حزقیال 42

42 ¹او مرا به صحن بیرونی، به سمت شمال بیرون بُرد، به آن حجره‌ای که رو به حیاط جداگانه و رو به ساختمان شمالی بود. ²درازای آن حدود صد و پنجاه پا بود، در امتداد ضلعی که درِ شمالی داشت، و پهنای آن حدود هفتاد و پنج پا. ³ایوان در برابر ایوان در سه طبقه قرار داشت، روبه‌روی سی پای صحن درونی و در برابر سنگ‌فرش صحن بیرونی. ⁴در برابر حجره‌ها گذرگاهی بود به پهنای حدود پانزده پا، با راهی درونی به پهنای حدود هجده اینچ؛ و درهای آنها رو به شمال بود. ⁵اتاق‌های بالایی کوتاه‌تر بودند، زیرا ایوان‌ها فضای بیشتری از آنها می‌گرفتند تا از اتاق‌های پایینی و میانیِ ساختمان. ⁶آنها سه طبقه بودند و مانند صحن‌ها ستون نداشتند؛ از این رو اتاق‌های بالایی بیش از اتاق‌های پایینی و میانی از زمین عقب‌نشسته بودند. ⁷دیواری بیرونی در کنار حجره‌ها به سوی صحن بیرونی، روبه‌روی آنها، امتداد داشت که درازای آن حدود هفتاد و پنج پا بود. ⁸اتاق‌هایی که در کنار صحن بیرونی بودند هفتاد و پنج پا درازا داشتند؛ و آنهایی که رو به معبد بودند، صد و پنجاه پا. ⁹در زیرِ این حجره‌ها، در سمت شرق، ورودی‌ای بود برای کسی که از صحن بیرونی به آنها وارد می‌شد.

¹⁰در امتداد ضخامتِ دیوارِ صحن به سوی شرق، روبه‌روی حیاط جداگانه و روبه‌روی ساختمان، حجره‌هایی بود. ¹¹گذرگاهی در برابر آنها امتداد داشت، همانند حجره‌های شمالی—همان درازا و همان پهنا، همان راه‌های خروج و همان طرح و همان درها. ¹²همانند درهای حجره‌های جنوبی، دری در سرِ راه قرار داشت، راهی که رو به دیوارِ شرقی بود، جایی که از آن به آنها وارد می‌شوند.

¹³آنگاه به من گفت: «حجره‌های شمالی و جنوبی که رو به حیاط جداگانه‌اند، حجره‌های مقدّس‌اند، جایی که کاهنانی که به پدر ما نزدیک می‌شوند، قربانی‌های بسیار مقدّس را خواهند خورد. در آنجا آنها را می‌نهند—هدیهٔ آردی و قربانی گناه و قربانی جرم را—زیرا آن مکان مقدّس است. ^a a v13 این قربانی‌های بسیار مقدّس — که برای گناه و جرم تقدیم می‌شدند — به عیسی اشاره دارند، آن قربانیِ یک‌بار برای همیشه که راه را برای نزدیک شدن به پدر ما می‌گشاید. ¹⁴چون کاهنان وارد می‌شوند، نباید مکان مقدّس را به سوی صحن بیرونی ترک کنند تا آنکه جامه‌هایی را که در آنها خدمت می‌کنند بر زمین بگذارند، زیرا این جامه‌ها مقدّس‌اند؛ پیش از آنکه به محوطهٔ قوم نزدیک شوند، جامه‌های دیگری بر تن می‌کنند.»

¹⁵چون از اندازه‌گیریِ معبدِ درونی فارغ شد، مرا از دروازهٔ شرقی بیرون بُرد و گرداگرد آن را اندازه گرفت. ¹⁶ضلع شرقی را با نیِ اندازه‌گیری سنجید: حدود یک میل در تمام گرداگردش. ^b b v16 نیِ اندازه‌گیری حدود ده پا (تقریباً سه متر) درازا داشت — همان چوبی که با آن ابعاد مقدّسِ معبد را نشانه‌گذاری می‌کردند. ¹⁷ضلع شمالی را سنجید: حدود یک میل در تمام گرداگردش. ¹⁸ضلع جنوبی را سنجید: حدود یک میل. ¹⁹به سوی ضلع غربی روی گرداند و حدود یک میل را سنجید. ²⁰هر چهار ضلع را سنجید. گرداگردِ آن دیواری بود، به درازای حدود یک میل و پهنای یک میل، تا مقدّس را از عام جدا سازد.