इच्छुक हृदय र सिपालु हात

काम सुरु हुन्छ, र एउटै मात्र समस्या प्रशस्तताको हुन्छ—कारीगरहरूले मोशालाई भन्छन् कि मानिसहरूले चाहिनेभन्दा धेरै ल्याइरहेका छन्, त्यसैले उनले तिनीहरूलाई रोक्न आदेश दिनुपर्छ। त्यसपछि पर्दाहरू, अङ्कुसेहरू, फ्रेमहरू र बीचको पर्दा नमुनाअनुसार ठ्याक्कै बनाइन्छन्, र वासस्थान टुक्रा-टुक्रा गरी जोडिन्छ।

अध्याय 36।

हाम्रा पिताले पवित्रस्थान बनाउन सिप र समझ दिनुभएका बजलेल, ओहोलीआब र हरेक सिपालु व्यक्तिले हाम्रा पिताले आज्ञा गर्नुभएझैँ नै सबै काम गर्नुपर्छ।

तब मोशाले बजलेल, ओहोलीआब र हाम्रा पिताले जसका हृदयमा सिप हालिदिनुभयो त्यस्ता हरेक सिपालु व्यक्तिलाई, अनि आएर काम गर्न हृदयले प्रेरित भएका हरेकलाई बोलाए। इस्राएलीहरूले पवित्रस्थान बनाउनका लागि ल्याएका सबै भेटी तिनीहरूले मोशाबाट लिए। तर पनि मानिसहरूले बिहान-बिहान स्वेच्छाका भेटी तिनीकहाँ ल्याइरहे। यसकारण पवित्रस्थानका सबै काम गरिरहेका सबै सिपालु कारीगरहरू, हरेक आफूले गरिरहेको कामबाट उठेर आए। तिनीहरूले मोशालाई भने, “हाम्रा पिताले हामीलाई गर्न आज्ञा गर्नुभएको कामका लागि चाहिनेभन्दा धेरै बढी मानिसहरूले ल्याइरहेका छन्।”

यसकारण मोशाले आज्ञा दिए, र तिनीहरूले सारा छाउनीभरि यो सन्देश पठाए: “पवित्रस्थानका लागि अब कुनै पुरुष वा स्त्रीले थप भेटी नल्याऊन्।” अनि मानिसहरूले ल्याउन छाडे, किनभने तिनीहरूसँग भइसकेको सामग्री सबै काम गर्न प्रशस्त थियो, बरु चाहिनेभन्दा बढी नै थियो।

मलमल र सुनका दस पर्दा

सिपालु कारीगरहरूले पवित्र वासस्थान बनाए: मसिनो गरी बाटेको मलमल अनि नीलो, बैजनी र रातो धागोबाट करूबहरू कुँदिएका दस पर्दा—यो सिपालु कारीगरको काम थियो। हरेक पर्दा लगभग बयालीस फिट लामो र छ फिट चौडा थियो—सबै पर्दा एउटै नापका थिए। तिनले पाँच पर्दालाई एक-अर्कामा जोडे, र अरू पाँचलाई पनि एक-अर्कामा जोडे। तिनले पहिलो सेटको बाहिरी पर्दाको किनारमा नीला फन्दा लगाए, र दोस्रो सेटको बाहिरी पर्दाको किनारमा पनि त्यसै गरे। तिनले पहिलो पर्दामा पचास फन्दा बनाए, र दोस्रो सेटको पर्दाको किनारमा पनि पचास बनाए; फन्दाहरू एक-अर्काको सम्मुख थिए। तिनले सुनका पचास अँकुसे बनाए र तीद्वारा पर्दाहरूलाई जोडे, यसरी पवित्र वासस्थान एउटै भयो।

तिनले वासस्थानमाथिको पालका लागि बाख्राको रौँका पर्दा बनाए—एघार पर्दा। हरेक पर्दा लगभग पैँतालीस फिट लामो र छ फिट चौडा थियो; एघारै पर्दा एउटै नापका थिए। तिनले पाँच पर्दालाई एकसाथ जोडे, र अरू छ वटालाई एकसाथ जोडे। तिनले पहिलो सेटको सबैभन्दा बाहिरी पर्दाको किनारमा पचास फन्दा बनाए, र दोस्रो सेटको पर्दाको किनारमा पचास फन्दा बनाए। तिनले पाललाई एउटै बनाउन काँसाका पचास अँकुसे बनाए। तिनले पालका लागि रातो रङले रँगिएका भेडाका छालाको एउटा ढकनी बनाए, र त्यसमाथि मसिनो छालाको ढकनी बनाए।

तब तिनले बबुल काठका पवित्र वासस्थानका लागि ठाडा फल्याकहरू बनाए। हरेक फल्याक लगभग पन्ध्र फिट लामो र सत्ताइस इन्च चौडा थियो। हरेक फल्याकमा एक-अर्कामा जोडिएका दुई-दुई चुल थिए; तिनले पवित्र वासस्थानका सबै फल्याक यसै गरी बनाए। ^a तिनले पवित्र वासस्थानका लागि फल्याक बनाए: दक्षिणपट्टिका लागि बीस फल्याक। तिनले बीस फल्याकमुनि चाँदीका चालीस आधार बनाए: एउटा फल्याकमुनि त्यसका दुई चुलका लागि दुई आधार, अर्कोमुनि त्यसका दुई चुलका लागि दुई आधार। पवित्र वासस्थानको दोस्रोपट्टि, उत्तरपट्टिका लागि, तिनले बीस फल्याक बनाए, अनि तीका चाँदीका चालीस आधार, एउटा फल्याकमुनि दुई आधार र अर्को फल्याकमुनि दुई आधार। पवित्र वासस्थानको पछाडिपट्टि, पश्चिमतिरका लागि, तिनले छ फल्याक बनाए। तिनले पछाडिपट्टि पवित्र वासस्थानका कुनाका लागि दुई फल्याक बनाए। दुवै फल्याक फेदमा दोब्बर थिए र टुप्पामा एउटै मुन्द्रीमा जोडिएका थिए; तिनले दुई कुनामा दुवैलाई यसै गरे। यसरी आठ फल्याक र तीका चाँदीका आधार थिए—सोह्र आधार, हरेक फल्याकमुनि दुई।

तिनले बबुल काठका बारहरू बनाए: पवित्र वासस्थानको एकापट्टिका फल्याकका लागि पाँच। पवित्र वासस्थानको दोस्रोपट्टिका फल्याकका लागि पाँच बार, र पछाडिपट्टि, पश्चिमतिरका फल्याकका लागि पाँच बार। तिनले बीचको बारलाई फल्याकहरूको एक छेउदेखि अर्को छेउसम्म जाने गरी बनाए। तिनले फल्याकहरूलाई सुनले मोहोरे, बारहरू अड्याउन सुनका मुन्द्री बनाए, र बारहरूलाई पनि सुनले मोहोरे।

तिनले नीलो, बैजनी, रातो धागो र मसिनो गरी बाटेको मलमलले पर्दा बुने, जसमा करूबहरू सिपालु ढंगले बुनिएका थिए। तिनले त्यसका लागि बबुल काठका चार खम्बा बनाए, तिनलाई सुनले मोहोरे, सुनका अँकुसे बनाए, र तिनका लागि चाँदीका चार आधार ढाले।

तिनले पालको प्रवेशद्वारका लागि नीलो, बैजनी र रातो धागो अनि मसिनो गरी बाटेको मलमलले बुट्टा भरेको एउटा पर्दा बनाए, अनि त्यसका अँकुसेसहितका पाँच खम्बा बनाए; तिनले तीका टुप्पा र जोड्ने डन्डाहरूलाई सुनले मोहोरे, तर तीका पाँच आधार भने काँसाका थिए।