مزامیر 87

87 ¹او شهرِ خود را بر کوه‌های مقدّس بنیاد نهاده است؛ ²پدر ما دروازه‌های صَهیون را بیش از همهٔ مسکن‌های یعقوب دوست می‌دارد. ³دربارهٔ تو سخنانِ پرشکوه گفته می‌شود، ای شهرِ پدر ما.

⁴«مصر و بابِل را در میانِ آنان که مرا می‌شناسند به ثبت خواهم رساند؛ بنگرید، فِلِسطین و صور را نیز، همراه با کوش—این یکی در آنجا زاده شد.» ^a a v4 در اینجا «رَحَب» نامی شاعرانه برای مصر است، نه آن زنِ اَریحا — به این معنا که ستمگرِ دیرینِ اسرائیل در میانِ ملّت‌هایی نام برده می‌شود که پدر ما آنان را چون زادگانِ شهرِ خود به شمار می‌آورد. ⁵و دربارهٔ صَهیون گفته خواهد شد: «این یکی و آن یکی در او زاده شدند»، و خودِ آن متعال او را استوار خواهد ساخت. ⁶پدر ما، آنگاه که قوم‌ها را به ثبت می‌رساند، خواهد شمرد: «این یکی در آنجا زاده شد.»

⁷سرایندگان و رقص‌کنندگان، همه با هم می‌گویند: «همهٔ چشمه‌هایم در توست.»