1 List do Koryntian 16

16 ¹Co do zbiórki dla świętych: zróbcie tak, jak poleciłem kościołom w Galacji. ²Pierwszego dnia każdego tygodnia niech każdy z was odłoży coś u siebie, gromadząc według tego, jak mu się powodzi, aby zbiórki nie odbywały się dopiero wtedy, gdy przyjdę. ³A gdy przyjdę, tych, których uznacie, poślę z listami, aby zanieśli wasz dar do Jerozolimy. ⁴A jeśli będzie właściwe, żebym i ja poszedł, pójdą ze mną.

Pawłowe plany odwiedzin

⁵Przyjdę zaś do was, gdy przejdę przez Macedonię, bo idę przez Macedonię, ⁶a u was może się zatrzymam, a nawet przezimuję, abyście mnie wyprawili w dalszą drogę, dokądkolwiek pójdę. ⁷Nie chcę bowiem teraz tylko przelotnie was odwiedzić; mam nadzieję zatrzymać się u was na jakiś czas, jeśli Pan pozwoli. ⁸W Efezie jednak pozostanę aż do Pięćdziesiątnicy, ⁹bo otworzyły się przede mną szeroko drzwi do owocnej pracy, a przeciwników jest wielu.

¹⁰A gdy przyjdzie Tymoteusz, dopilnujcie, aby nie bał się wśród was — wykonuje bowiem dzieło Pana, tak jak i ja. ¹¹Niech więc nikt nim nie gardzi. Wyprawcie go w pokoju, aby przyszedł do mnie, bo czekam na niego wraz z braćmi.

¹²Co do brata Apollosa: usilnie go namawiałem, aby przyszedł do was z braćmi, ale wcale nie chciał teraz przyjść — przyjdzie, gdy będzie miał sposobność.

¹³Czuwajcie, trwajcie w wierze, bądźcie mężni, bądźcie mocni. ¹⁴Wszystko, co czynicie, niech się dzieje w miłości.

¹⁵Proszę was, bracia — wiecie, że domownicy Stefanasa byli pierwszym plonem Achai i oddali się służbie świętym — ¹⁶abyście i wy byli ulegli takim ludziom oraz każdemu, kto współpracuje i trudzi się z nimi. ¹⁷Raduję się z przybycia Stefanasa, Fortunata i Achaika, bo wynagrodzili mi waszą nieobecność, ¹⁸pokrzepili bowiem mojego ducha i waszego. Darzcie więc uznaniem takich ludzi.

Pozdrowienia od rodziny

¹⁹Pozdrawiają was kościoły Azji. Serdecznie pozdrawiają was w Panu Akwila i Pryska wraz z kościołem w ich domu. ²⁰Pozdrawiają was wszyscy bracia. Pozdrówcie jedni drugich świętym pocałunkiem.

²¹Ja, Paweł, piszę to pozdrowienie własną ręką. ²²Jeśli ktoś nie miłuje Pana, niech będzie przeklęty. Nasz Panie, przyjdź! ^a a v22 Maranatha to najstarsza aramejska modlitwa Kościoła — „Nasz Panie, przyjdź!” — tęskne wołanie o powrót Jezusa. ²³Łaska Pana Jezusa niech będzie z wami. ²⁴Miłość moja niech będzie z wami wszystkimi w Chrystusie Jezusie. Amen.