጣል። ⁷በመንገድ ዳር ካለው ጅረት ይጠጣል፤ ስለዚህ ራሱን ከፍ ያደርጋል።