சங்கீதம் 30

30 ¹ என் பிதாவே, நான் உம்மை உயர்த்துவேன்; ஏனெனில் நீர் என்னைத் தூக்கிவிட்டீர், என் சத்துருக்கள் என்னைக் குறித்து மகிழவிடவில்லை.

² என் பிதாவே, நான் உம்மை நோக்கி உதவிக்காகக் கூப்பிட்டேன், நீர் என்னைக் குணமாக்கினீர். ³ என் பிதாவே, நீர் என் ஆத்துமாவைப் பாதாளத்திலிருந்து ஏறிவரப்பண்ணினீர்; நான் குழியில் இறங்காதபடி என்னை உயிரோடு காத்தீர்.

⁴ எங்கள் பிதாவைப் பாடிப் புகழுங்கள், அவருடைய பரிசுத்தவான்களே; அவருடைய பரிசுத்த நாமத்தைத் துதியுங்கள். ⁵ அவருடைய கோபம் ஒரு நிமிஷம் மட்டுமே; அவருடைய தயவோ ஜீவகாலம் முழுவதும் நிலைக்கும்; அழுகை இரவு முழுவதும் தங்கியிருக்கலாம், ஆனந்தமோ காலையில் வரும்.

⁶ நான் சுகமாயிருந்தபோது நான் சொன்னது: “நான் ஒருபோதும் அசைக்கப்படமாட்டேன்.” ⁷ என் பிதாவே, உம்முடைய தயவினால் என் மலையை உறுதியாய் நிற்கப்பண்ணினீர்; ஆனால் நீர் உம்முடைய முகத்தை மறைத்தபோது, நான் கலங்கிப்போனேன்.

⁸ என் பிதாவே, உம்மை நோக்கிக் கூப்பிட்டேன்; ஆண்டவராகிய பிதாவை நோக்கி இரக்கத்திற்காக மன்றாடினேன்: ⁹ “நான் அமர்த்தப்பட்டால், நான் குழியில் இறங்கினால், என்ன பிரயோஜனம்? புழுதி உம்மைத் துதிக்குமா? அது உம்முடைய உண்மையை அறிவிக்குமா?” ¹⁰ என் பிதாவே, எனக்குச் செவிகொடும், என்மேல் கிருபையாயிரும்; என் பிதாவே, நீர் எனக்குச் சகாயராயிரும்.

¹¹ நீர் என் புலம்பலை நடனமாக மாற்றினீர்; என் துக்கவஸ்திரத்தைக் களைந்து, மகிழ்ச்சியை எனக்கு உடுத்தினீர், ¹² என் இருதயம் மவுனமாயிராமல் உம்மைப் புகழ்ந்து பாடும்படியே. என் பிதாவே, நான் உம்மை என்றென்றைக்கும் துதிப்பேன்.