சங்கீதம் 40

40 ¹ நான் எங்கள் பிதாவுக்காகப் பொறுமையுடன் காத்திருந்தேன்; அவர் என்னிடமாய்த் திரும்பி என் கூப்பிடுதலைக் கேட்டார். ² அழிவின் குழியிலிருந்தும், நெருக்கமான சேற்றிலிருந்தும் அவர் என்னைத் தூக்கியெடுத்தார்; என் பாதங்களைக் கன்மலையின்மேல் நிறுத்தி, என் அடிகளை உறுதிப்படுத்தினார்.

³ அவர் என் வாயில் ஒரு புதுப் பாட்டை, எங்கள் பிதாவைத் துதிக்கும் பாட்டைத் தந்தார். அநேகர் இதைக் கண்டு பயந்து, எங்கள் பிதாவை நம்புவார்கள். ⁴ எங்கள் பிதாவைத் தன் நம்பிக்கையாக்குகிறவன் பாக்கியவான்; அவன் அகந்தையுள்ளவர்களை நோக்கிப் பாராதவன், பொய்களைப் பின்தொடருகிறவர்களையும் அவன் பாராதவன்.

⁵ என் பிதாவே, நீர் செய்த அற்புதங்கள் அநேகமாயிருக்கிறது, எங்கள்மேலான உம்முடைய நினைவுகளும் அநேகம்; உமக்கு நிகராக ஒருவரும் இல்லை. நான் அவைகளை அறிவித்து சொல்லப்போனால், அவைகள் எண்ணிமுடியாத அளவாயிருக்கும். ⁶ பலியையும் காணிக்கையையும் நீர் விரும்பவில்லை, ஆனால் நீர் திறந்தீர் என் காதுகளை. தகனபலியையும் பாவநிவாரணபலியையும் நீர் கேட்கவில்லை. ⁷ அப்பொழுது நான்: “இதோ, நான் வந்திருக்கிறேன் — புத்தகச் சுருளில் என்னைக்குறித்து எழுதியிருக்கிறது” என்றேன்.

⁸ என் பிதாவே, உம்முடைய சித்தத்தின்படி செய்ய நான் விரும்புகிறேன்; உம்முடைய பிரமாணம் என் இருதயத்திற்குள் இருக்கிறது. ⁹ மகா சபையிலே நீதியின் நற்செய்தியை நான் பிரசங்கித்தேன்; நான் என் உதடுகளை மூடவில்லை, என் பிதாவே, நீர் அறிந்திருக்கிறபடியே.

¹⁰ உம்முடைய நீதியை என் இருதயத்திற்குள் நான் மறைத்துவைக்கவில்லை; உம்முடைய உண்மையையும் உம்முடைய இரட்சிப்பையும் நான் அறிவித்தேன். உம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பையும் உம்முடைய சத்தியத்தையும் மகா சபைக்கு நான் மறைக்கவில்லை. ¹¹ உம்முடைய மென்மையான இரக்கத்தை என்னைவிட்டு நிறுத்திவைக்காதேயும், என் பிதாவே; உம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பும் உம்முடைய சத்தியமும் என்னை எப்பொழுதும் காக்கக்கடவது.

¹² எண்ணிறந்த தொல்லைகள் என்னைச் சூழ்ந்துகொண்டன; என் அக்கிரமங்கள் என்னைப் பிடித்துக்கொண்டதால், நான் பார்க்கக்கூடாமல் இருக்கிறேன். அவைகள் என் தலைமுடிகளைப் பார்க்கிலும் அதிகமாயிருக்கிறது, என் இருதயம் என்னில் சோர்ந்துபோகிறது. ¹³ என் பிதாவே, தயவுசெய்து விடுவியும் என்னை; என் பிதாவே, சீக்கிரமாய் எனக்கு உதவிசெய்யும். ¹⁴ என் பிராணனை வாங்கத் தேடுகிற யாவரும் வெட்கப்பட்டு இலச்சையடையட்டும்; என் கேட்டை விரும்புகிறவர்கள் அவமானத்தோடு பின்னிட்டுத் திரும்பட்டும்.

¹⁵ என்னைப் பார்த்து, “ஆ! ஆ!” என்று சொல்லுகிறவர்கள் தங்கள் வெட்கத்தினால் திகைத்துப்போகட்டும். ¹⁶ ஆனாலும் உம்மைத் தேடுகிற யாவரும் மகிழ்ந்து சந்தோஷப்படட்டும் உம்மில்; உம்முடைய இரட்சிப்பை நேசிக்கிறவர்கள் “எங்கள் பிதா மகத்துவமுள்ளவர்!” என்று எப்பொழுதும் சொல்லட்டும். ¹⁷ நானோ சிறுமையும் எளிமையுமானவன்; ஆண்டவராகிய பிதா நினைப்பாராக என்னை. நீரே என் துணையும் என் விடுதலைக்காரருமாயிருக்கிறீர்; என் பிதாவே, தாமதியாதேயும்.