Salmo 97

97 ¹Naghari ang atong Amahan! Magmaya ang yuta; maglipay ang daghang kabaybayonan.

²Ang mga panganod ug ang mabaga nga kangitngit nagalibot kaniya; ang pagkamatarong ug ang katarong mao ang patukoranan sa iyang trono. ³Ang kalayo nag-una kaniya ug nagsunog sa iyang mga kaaway sa matag kilid. ⁴Ang iyang kilat nagdan-ag sa kalibotan; ang yuta nakakita ug nangurog. ⁵Ang mga bukid natunaw sama sa talo sa atubangan sa atong Amahan, sa atubangan sa Magmamando sa tibuok yuta. ⁶Ang kalangitan nagmantala sa iyang pagkamatarong, ug ang tanang katawhan nakakita sa iyang himaya.

⁷Ang tanang nag-alagad sa kinulit nga mga larawan maulawan, kadtong nanghambog sa walay bili nga mga dios-dios; simbaha siya, kamong tanang mga dios! ^a a v7 Gikuptan sa Hebreohanon 1:6 kini nga tawag — “Pasimbaha kaniya ang tanang mga anghel sa Dios” — ug gipadapat kini kang Jesus, ang Anak nga gidala sa atong Amahan sa kalibotan.

⁸Ang Zion nakadungog ug nagmaya, ug ang mga anak nga babaye sa Juda naglipay tungod sa imong mga paghukom, among Amahan. ^b b v8 Ang ‘mga anak nga babaye sa Juda’ usa ka Hebreohanong idyoma alang sa mga lungsod ug mga baryo nga naglibot sa Juda. ⁹Kay ikaw, among Amahan, mao ang Labing Halangdon ibabaw sa tibuok yuta; gibayaw ka nga labaw gayod sa tanang mga dios.

¹⁰Kamong nahigugma sa atong Amahan, dumti ang daotan! Gibantayan niya ang mga kinabuhi sa iyang matinud-anon; giluwas niya sila gikan sa kamot sa mga daotan. ¹¹Ang kahayag gipugas alang sa mga matarong, ug ang kalipay alang sa mga matul-id ug kasingkasing. ¹²Pagmaya diha sa atong Amahan, kamong mga matarong, ug pagpasalamat sa iyang balaang ngalan.