சங்கீதம் 11

11 ¹ என் பிதாவை நான் அடைக்கலமாகக் கொண்டேன். நீங்கள் எப்படிச் சொல்லலாம், என் ஆத்துமாவை நோக்கி, "பறவையைப்போல் உன் மலைக்குப் பறந்தோடு" என்று? ² இதோ பாருங்கள் — துன்மார்க்கர் தங்கள் வில்லை வளைக்கிறார்கள்; அவர்கள் தங்கள் அம்பை நாணில் தொடுக்கிறார்கள், இருதயத்தில் செம்மையானவர்களை இருளிலிருந்து எய்வதற்கு. ³ அஸ்திபாரங்கள் இடிக்கப்படும்போது, நீதிமான் என்ன செய்யக்கூடும்? ⁴ எங்கள் பிதா தமது பரிசுத்த ஆலயத்தில் இருக்கிறார்; எங்கள் பிதாவின் சிங்காசனம் பரலோகத்தில் இருக்கிறது. அவருடைய கண்கள் கவனிக்கின்றன; அவருடைய பார்வை மனுஷப் பிள்ளைகளை ஆராய்கிறது. ⁵ எங்கள் பிதா நீதிமானை ஆராய்கிறார்; ஆனால் அவருடைய ஆத்துமா துன்மார்க்கனை வெறுக்கிறது கொடுமையை விரும்புகிறவனையும் வெறுக்கிறது. ⁶ துன்மார்க்கர்மேல் அவர் கண்ணிகளை வருஷிக்கப்பண்ணுவார் — அக்கினியும் கந்தகமும் எரிக்கும் காற்றும் அவர்களுடைய பாத்திரத்தின் பங்காயிருக்கும். ⁷ ஏனெனில் எங்கள் பிதா நீதியுள்ளவர்; அவர் நீதியான செயல்களை விரும்புகிறார். செம்மையானவர்கள் அவருடைய முகத்தைக் காண்பார்கள். ^a a v7 இந்தச் சங்கீதம் குறிப்பிடுகிற ஆழமான வெகுமதி பாதுகாப்பல்ல, மாறாக எங்கள் பிதாவின் முகத்தைக் காண்பதே — செம்மையானவர்கள் அவரோடு சேர்ந்தவர்கள், அவரோடு இருப்பதே எல்லாவற்றின் நோக்கமாகும்.