Ny fitarainan’i Davida mangataka famonjena
Ho an’ny mpitarika ny mozika. Amin’ny zava-maneno tariby. Salamo fahendrena nataon’i Davida, tamin’ny nandehanan’ny Zifita tany amin’i Saoly ka nanao hoe: «Tsy miery eto aminay va i Davida?»
Ny Zifita dia vao nanolotra hanolotra an'i Davida ho an'i Saoly. Fohy sy tsy mitaha ny vavaka ataony — vonjeo aho amin'ny anaranao — ary mijanona amin'ny filazana mafy tokana: marina fa Raiko no mpanampy ahy, Izay mitahiry ny ainy.
54 1Ray ô, vonjeo aho noho ny anaranao, ary omeo rariny aho amin’ny herinao. 2Ray ô, henoy ny vavaka ataoko; henoy ny teny aloaky ny vavako. 3Fa ny olon-kafa nitsangana hamely ahy, ary ny lehilahy mahery setra mitady handringana ny aiko—tsy mba manaja ny Rainay izy ireo.
4Marina fa ny Raiko no mpamonjy ahy; ny Ray Mpanapaka no mpanohana ny aiko. 5Izy no hamerina ny ratsy ho amin’ireo mamandrika ahy; noho ny fahatokianao, ravao izy ireo. 6Amin’ny fanatitra an-tsitrapo no hanaovako sorona ho Anao; hidera ny anaranao aho, Ray ô, satria tsara izany. 7Fa nanafaka ahy tamin’ny fahoriana rehetra Izy, ary nahita ny fahavaloko resy ny masoko.
