சங்கீதம் 38

38 ¹ என் பிதாவே, உம்முடைய கோபத்தில் என்னைக் கடிந்துகொள்ளாதேயும், உம்முடைய உக்கிரத்தில் என்னைத் தண்டியாதேயும். ² உம்முடைய அம்புகள் என்னில் ஆழமாய்ப் பாய்ந்திருக்கின்றன, உம்முடைய கை என்மேல் கடினமாய் இறங்கியிருக்கிறது. ³ என் சரீரத்தில் ஆரோக்கியமில்லை உம்முடைய கோபத்தினால்; என் எலும்புகளில் உறுதியில்லை என் பாவத்தினால்.

⁴ என் அக்கிரமங்கள் என் தலைக்குமேல் உயர்ந்திருக்கின்றன; பாரமான சுமையைப்போல் அவைகள் என்னால் தாங்கமுடியாத அளவு பாரமாயிருக்கின்றன. ⁵ என் காயங்கள் நாற்றமெடுத்து அழுகிப்போயின என் மதியீனத்தினால். ⁶ நான் மிகவும் கூனிக் குனிந்திருக்கிறேன்; நாள்முழுவதும் துக்கத்தோடே திரிகிறேன். ⁷ என் விலாப்புறங்கள் எரிபந்தமாய் எரிகின்றன, என் மாம்சத்தில் உறுதியில்லை.

⁸ நான் உணர்வற்று மிகவும் நொறுங்குண்டிருக்கிறேன்; என் இருதயத்தின் கொந்தளிப்பினால் நான் கதறுகிறேன். ⁹ என் ஆண்டவராகிய பிதாவே, என் வாஞ்சையெல்லாம் உமக்கு முன்பாக இருக்கிறது, என் பெருமூச்சு உமக்கு மறைவாயில்லை. ¹⁰ என் இருதயம் படபடக்கிறது, என் பெலன் என்னைவிட்டு நீங்குகிறது; என் கண்களின் ஒளியும் என்னைவிட்டு அகன்றுபோயிற்று. ¹¹ என் சிநேகிதரும் தோழரும் என் வாதையைக் கண்டு விலகி நிற்கிறார்கள், என் நெருங்கிய உறவினரும் தூரத்தில் நிற்கிறார்கள்.

¹² என் பிராணனை வாங்கத் தேடுகிறவர்கள் கண்ணிகளை வைக்கிறார்கள்; எனக்குத் தீங்கு தேடுகிறவர்கள் கேட்டைப்பற்றிப் பேசி, நாள்முழுவதும் வஞ்சனையை யோசிக்கிறார்கள். ¹³ ஆனாலும் நான் கேளாத செவிடனைப்போல் இருக்கிறேன், பேசாத, தன் வாயைத் திறவாத ஊமையைப்போல் இருக்கிறேன். ¹⁴ நான் கேளாத மனிதனைப்போல் ஆனேன், தன் வாயில் மறுஉத்தரவு இல்லாதவனைப்போல் ஆனேன். ¹⁵ ஆனால் என் பிதாவே, உமக்காகவே நான் காத்திருக்கிறேன்; நீரே பதிலளிப்பீர், என் ஆண்டவராகிய பிதாவே.

¹⁶ ஏனெனில் நான் சொன்னேன், “அவர்கள் என்னைக்குறித்து ஒருபோதும் சந்தோஷப்படாதிருப்பார்களாக— என் கால் தவறும்போது என்மேல் மேன்மைபாராட்டுகிறவர்களே அவர்கள்.” ¹⁷ நான் விழுந்துபோகச் சித்தமாயிருக்கிறேன், என் துயரம் எப்போதும் எனக்கு முன்பாக இருக்கிறது. ¹⁸ என் அக்கிரமத்தை நான் அறிக்கையிடுகிறேன்; என் பாவத்தினால் நான் கலங்குகிறேன். ¹⁹ ஆனால் என் சத்துருக்கள் உற்சாகமும் பலமுமுள்ளவர்கள், முகாந்தரமில்லாமல் என்னைப் பகைக்கிறவர்கள் அநேகர்.

²⁰ நன்மைக்குப் பதிலாகத் தீமை செய்கிறவர்கள் நான் நன்மையைப் பின்பற்றுகிறதினால் என்னைக் குற்றம்சாட்டுகிறார்கள். ²¹ என்னைக் கைவிடாதேயும், என் பிதாவே; என்னைவிட்டுத் தூரமாய் நிற்காதேயும், என் பிதாவே. ²² எனக்கு உதவிசெய்யத் தீவிரியும், என் ஆண்டவராகிய பிதாவே, என் இரட்சிப்பே.