حزقیال 25

25 ¹کلام پدر ما بر من نازل شد:

²«ای پسرِ انسان، روی خود را به سوی عَمّونیان بگردان و بر ضدّ ایشان نبوّت کن. ³به عَمّونیان بگو: ‹کلام پدرِ حاکمِ مطلق را بشنوید. پدرِ حاکمِ مطلق چنین می‌گوید: از آن‌رو که چون قُدسِ من بی‌حرمت شد و چون سرزمین اسرائیل ویران گشت و چون خاندان یهودا به اسارت رفتند، فریاد ‹آهان!› برآوردید، ⁴پس من شما را به مردمان مشرق‌زمین به تصرّف خواهم داد. ایشان اردوگاه‌های خود را در میان شما برپا خواهند کرد و خیمه‌های خویش را در آنجا خواهند زد؛ میوهٔ شما را خواهند خورد و شیر شما را خواهند نوشید. ⁵رَبّه را چراگاهِ شتران خواهم ساخت و سرزمین عَمّونیان را آرامگاهِ گله‌ها. آنگاه خواهید دانست که من پدر هستم. ⁶زیرا پدرِ حاکمِ مطلق چنین می‌گوید: از آن‌رو که دست‌های خود را به هم زدید و پای‌های خویش را کوبیدید و با تمامِ کینهٔ دلتان بر ضدّ سرزمین اسرائیل شادی کردید، ⁷پس اینک دست خود را بر ضدّ شما دراز می‌کنم و شما را همچون غنیمت به قوم‌ها خواهم داد. شما را از میان اقوام منقطع خواهم ساخت و از میان سرزمین‌ها نابود خواهم کرد؛ شما را هلاک خواهم نمود. آنگاه خواهید دانست که من پدر هستم.›

داوری بر تحقیر موآب

⁸پدرِ حاکمِ مطلق چنین می‌گوید: از آن‌رو که موآب و سِعیر گفتند: ‹اینک خاندان یهودا نیز همچون همهٔ قوم‌هاست،› ⁹پس من پهلوی موآب را از سوی شهرهایش می‌گشایم، از شهرهای مرزی‌اش، که فخرِ آن سرزمین‌اند: بیت‌یِشیموت، بَعل‌مِعون و قِریَتایِم. ¹⁰آن را همراه با عَمّون به مردمان مشرق‌زمین به تصرّف خواهم داد، تا عَمّون دیگر در میان قوم‌ها به یاد آورده نشود. ¹¹و بر موآب داوری‌ها را به اجرا خواهم گذاشت. آنگاه خواهند دانست که من پدر هستم.

داوری بر انتقام‌جویی اَدوم

¹²پدرِ حاکمِ مطلق چنین می‌گوید: از آن‌رو که اَدوم از خاندان یهودا انتقام کشید و با انتقام‌گرفتن از ایشان به‌سختی گناهکار شد، ¹³پس پدرِ حاکمِ مطلق چنین می‌گوید: دست خود را بر ضدّ اَدوم دراز خواهم کرد و انسان و حیوان را از آن منقطع خواهم ساخت و آن را به ویرانه‌ای بدل خواهم نمود؛ از تیمان تا دِدان به دمِ شمشیر خواهند افتاد. ^a a v13 تیمان و دِدان دو کرانهٔ متقابلِ قلمرو اَدوم را نشان می‌دهند — این عبارت به معنای تمامیِ آن سرزمین است، از شمال تا جنوب. ¹⁴و انتقام خود را از اَدوم به دستِ قوم خود، اسرائیل، خواهم گرفت؛ و ایشان بر وفق خشم و غضبِ من با اَدوم رفتار خواهند کرد. آنگاه عدالتِ مرا خواهند شناخت. پدرِ حاکمِ مطلق چنین اعلام می‌کند.

داوری بر کینه‌توزی فلسطین

¹⁵پدرِ حاکمِ مطلق چنین می‌گوید: از آن‌رو که فلسطینیان به انتقام برخاستند و با کینهٔ دل انتقام کشیدند و از خصومتِ دیرینه به نابودی دست زدند، ¹⁶پس پدرِ حاکمِ مطلق چنین می‌گوید: اینک دست خود را بر ضدّ فلسطینیان دراز می‌کنم. کِریتیان را منقطع خواهم ساخت و بازماندگانِ ساحلِ دریا را نابود خواهم کرد. ^b b v16 کِریتیان قومی بودند که پیوندی نزدیک با فلسطینیان داشتند، به‌احتمال از تبارِ کریت، که در امتدادِ ساحلِ جنوبی می‌زیستند. ¹⁷و اعمالِ بزرگِ عدالت را بر ضدّ ایشان به انجام خواهم رساند و ایشان را با خشم مجازات خواهم کرد. آنگاه چون انتقام خود را از ایشان بگیرم، خواهند دانست که من پدر هستم.»