مزامیر 145

145 ¹ تو را متعال می‌خوانم، ای پدرِ من، ای پادشاهِ من، و نامِ تو را تا ابدالآباد متبارک خواهم خواند.

² هر روز تو را متبارک می‌خوانم، و نامِ تو را تا ابدالآباد ستایش خواهم کرد. ³ پدر ما عظیم است و بسیار سزاوارِ ستایش؛ عظمتِ او را کسی نمی‌تواند دریابد.

⁴ نسلی کارهای تو را به نسلِ دیگر می‌ستاید، و کارهای پرقدرتِ تو را اعلام می‌کند. ⁵ در شکوهِ پرجلالِ جبروتِ تو تأمل خواهم کرد و در کارهای شگفت‌انگیزِ تو. ⁶ از قدرتِ کارهای مَهیبِ تو سخن خواهند گفت، و من عظمتِ تو را اعلام خواهم کرد. ⁷ یادِ نیکوییِ فراوانِ تو را به‌فراوانی بازخواهند گفت، و از عدالتِ تو با شادی خواهند سرایید.

⁸ پدر ما فیض‌بخش و پُر از شفقت است، دیرخشم و در محبتِ عهد عظیم. ⁹ پدر ما با همه نیکوست، و دلِ پُرشفقتِ او بر همهٔ آفریدگانش قرار دارد. ¹⁰ همهٔ کارهای تو تو را سپاس خواهند گفت، ای پدر ما، و مؤمنانِ تو تو را متبارک خواهند خواند. ¹¹ از جلالِ پادشاهیِ تو سخن خواهند گفت و از قدرتِ تو خبر خواهند داد، ¹² تا کارهای پرقدرتِ تو را به فرزندانِ آدمیان بشناسانند، و شکوهِ پرجلالِ پادشاهیِ تو را. ¹³ پادشاهیِ تو پادشاهیِ جاودانی است، و سلطنتِ تو در همهٔ نسل‌ها پایدار می‌ماند. پدر ما در همهٔ سخنانش امین است و در همهٔ کارهایش فیض‌بخش.

¹⁴ پدر ما همهٔ افتادگان را نگاه می‌دارد، و همهٔ خمیدگان را برمی‌افرازد. ¹⁵ چشمانِ همه به تو می‌نگرد، و تو خوراکشان را در موسمش به آنان می‌دهی. ¹⁶ تو دستِ خود را می‌گشایی و آرزوی هر جانداری را سیر می‌کنی.

¹⁷ پدر ما در همهٔ راه‌هایش عادل است و در همهٔ کارهایش امین. ¹⁸ پدر ما نزدیک است به همهٔ آنان که او را می‌خوانند به همهٔ آنان که او را به‌راستی می‌خوانند. ¹⁹ او آرزوی آنان را که از او می‌ترسند برمی‌آورد؛ فریادشان را می‌شنود و نجاتشان می‌دهد. ²⁰ پدر ما همهٔ آنان را که او را دوست می‌دارند نگاهبانی می‌کند، اما همهٔ شریران را هلاک خواهد کرد.

²¹ دهانِ من ستایشِ پدر ما را خواهد گفت؛ و بگذار هر جانداری نامِ قدوسِ او را متبارک خواند تا ابدالآباد.