መዝሙር 97

97 ¹አባታችን ይነግሣል! ምድር ደስ ይበላት፤ ብዙ ደሴቶች ደስ ይበላቸው።

²ደመናና ድቅድቅ ጨለማ ከበውታል፤ ጽድቅና ፍትሕ የዙፋኑ መሠረት ናቸው። ³እሳት በፊቱ ይሄዳል፤ በዙሪያው ያሉትን ጠላቶቹን ያቃጥላል። ⁴መብረቁ ዓለምን ያበራል፤ ምድር አይታ ትንቀጠቀጣለች። ⁵ተራሮች በአባታችን ፊት፣ በምድር ሁሉ ጌታ ፊት እንደ ሰም ይቀልጣሉ። ⁶ሰማያት ጽድቁን ይናገራሉ፤ ሕዝቦችም ሁሉ ክብሩን ያያሉ።

⁷የተቀረጹ ምስሎችን የሚያገለግሉ ሁሉ፣ ከንቱ በሆኑ ጣዖታት የሚመኩ ሁሉ ያፍራሉ፤ እናንተ አማልክት ሁሉ፣ ስገዱለት! ^a a v7 ዕብራውያን 1፥6 ይህን ጥሪ ወስዶ — “የእግዚአብሔር መላእክት ሁሉ ይስገዱለት” — አባታችን ወደ ዓለም በሚያስገባው ልጅ በኢየሱስ ላይ ያውለዋል።

⁸ጽዮን ሰምታ ደስ አላት፤ የይሁዳ ሴቶች ልጆችም አባታችን ሆይ፣ ስለ ፍርዶችህ ሐሤት ያደርጋሉ። ^b b v8 “የይሁዳ ሴቶች ልጆች” ማለት በይሁዳ ዙሪያ ያሉትን ከተሞችና መንደሮች የሚያመለክት የዕብራይስጥ ፈሊጥ ነው። ⁹አባታችን ሆይ፣ አንተ በምድር ሁሉ ላይ ልዑል ነህና፤ ከአማልክት ሁሉ በላይ እጅግ ከፍ ከፍ ብለሃል።

¹⁰አባታችንን የምትወዱ ሆይ፣ ክፉውን ጥሉ! እርሱ የታማኞቹን ሕይወት ይጠብቃል፤ ከክፉዎች እጅ ያድናቸዋል። ¹¹ለጻድቃን ብርሃን፣ ለልበ ቅኖችም ደስታ ተዘርቶላቸዋል። ¹²እናንተ ጻድቃን፣ በአባታችን ደስ ይበላችሁ፤ ለቅዱስ ስሙም ምስጋና አቅርቡ።