ଇଚ୍ଛୁକ ହୃଦୟ ଓ ନିପୁଣ ହସ୍ତ

କାମ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଓ ଏକମାତ୍ର ସମସ୍ୟା ହେଉଛି ପ୍ରଚୁରତା — କାରିଗରମାନେ ମୋଶାଙ୍କୁ କହନ୍ତି ଯେ ଲୋକମାନେ ଆବଶ୍ୟକଠାରୁ ଅଧିକ ଆଣି ଚାଲିଛନ୍ତି, ତେଣୁ ସେମାନଙ୍କୁ ବନ୍ଦ କରିବାକୁ ତାଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେବାକୁ ପଡ଼େ। ତାʼପରେ ପରଦା, ଅଙ୍କୁଡ଼ି, ତକ୍ତା ଓ ବିଚ୍ଛେଦ ପରଦା ଠିକ୍ ନମୁନା ଅନୁସାରେ ତିଆରି ହୁଏ, ଓ ଆବାସ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରି ଯୋଡ଼ାଯାଏ।

ଅଧ୍ୟାୟ 36।

ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ନିର୍ମାଣ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ନିପୁଣତା ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦେଲେ, ସେହି ବତ୍ସଲେଲ, ଅହଲୀୟାବ ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିପୁଣ ବ୍ୟକ୍ତି ପିତା ଯେପରି ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ, ଠିକ୍ ସେହିପରି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ।

ତେବେ ମୋଶା ବତ୍ସଲେଲ, ଅହଲୀୟାବ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଯାହାର ହୃଦୟରେ ନିପୁଣତା ଦେଲେ, ସେହି ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିପୁଣ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ, ପୁଣି ଯାହାର ହୃଦୟ ତାହାକୁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଆସିବା ନିମନ୍ତେ ପ୍ରବର୍ତ୍ତାଇଲା, ସେହି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋକଙ୍କୁ ଡାକିଲେ। ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ନିର୍ମାଣ ନିମନ୍ତେ ଇସ୍ରାଏଲ-ସନ୍ତାନମାନେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଉପହାର ଆଣିଥିଲେ, ତାହା ସେମାନେ ମୋଶାଙ୍କଠାରୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ତଥାପି ଲୋକମାନେ ପ୍ରତି ପ୍ରଭାତରେ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆପଣା ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଉପହାର ଆଣିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ତେଣୁ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ନିପୁଣ କର୍ମକାରୀମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଆପଣା ଆପଣା କର୍ମରୁ ଉଠି ଆସିଲେ, ପୁଣି ମୋଶାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ, ତାହା ପାଇଁ ପ୍ରୟୋଜନଠାରୁ ଅଧିକ ଲୋକମାନେ ଆଣୁଅଛନ୍ତି।”

ତେଣୁ ମୋଶା ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ, ଆଉ ସେମାନେ ଛାଉଣି ସାରା ଏହି କଥା ଘୋଷଣା କଲେ, “କୌଣସି ପୁରୁଷ କି ସ୍ତ୍ରୀ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ନିମନ୍ତେ ଆଉ କୌଣସି ଉପହାର ଦେବ ନାହିଁ।” ତହିଁରେ ଲୋକମାନେ ଆଣିବାରୁ ନିବୃତ୍ତ ହେଲେ, କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଯାହା ଥିଲା, ତାହା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଯଥେଷ୍ଟ, ବରଂ ଅଧିକ ଥିଲା।

ଶୁଭ୍ର କ୍ଷୌମ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣର ଦଶ ଯବନିକା

ପୁଣି ନିପୁଣ କର୍ମକାରୀମାନେ ଆବାସ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ; ସେମାନେ ବଳା କ୍ଷୌମସୂତ୍ର ଓ ନୀଳ, ଧୂମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ଓ ସିନ୍ଦୂରବର୍ଣ୍ଣ ସୂତା ଦ୍ଵାରା କିରୂବଯୁକ୍ତ ଦଶ ଯବନିକା ନିପୁଣ ଶିଳ୍ପକାରର କର୍ମ ରୂପେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯବନିକା ପ୍ରାୟ ବୟାଳିଶ ଫୁଟ୍ ଦୀର୍ଘ ଓ ଛଅ ଫୁଟ୍ ପ୍ରସ୍ଥ ଥିଲା; ସମସ୍ତ ଯବନିକାର ଏକ ପରିମାଣ ଥିଲା। ସେ ପାଞ୍ଚ ଯବନିକା ପରସ୍ପର ସହିତ ଯୋଡ଼ିଲେ, ଆଉ ଅନ୍ୟ ପାଞ୍ଚ ଯବନିକା ପରସ୍ପର ସହିତ ଯୋଡ଼ିଲେ। ସେ ପ୍ରଥମ ପଟର ଅନ୍ତିମ ଯବନିକାର ଧାରରେ ନୀଳବର୍ଣ୍ଣ ଫାଶ କଲେ, ପୁଣି ଦ୍ଵିତୀୟ ପଟର ଅନ୍ତିମ ଯବନିକାର ଧାରରେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି କଲେ। ସେ ପ୍ରଥମ ଯବନିକାରେ ପଚାଶ ଫାଶ କଲେ, ଆଉ ଦ୍ଵିତୀୟ ପଟର ଯବନିକା ଧାରରେ ପଚାଶ ଫାଶ କଲେ; ସେହି ଫାଶସବୁ ପରସ୍ପର ସମ୍ମୁଖୀନ ଥିଲା। ପୁଣି ସେ ପଚାଶ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆଙ୍କୁଡ଼ା ନିର୍ମାଣ କରି ତଦ୍ଵାରା ଯବନିକାଗୁଡ଼ିକ ପରସ୍ପର ସହିତ ଯୋଡ଼ିଲେ, ତହିଁରେ ଆବାସ ଏକ ହୋଇଗଲା।

ସେ ଆବାସ ଉପରେ ତମ୍ବୁ ନିମନ୍ତେ ଛାଗଲୋମର ଯବନିକା ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ; ଏଗାର ଯବନିକା ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯବନିକା ପ୍ରାୟ ପଞ୍ଚଚାଳିଶ ଫୁଟ୍ ଦୀର୍ଘ ଓ ଛଅ ଫୁଟ୍ ପ୍ରସ୍ଥ ଥିଲା; ସେହି ଏଗାର ଯବନିକା ପରିମାଣରେ ସମାନ ଥିଲା। ସେ ପାଞ୍ଚ ଯବନିକା ପରସ୍ପର ସହିତ ଯୋଡ଼ିଲେ, ଆଉ ଅନ୍ୟ ଛଅ ଯବନିକା ପରସ୍ପର ସହିତ ଯୋଡ଼ିଲେ। ସେ ପ୍ରଥମ ପଟର ଅନ୍ତିମ ଯବନିକା ଧାରରେ ପଚାଶ ଫାଶ କଲେ, ଆଉ ଦ୍ଵିତୀୟ ପଟର ଯବନିକା ଧାରରେ ପଚାଶ ଫାଶ କଲେ। ତମ୍ବୁ ଏକ କରିବା ନିମନ୍ତେ ସେ ପଞ୍ଚାଶ ପିତ୍ତଳ ଆଙ୍କୁଡ଼ା ନିର୍ମାଣ କଲେ। ସେ ତମ୍ବୁ ନିମନ୍ତେ ରକ୍ତୀକୃତ ମେଷଚର୍ମର ଏକ ଆଚ୍ଛାଦନ ଓ ତହିଁ ଉପରେ ଉତ୍ତମ ଚର୍ମର ଆଚ୍ଛାଦନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ।

ତହିଁ ଉତ୍ତାରେ ସେ ଶିଟୀମ୍ କାଷ୍ଠରେ ଆବାସ ନିମନ୍ତେ ଠିଆ ପଟା ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଟା ପ୍ରାୟ ପନ୍ଦର ଫୁଟ୍ ଦୀର୍ଘ ଓ ସତାଇଶ ଇଞ୍ଚ ପ୍ରସ୍ଥ ଥିଲା। ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଟାରେ ପରସ୍ପର ସହିତ ଯୋଡ଼ାହୋଇଥିବା ଦୁଇ ଅନୁଷ ଥିଲା; ସେ ଆବାସର ସମସ୍ତ ପଟା ଏହିପରି ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ। ^a ସେ ଆବାସ ନିମନ୍ତେ ପଟା ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ; ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗ ପାଇଁ କୋଡ଼ିଏ ପଟା ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ। ପୁଣି ସେହି କୋଡ଼ିଏ ପଟା ତଳେ ଚାଳିଶ ରୂପାର ଚୁଙ୍ଗି ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ; ଗୋଟିଏ ପଟାର ଦୁଇ ଅନୁଷ ନିମନ୍ତେ ତଳେ ଦୁଇ ଚୁଙ୍ଗି, ଆଉ ଅନ୍ୟ ପଟାର ଦୁଇ ଅନୁଷ ନିମନ୍ତେ ତଳେ ଦୁଇ ଚୁଙ୍ଗି କଲେ। ଆବାସର ଦ୍ଵିତୀୟ ଦିଗ, ଅର୍ଥାତ୍ ଉତ୍ତର ଦିଗ ପାଇଁ ସେ କୋଡ଼ିଏ ପଟା ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ, ଆଉ ସେଗୁଡ଼ିକର ଚାଳିଶ ରୂପାର ଚୁଙ୍ଗି; ଗୋଟିଏ ପଟା ତଳେ ଦୁଇ ଚୁଙ୍ଗି ଓ ଅନ୍ୟ ପଟା ତଳେ ଦୁଇ ଚୁଙ୍ଗି କଲେ। ଆବାସର ପଶ୍ଚାତ୍ ଭାଗ ପାଇଁ, ଅର୍ଥାତ୍ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ, ସେ ଛଅ ପଟା ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ। ପଶ୍ଚାତ୍ ଭାଗରେ ଆବାସର କୋଣ ନିମନ୍ତେ ସେ ଦୁଇ ପଟା ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ। ସେ ଦୁଇ ପଟା ତଳେ ଦୁଇଗୁଣିତ ଥିଲା, ଆଉ ଉପରେ ଗୋଟିଏ କଡ଼ାରେ ଏକ କରାଯାଇଥିଲା; ସେ ଦୁଇ କୋଣରେ ଉଭୟ ପଟା ପ୍ରତି ଏହିପରି କଲେ। ତେଣୁ ଆଠ ପଟା ଓ ସେଗୁଡ଼ିକର ରୂପାର ଚୁଙ୍ଗି ଥିଲା, ଅର୍ଥାତ୍ ଷୋଳ ଚୁଙ୍ଗି; ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଟା ତଳେ ଦୁଇ ଚୁଙ୍ଗି ଥିଲା।

ସେ ଶିଟୀମ୍ କାଷ୍ଠରେ ଅର୍ଗଳ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ; ଆବାସର ଏକ ପଟର ପଟା ପାଇଁ ପାଞ୍ଚ ଅର୍ଗଳ, ଆବାସର ଦ୍ଵିତୀୟ ପଟର ପଟା ପାଇଁ ପାଞ୍ଚ ଅର୍ଗଳ, ଆଉ ପଶ୍ଚାତ୍ ଭାଗରେ, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଥିବା ପଟା ପାଇଁ ପାଞ୍ଚ ଅର୍ଗଳ କଲେ। ସେ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଅର୍ଗଳ ଏକ ମୁଣ୍ଡରୁ ଅନ୍ୟ ମୁଣ୍ଡ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଟାଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଯିବା ନିମନ୍ତେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ। ସେ ପଟାଗୁଡ଼ିକ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ମଡ଼ାଇଲେ, ଅର୍ଗଳ ଧରିବା ନିମନ୍ତେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କଡ଼ା ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ, ଆଉ ଅର୍ଗଳଗୁଡ଼ିକ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ମଡ଼ାଇଲେ।

ସେ ନୀଳ, ଧୂମ୍ର, ସିନ୍ଦୂରବର୍ଣ୍ଣ ସୂତା ଓ ବଳା କ୍ଷୌମସୂତ୍ର ଦ୍ଵାରା ବିଚ୍ଛେଦବସ୍ତ୍ର ବୁଣିଲେ, ତହିଁରେ ନିପୁଣ ଭାବେ କିରୂବ ଗଢ଼ାହୋଇଥିଲା। ସେ ତହିଁ ନିମନ୍ତେ ଶିଟୀମ୍ କାଷ୍ଠର ଚାରି ସ୍ତମ୍ଭ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ସେଗୁଡ଼ିକ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ମଡ଼ାଇଲେ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆଙ୍କୁଡ଼ା କଲେ, ଆଉ ସେଗୁଡ଼ିକ ନିମନ୍ତେ ଚାରି ରୂପାର ଚୁଙ୍ଗି ଢାଳିଲେ।

ସେ ତମ୍ବୁ ଦ୍ଵାର ନିମନ୍ତେ ନୀଳ, ଧୂମ୍ର ଓ ସିନ୍ଦୂରବର୍ଣ୍ଣ ସୂତା ଓ ବଳା କ୍ଷୌମସୂତ୍ରରେ ବୁଟାଦାର ଏକ ଆଚ୍ଛାଦନ ବସ୍ତ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ, ପୁଣି ତହିଁର ପାଞ୍ଚ ସ୍ତମ୍ଭ ଓ ସେଗୁଡ଼ିକର ଆଙ୍କୁଡ଼ା ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ; ସେ ସେଗୁଡ଼ିକର ମୁଣ୍ଡ ଓ ସଂଯୋଜକ ଦଣ୍ଡ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ମଡ଼ାଇଲେ, ମାତ୍ର ସେଗୁଡ଼ିକର ପାଞ୍ଚ ଚୁଙ୍ଗି ପିତ୍ତଳର ଥିଲା।