Księga Ezechiela 42

42 ¹Wyprowadził mnie na dziedziniec zewnętrzny, ku północy, do komnaty naprzeciw wydzielonego dziedzińca i budowli po stronie północnej. ²Jej długość wynosiła około stu pięćdziesięciu stóp, wzdłuż boku z drzwiami od północy, a jej szerokość około siedemdziesięciu pięciu stóp. ³Krużganek stał naprzeciw krużganka w trzech kondygnacjach, naprzeciw trzydziestu stóp dziedzińca wewnętrznego i posadzki dziedzińca zewnętrznego. ⁴Przed komnatami biegło przejście szerokie na około piętnaście stóp, a wewnętrzna ścieżka szeroka na około osiemnaście cali; ich drzwi wychodziły na północ. ⁵Górne pomieszczenia były krótsze, ponieważ krużganki zabierały im więcej miejsca niż dolnym i środkowym pomieszczeniom budowli. ⁶Były bowiem trzy kondygnacje, lecz nie miały kolumn takich jak dziedzińce; dlatego górne pomieszczenia zostały cofnięte od ziemi bardziej niż dolne i środkowe. ⁷Mur zewnętrzny biegł obok komnat w stronę dziedzińca zewnętrznego, naprzeciw nich, długi na około siedemdziesiąt pięć stóp. ⁸Pomieszczenia przy dziedzińcu zewnętrznym miały siedemdziesiąt pięć stóp długości, a te naprzeciw świątyni — sto pięćdziesiąt stóp. ⁹Poniżej tych komnat, od wschodu, znajdowało się wejście dla tego, kto wchodził do nich z dziedzińca zewnętrznego.

¹⁰Wzdłuż grubości muru dziedzińca ku wschodowi, naprzeciw wydzielonego dziedzińca i budowli, były komnaty. ¹¹Przed nimi biegło przejście, odpowiadające komnatom północnym — tej samej długości i szerokości, o tych samych wyjściach, układzie i drzwiach. ¹²Podobnie jak drzwi komnat południowych, drzwi stały u początku ścieżki, ścieżki biegnącej naprzeciw muru wschodniego, którędy się do nich wchodzi.

¹³Wtedy powiedział do mnie: „Komnaty północne i południowe, naprzeciw wydzielonego dziedzińca, to komnaty święte, gdzie kapłani, którzy zbliżają się do naszego Ojca, będą spożywać najświętsze ofiary. Tam je będą składać — ofiarę z pokarmów, ofiarę za grzech i ofiarę za winę — bo to miejsce jest święte. ^a a v13 Te najświętsze ofiary — składane za grzech i za winę — wskazują naprzód na Jezusa, ofiarę raz na zawsze, który otwiera drogę, by zbliżyć się do naszego Ojca. ¹⁴Gdy kapłani wejdą, nie mogą wychodzić z miejsca świętego na dziedziniec zewnętrzny, dopóki nie złożą szat, w których służą, bo są one święte; wkładają inne szaty, zanim zbliżą się do miejsca przeznaczonego dla ludu.”

¹⁵Gdy skończył mierzyć wewnętrzną świątynię, wyprowadził mnie przez bramę wschodnią i zmierzył ją dokoła. ¹⁶Zmierzył stronę wschodnią mierniczą trzciną: około mili dokoła. ^b b v16 Miernicza trzcina miała około dziesięciu stóp (mniej więcej trzy metry) długości — pręt używany do wytyczania świętych wymiarów świątyni. ¹⁷Zmierzył stronę północną: około mili dokoła. ¹⁸Zmierzył stronę południową: około mili. ¹⁹Zwrócił się ku stronie zachodniej i zmierzył około mili. ²⁰Zmierzył wszystkie cztery strony. Miała ona dokoła mur, długi na około milę i szeroki na milę, aby oddzielić to, co święte, od tego, co pospolite.