اِسرائيل بيرته راستنيږى: د يروشلم کورنۍ

وروسته له دې چې جلاوطني په یوه کرښه کې یادېږي، ثبت هغو ته اوړي چې بېرته راغلل او په یروشلم کې مېشت شول — کاهنان، لاویان، د زموږ پلار په کور کې په نوبت دربانان، هغه سړي چې خوشبويي یې ګډوله او ډوډۍ یې پخوله. د کیسې له پیل مخکې د ساؤل کرښه بیا تکرارېږي.

څپرکی 9.

ټول اِسرائيل د نسب نامې په مطابق ثبت شوى وُو، چې د اِسرائيل د بادشاهانو په کتاب کښې ليکلى شوى وُو. او يهوداه د خپلې بې‌وفائۍ په سبب بابل ته جلاوطن کړے شو. اول کسان چې بيرته خپلو ښارونو کښې په خپله ملکيت باندې اوسېدل، اِسرائيل، کاهنان، لاويان او د معبد خدمتګاران وُو. او په يروشلم کښې د يهوداه، د بنيامين، او د اِفرائيم او منسى د اولادو نه څۀ کسان اوسېدل: عُوتى زوئ د عميهُود، زوئ د عُمرى، زوئ د اِمرى، زوئ د بانى، د فارص د اولادو نه چې د يهوداه زوئ وو. او د شيلونيانو نه: عسايا مشر زوئ، او د هغۀ زامن. د زارح د زامنو نه: يعوايل او د هغوئ خپلوان، ۶۹۰. او د بنيامين د زامنو نه: سلُو زوئ د مشُلام، زوئ د هوداويا، زوئ د هسنوآه، اِبنياه زوئ د يروحام؛ ايله زوئ د عُزى، زوئ د مکرى؛ مشُلام زوئ د سفطيا، زوئ د رعُوايل، زوئ د اِبنيا، او د هغوئ خپلوان، د کورنۍ د نسب په مطابق ليکلى شوى، ۹۵۶. دا ټول د خپلو مورنيو کورنيو مشران وُو.

او د کاهنانو نه: يدعيا، يهوياريب، ياکين، او عزريا زوئ د خِلقيا، زوئ د مشُلام، زوئ د صدوق، زوئ د مرايوت، زوئ د اخيطُوب، چې د زمونږ پلار د کور مشر افسر وو. عدايا زوئ د يروحام، چې د فشحُور، چې د ملکيا؛ او معسى زوئ د عديئيل، چې د يحزيره، چې د مشُلام، چې د مشِليميت، چې د اِمير؛ او د هغوئ خپلوان، د خپلو کورنيو مشران، ۱۷۶۰، چې د زمونږ پلار په کور کښې د خدمت دپاره قابله خلق وُو.

د لاويانو نه: سمعياه زوئ د حسُوب، زوئ د عزريقام، زوئ د حسبيا، د مرارى د اولادو نه، او بقبقر، حرش، جلال، او متنياه زوئ د ميکا، زوئ د زِکرى، زوئ د آسف؛ او عوبديا زوئ د سمعياه، زوئ د جلال، زوئ د يدوتُون، او برکيا زوئ د آسا، زوئ د القانه، چې د نطوفاتيانو په کليو کښې اوسېدل.

دروازه‌بانان: شلُوم، عقوب، طلمون، اخيمان، او د هغوئ خپلوان؛ شلُوم مشر وو. تر نن ورځې پورې هغوئ د بادشاه په دروازه کښې، د ختيځ په طرف ولاړ وى. دا د لاويانو د خېمو دروازه‌بانان وُو. شلُوم زوئ د قورى، چې د ابياسف، چې د قورح، او د هغۀ خپلوان د هغۀ د پلار د کور نه، قورحيان، د خدمت په کار باندې نګران وُو، چې د خېمې د دروازو ساتنه يې کوله؛ د هغوئ پلاران د زمونږ پلار په خېمه‌ګاه باندې نګران وُو، چې د ننوتو ساتنه يې کوله. فينحاس زوئ د اِلعازر وړاندې د هغوئ مشر وو؛ زمونږ پلار د هغۀ سره وو. زکريا زوئ د مشلميا د مجلس د خېمې د ننوتو په دروازه کښې دروازه‌بان وو. دا ټول چې د دروازو د دروازه‌بانانو دپاره غوره کړى شوى وُو، شمېر يې ۲۱۲ وو، چې د هغوئ په کليو کښې د نسب نامې په مطابق ليکلى شوى وُو. داؤد او سموئيل غيب‌بين دا کسان دې معتبرې خدمت ته مقرر کړى وُو. هغوئ او د هغوئ زامن د زمونږ پلار د کور دروازې، يعنې د خېمې د کور دروازې، د پهره‌دارانو په توګه ساتلې. دروازه‌بانان په څلورو طرفونو کښې مقرر وُو: ختيځ، لوېديځ، شمال او جنوب. د هغوئ خپلوان چې په کليو کښې وُو، هره اوومه ورځ راتلل، له وخت نه وخت ته، چې د هغوئ سره وى. څلور مشر دروازه‌بانان، چې لاويان وُو، د زمونږ پلار د کور د کوټو او خزانو ذمه‌وار وُو. هغوئ د زمونږ پلار د کور چاپېره شپه تېروله، ځکه چې د پهرې خدمت د هغوئ وو، او هره سحر يې دروازې خلاصولې.

ځنو د خدمت د لوښو ذمه‌وارى درلوده، چې د راوړو او وړو په وخت يې شمېرل. نورو د سامان، د مقدسو لوښو، د ميده اوړۀ، د شرابو، د تېلو، د خوشبو او د مصالحو ذمه‌وارى درلوده. او د کاهنانو د زامنو نه ځنو خوشبودار مصالح ګډول. متِتيا، چې يو لاوے وو، د قورحى شلُوم مشر زوئ، د پټو ډوډيو د پخولو ذمه‌وار وو. د قهاتيانو ځنې خپلوان د هرې سبت ورځې د ليکو ډوډۍ د تيارولو ذمه‌وار وُو. ^a

دا سندرغاړى، چې د لاويانو د کورنيو مشران وُو، د معبد په کوټو کښې اوسېدل، او د نورو خدمتونو نه معاف وُو، ځکه چې شپه او ورځ په خپل خدمت باندې مشغول وُو. دا د لاويانو د کورنيو مشران وُو، چې د نسب نامې په مطابق مشران ليکلى شوى وُو؛ او هغوئ په يروشلم کښې اوسېدل.

د ساؤل نسب: جبعون ته شاته تګ

په جبعون کښې يعى‌ئيل د جبعون پلار اوسېدلو، او د هغۀ د ښځې نوم معکه وو، او د هغۀ مشر زوئ عبدون وو، بيا صُور، قيس، بعل، نير، نداب، جدور، اخيو، زکريا او مِقلوت. مِقلوت د سِمآم پلار شو؛ هغوئ هم د خپلو خپلوانو سره په يروشلم کښې، د خپلو خپلوانو مخې ته اوسېدل. او نير د قيس پلار شو، قيس د ساؤل پلار شو، او ساؤل د يُوناتن، ملکى‌شوع، ابيناداب او اِشبعل پلار شو. او د يُوناتن زوئ مريب‌بعل وو، او مريب‌بعل د ميکا پلار شو. د ميکا زامن: فيتون، ملک، تحريع او اخاز. او اخاز د يعره پلار شو، او يعره د علمت، عزموت او زِمرى پلار شو؛ او زِمرى د موضا پلار شو. او موضا د بِنعه پلار شو، او رِفايا د هغۀ زوئ وو، اِلعاسه د هغۀ زوئ، او اصيل د هغۀ زوئ. اصيل شپږ زامن درلودل، چې نومونه يې عزريقام، بُکرُو، اِسمٰعيل، شعريا، عوبديا او حنان وُو — دا د اصيل زامن وُو.