詩篇 39

39 ¹ 我話:「我要謹守自己嘅道路, 免得我用舌頭犯罪; 我要用嚼環套住 我嘅口,當惡人喺我面前嘅時候。」 ² 我啞口無言,靜默唔出聲;連好嘢我都唔講, 我嘅痛苦就更加厲害。 ³ 我嘅心喺我裏面發熱; 我一諗起,火就燒起嚟; 於是我就開口講: ⁴ 求你叫我知道我嘅結局, 我嘅父啊,同埋我嘅壽數 有幾多;等我明白自己係幾咁短暫。

⁵ 睇吓,你使我嘅年日短到得幾寸咁長, 我一生喺你面前如同無有。世人實在只不過係一口氣。細拉。 ⁶ 世人行走實在好似個影; 佢哋嘅忙碌實在係枉然; 佢積聚財寶,卻唔知邊個會收取。 ⁷ 而家,至高嘅父啊,我等緊乜嘢呢?我嘅盼望在乎你。 ⁸ 求你救我脫離一切過犯; 唔好使我成為愚昧人嘅笑柄。 ⁹ 我啞口無言; 我唔開口, 因為呢件事係你做嘅。 ¹⁰ 求你除掉你加喺我身上嘅責打, 你手嘅打擊使我消滅。

¹¹ 你因人嘅罪孽,用責備管教佢; 你好似蛀蟲咁,消耗佢所珍愛嘅嘢;世人實在只不過係一口氣。細拉。 ¹² 我嘅父啊,求你聽我嘅禱告,側耳聽我嘅呼求; 唔好對我嘅眼淚無動於衷; 因為我喺你面前只不過係個旅客,好似我列祖一樣係個寄居嘅。 ¹³ 求你唔好再望住, 我,等我可以重新歡笑,喺我離世唔再存在之前。