اول قرنتیان 16

16 ¹و اما دربارهٔ جمع‌آوری اعانه برای مقدسین: همان‌گونه که به کلیساهای غلاطیه دستور دادم، شما نیز چنین کنید. ²در نخستین روز هر هفته، هر یک از شما به فراخور برکتی که یافته است، چیزی کنار بگذارد و ذخیره کند، تا هنگامی که می‌آیم، دیگر نیازی به جمع‌آوری اعانه نباشد. ³و چون بیایم، کسانی را که تأیید می‌کنید، با نامه‌ها خواهم فرستاد تا هدیهٔ شما را به اورشلیم ببرند. ⁴و اگر شایسته باشد که من نیز بروم، آنان همراه من خواهند رفت.

نقشه‌های پولس برای دیدار

⁵پس از گذر از مقدونیه نزد شما خواهم آمد، زیرا از مقدونیه خواهم گذشت، ⁶و شاید نزد شما بمانم، حتی زمستان را با شما بگذرانم، تا هر جا که بروم، شما مرا در سفرم بدرقه کنید. ⁷نمی‌خواهم این بار تنها گذری شما را ببینم؛ امید دارم که اگر خداوند اجازه دهد، مدتی نزد شما بمانم. ⁸اما تا روز پنطیکاست در اِفِسُس خواهم ماند، ⁹زیرا دری فراخ برای کاری اثرگذار به رویم گشوده شده است، هرچند مخالفانِ بسیاری نیز هستند.

¹⁰چون تیموتائوس بیاید، بنگرید که در میان شما بی‌هیچ ترسی باشد، زیرا او نیز مانند من به کار خداوند مشغول است. ¹¹پس هیچ‌کس او را خوار نشمارد. او را به‌سلامتی روانه کنید تا نزد من بیاید، زیرا با برادران چشم‌به‌راه او هستم.

¹²و اما دربارهٔ برادرمان اَپُلُس: بسیار او را ترغیب کردم که با برادران نزد شما بیاید، اما به‌هیچ‌روی مایل نبود که اکنون بیاید؛ هرگاه فرصت یابد، خواهد آمد.

¹³هوشیار باشید، در ایمان استوار بمانید، دلیر باشید، نیرومند باشید. ¹⁴بگذارید هر آنچه می‌کنید، در محبت انجام شود.

¹⁵ای برادران، شما را ترغیب می‌کنم — می‌دانید که خانوادهٔ اِستِفانوس نوبرِ ایمانداران اَخائیه بودند و خود را وقفِ خدمت به مقدسین کردند — ¹⁶که شما نیز از چنین کسانی و از هر که در این کار همراهی و زحمت می‌کشد، فرمان‌برداری کنید. ¹⁷از آمدنِ اِستِفانوس و فورتوناتوس و اَخائیکوس شادمانم، زیرا آنان جای خالی شما را پر کردند، ¹⁸چرا که روح مرا و روح شما را تازه ساختند. چنین کسانی را قدر بدانید.

سلام‌ها از خانواده

¹⁹کلیساهای آسیا به شما سلام می‌رسانند. اَکیلا و پِریسکا، با کلیسایی که در خانهٔ ایشان است، در خداوند به‌گرمی به شما سلام می‌رسانند. ²⁰همهٔ برادران به شما سلام می‌رسانند. یکدیگر را با بوسه‌ای مقدس سلام گویید.

²¹من، پولس، این سلام را به دست خود می‌نویسم. ²²اگر کسی خداوند را دوست ندارد، ملعون باد. ای خداوندِ ما، بیا! ^a a v22 «ماراناتا» کهن‌ترین دعای آرامیِ کلیساست — «ای خداوندِ ما، بیا!» — فریادِ اشتیاق برای بازگشت عیسی. ²³فیض خداوندْ عیسی با شما باد. ²⁴محبت من در مسیحْ عیسی با همهٔ شما باد. آمین.