تثنیه 16

16 ¹ماه اَبیب را نگاه دار و پِسَح را برای پدر خود برگزار کن، زیرا در ماه اَبیب پدرت تو را شبانه از مصر بیرون آورد. ²پِسَح را از گله و رمه برای پدر خود قربانی کن، در همان مکانی که پدرت برمی‌گزیند تا نام خود را در آنجا ساکن سازد. ^a a v2 مکانی که پدر برگزید تا نام خود را در آنجا بنهد، به آن روزی اشاره داشت که فرزندانش او را در هر جا، در روح و راستی، از طریق عیسی خواهند پرستید. ³با آن نان خمیرمایه‌دار مخور. هفت روز با آن نان بی‌خمیرمایه بخور—نانِ مصیبت—زیرا با شتاب از سرزمین مصر بیرون آمدی، تا همهٔ روزهای عمرت روزی را که از سرزمین مصر بیرون آمدی به یاد آوری. ⁴هفت روز هیچ خمیرمایه‌ای در سراسر قلمرو تو یافت نشود؛ از گوشتی که در غروبِ روز نخست قربانی می‌کنی، چیزی تا بامداد باقی نماند. ⁵نمی‌توانی پِسَح را در هیچ‌یک از شهرهایت که پدرت به تو می‌بخشد، قربانی کنی، ⁶بلکه در مکانی که پدرت برخواهد گزید تا نام خود را در آنجا ساکن گرداند، پِسَح را در آنجا قربانی کن—در شامگاه، هنگام غروب آفتاب، در همان وقتی که از مصر بیرون آمدی. ⁷آن را بپز و در مکانی که پدرت برمی‌گزیند بخور، سپس بامدادان بازگرد و به خیمه‌های خود برو. ⁸شش روز دیگر نانِ بی‌خمیرمایه بخور؛ و در روز هفتم، در محفلی مقدس برای پدر خود گرد آی—هیچ کاری مکن.

عید هفته‌ها

⁹برای خود هفت هفته بشمار؛ از هنگامی که داس نخستین بار به خوشه‌های سرِ پا زده می‌شود، شمردنِ هفت هفته را آغاز کن. ¹⁰عید هفته‌ها را برای پدر خود نگاه دار: هدیه‌ای داوطلبانه از دست خود، به اندازهٔ برکتی که پدرت به تو داده است. ¹¹در حضور پدر خود شادی کن—تو و پسرت و دخترت و غلام و کنیزت و لاویانی که در شهرهایت هستند و غریب و یتیم و بیوه‌ای که در میان تو‌اند—در مکانی که پدرت برمی‌گزیند تا نام خود را در آنجا ساکن سازد. ¹²به یاد آور که در مصر برده بودی، و این فرایض را با دقت نگاه دار.

عید سایبان‌ها

¹³عید سایبان‌ها را هفت روز برگزار کن، آنگاه که محصول خرمن و چرخشتِ خود را گرد می‌آوری. ^b b v13 سایبان‌ها: پناهگاه‌های موقتی که از شاخه‌ها ساخته می‌شد و یادآور سال‌های سرگردانی اسرائیل در بیابان بود. ¹⁴در عید خود شادی کن—تو و پسرت و دخترت و غلامت و کنیزت و لاویان و غریب و یتیم و بیوه‌ای که در شهرهایت هستند. ¹⁵این عید را هفت روز برای پدر خود در مکانی که او برمی‌گزیند نگاه دار، زیرا او تو را در تمام محصولت و در همهٔ کارهای دستت برکت خواهد داد—تا کاملاً شادمان باشی. ¹⁶سالی سه بار همهٔ مردانت باید در حضور پدر خود در مکانی که او برمی‌گزیند حاضر شوند: در عید نان بی‌خمیرمایه، عید هفته‌ها و عید سایبان‌ها. و نباید تهی‌دست در حضور او حاضر شوند. ¹⁷هر کس بر حسب هدیهٔ دستِ خود، به اندازهٔ برکتی که پدرت به تو داده است، بدهد.

داوران و دادگری عادلانه

¹⁸در هر شهری که پدرت به تو می‌بخشد، قبیله به قبیله، داوران و مأموران بگمار تا قوم را به داوریِ عادلانه داوری کنند. ¹⁹عدالت را منحرف مکن، جانب‌داری منما و رشوه مگیر—زیرا رشوه چشمان حکیمان را کور می‌کند و سخنان عادلان را تحریف می‌نماید. ²⁰عدالت را، تنها عدالت را، دنبال کن، تا زنده بمانی و سرزمینی را که پدرت به تو می‌بخشد به تصرف درآوری.

تنها پدر خود را بپرست

²¹در کنار مذبح پدر خود که می‌سازی، هیچ درختی را همچون اَشیره برای خود مکار. ²²و برای خود ستون مقدسی برپا مکن، که پدرت از آن بیزار است.