اشعیا 61

61 ¹روحِ پدرِ حاکمِ مطلق بر من است، زیرا پدر ما مرا مسح کرده است تا فقیران را بشارت دهم. او مرا فرستاده است تا شکسته‌دلان را التیام بخشم، تا برای اسیران آزادی و برای آنان که در تاریکی بسته‌اند، رهایی را اعلام کنم، ^a a v1 عیسی خدمت علنی خود را با خواندن همین کلمات در کنیسهٔ ناصره آغاز کرد و فرمود: «امروز این نوشته در گوش شما تحقق یافت» (لوقا ۴:‏۱۸-‏۲۱). آن خادمی که اینجا سخن می‌گوید، عیسی است — مسح‌شده به‌دست روح، فرستاده‌شده از سوی پدر ما. ²تا سالِ لطفِ پدر ما و روزِ انتقامِ پدر ما را اعلام کنم، تا همهٔ ماتم‌زدگان را تسلی دهم، ³تا برای ماتم‌زدگانِ صهیون تدارک ببینم — تا به‌جای خاکستر تاجی از زیبایی به آنان بدهم، به‌جای ماتم روغنِ شادمانی، و به‌جای روحِ نومیدی ردای ستایش؛ تا درختانِ بلوطِ عدالت خوانده شوند، نهالی که پدر ما کاشته است، تا او جلال یابد.

⁴آنان ویرانه‌های کهن را بازخواهند ساخت و مکان‌هایی را که دیرزمانی متروک مانده بود، برپا خواهند کرد؛ شهرهای ویران را که نسل‌های بسیار متروک بوده است، احیا خواهند کرد. ⁵بیگانگان گله‌های شما را خواهند چرانید؛ غریبان شخم‌زنان و کارگرانِ تاکستان‌های شما خواهند بود. ⁶اما شما کاهنانِ پدر ما خوانده خواهید شد؛ شما خادمانِ پدر ما نامیده خواهید شد. از ثروتِ قوم‌ها تغذیه خواهید کرد، و به دولتِ آنان فخر خواهید نمود. ⁷به‌جای شرمِ خود بهرهٔ دوچندان خواهید یافت، و به‌جای رسوایی در میراثِ خود شادی خواهید کرد؛ پس در سرزمینِ خود بهرهٔ دوچندان خواهید داشت، و شادیِ جاودان از آنِ شما خواهد بود.

⁸«زیرا من، پدرِ شما، عدالت را دوست می‌دارم؛ از دزدی و ستم بیزارم. در وفاداری خود قوم خود را پاداش خواهم داد و با ایشان عهدی جاودان خواهم بست. ⁹فرزندانشان در میان قوم‌ها شناخته خواهند شد و نسلشان در میان ملت‌ها؛ هر که ایشان را ببیند، خواهد پذیرفت که آنان فرزندانی‌اند که پدر ما برکت داده است.»

¹⁰در پدر ما بسیار شادمان خواهم شد؛ جانم در پدر ما از شادی به وجد خواهد آمد. زیرا او مرا به جامه‌های نجات پوشانیده و به ردای عدالت در بر گرفته است، همچون دامادی که سرِ خود را مانند کاهن می‌آراید، و همچون عروسی که خود را به زیورهایش می‌آراید. ^b b v10 در اسرائیلِ باستان، دامادها در جشن عروسی خود سرپوشی تزیینی بر سر می‌گذاشتند، درست همان‌گونه که کاهنان در خدمتِ معبد. ¹¹زیرا همچنان‌که خاک جوانه‌های خود را برمی‌آورد، و همچنان‌که باغ آنچه را کاشته شده است می‌رویاند، پدرِ حاکمِ مطلق نیز عدالت و ستایش را در برابر همهٔ قوم‌ها خواهد رویانید.