Rama kita Jumeneng Ratu
Geni, bledheg lan gunung-gunung kang lumer martakake rawuhe, nanging dhasare dhampar iku kabeneran lan kaadilan. Wong kang nyembah brahala padha kawirangan, Sion bungah, lan pituduh kang praktis mung sagaris: he kowe kang tresna marang Rama kita, sengita marang piala.
97 1Rama kita jumeneng Ratu! Bumi padha bungaha; para pulo kang akeh padha suka-rena.
2Mega lan pepeteng kang kandel ngubengi Panjenengane; kabeneran lan kaadilan iku dhasaring dhampare. 3Geni lumaku ana ing ngarsane lan ngobong mungsuhe ing saben panggonan. 4Kilate madhangi jagad; bumi ndeleng banjur gumeter. 5Gunung-gunung padha luluh kaya malam ana ing ngarsane Rama kita, ing ngarsane Kang Nguwasani sajagad kabeh. 6Langit ngundhangake kabenerane, lan sakabehing bangsa padha ndeleng kamulyane.
7Sakehing wong kang ngabekti marang reca tatahan padha kwirangan, yaiku wong kang padha gumunggung marang brahala kang tanpa guna; padha nyembaha marang Panjenengane, he sakehing allah! a a v7 Ibrani 1:6 nganggo panguwuh iki — “Para malaekate Gusti Allah kabeh padha nyembaha marang Panjenengane” — sarta ditrapake marang Gusti Yesus, Sang Putra kang kadhatengake dening Rama kita menyang jagad.
8Sion krungu banjur bungah, lan para putri ing Yehuda padha suka-rena awit saking pangadilan Paduka, dhuh Rama. b b v8 “Para putri Yehuda” iku pasemon Ibrani kanggo kutha-kutha lan desa-desa ing sakubenge Yehuda. 9Awit Paduka, dhuh Rama, iku Kang Mahaluhur ngungkuli salumahing bumi; Paduka kaluhurake adoh ngungkuli sakehing allah.
10Kowe kang padha tresna marang Rama kita, padha sengita marang piala! Panjenengane ngreksa nyawane para kekasihe; diluwari saka tangane wong duraka. 11Pepadhang disebar kanggo wong kang bener, lan kabungahan kanggo wong kang tulus atine. 12Padha bungaha ana ing Rama kita, he para wong kang bener, lan padha ngaturna panuwun marang asmane kang suci.