Esory ny Fahafaham-barakanay
Ho vehivavy fito no hitaraina amin'ny lehilahy iray mba hitondra ny anarany fotsiny hanalany ny henatra. Kanefa ny sisa tavela any Jerosalema dia hantsoina masina, hosasana ny fofon'ra, ary hamelatra eo ambonin'i Siona rahona sy afo i Raintsika — fialofana tena izy amin'ny hafanana sy ny tafio-drivotra.
4 1Amin’izany andro izany dia hihazona lehilahy iray ny vehivavy fito ka hanao hoe: « Hohaninay ny mofonay manokana ary hotafinay ny fitafianay manokana; aoka hantsoina amin’ny anaranao fotsiny izahay. Esory ny fahafaham-barakanay. »
Ny Rantsana, Tsara Tarehy sy Be Voninahitra
2Amin’izany andro izany dia ho tsara tarehy sy ho voninahitra ny Rantsanan’i Raintsika, ary ny vokatry ny tany dia ho reharehana sy hakanton’ny sisa velona any Israely. a a v2 Ny Rantsana dia anarana ampiasain’i Raintsika ho an’i Jesosy, ilay taranaka nampanantenaina avy amin’i Davida — io ihany no anaram-boninahitra nomena Azy taty aoriana tao amin’i Jeremia sy Zakaria. 3Ary izay sisa any Ziona sy izay mijanona any Jerosalema dia hantsoina hoe masina, izay rehetra voasoratra ho amin’ny fiainana any Jerosalema, 4rehefa nosasan’ny Ray Tompo ny fahalotoan’ny zanakavavin’i Ziona ary nodiovany ny tasin-dran’i Jerosalema avy ao anatiny tamin’ny fanahin’ny fitsarana sy ny fanahin’ny fandoroana. 5Dia hamorona eny ambonin’ny toerana rehetra amin’ny Tendrombohitra Ziona sy eny ambonin’ny fivoriany Raintsika: rahona amin’ny antoandro sy setroka, ary afo mirehitra mamirapiratra amin’ny alina; fa hisy sarona eo ambonin’ny voninahitra rehetra. 6Ho trano fialofana izany hanome aloka amin’ny hafanana amin’ny antoandro, ary ho fiarovana sy fanafenana amin’ny tafio-drivotra sy ny orana.
