కీర్తనలు 119

119 ¹ ధన్యులు తమ మార్గము నిర్దోషమైనవారు, మన తండ్రి ఉపదేశములో నడుచువారు.

ఆలెఫ్: నిర్దోషులు ధన్యులు

² ఆయన శాసనములను గైకొనువారు ధన్యులు, పూర్ణహృదయముతో ఆయనను వెదకువారు. ³ వారు అన్యాయము చేయరు; ఆయన మార్గములలో నడుచుకొందురు. ⁴ నీ ఉపదేశములను శ్రద్ధగా గైకొనవలెనని నీవు ఆజ్ఞాపించితివి. ⁵ అయ్యో, నీ కట్టడలను గైకొనుటలో నా మార్గములు స్థిరముగా ఉండునుగాక! ⁶ అప్పుడు నేను సిగ్గుపడను నీ ఆజ్ఞలన్నిటిని చూచునప్పుడు. ⁷ యథార్థ హృదయముతో నిన్ను స్తుతించెదను నీ నీతిగల తీర్పులను నేర్చుకొనునప్పుడు. ⁸ నీ కట్టడలను గైకొందును; నన్ను ఏమాత్రమూ విడనాడకుము.

⁹ యౌవనుడు తన మార్గమును ఎట్లు పవిత్రముగా ఉంచుకొనగలడు? నీ వాక్యము చొప్పున దానిని కాపాడుకొనుటవలననే. ¹⁰ పూర్ణహృదయముతో నిన్ను వెదకుచున్నాను; నీ ఆజ్ఞలనుండి నన్ను తొలగిపోనీయకుము. ¹¹ నీ వాక్యమును నా హృదయములో పదిలపరచుకొంటిని, నీకు విరోధముగా పాపము చేయకుండునట్లు. ¹² నా తండ్రీ, నీవు స్తుతింపబడుదువుగాక; నీ కట్టడలను నాకు బోధించుము. ¹³ నీ నోటి తీర్పులన్నిటిని నా పెదవులతో వివరించుచున్నాను. ¹⁴ నీ శాసనముల మార్గములో సమస్త ఐశ్వర్యములో ఆనందించునట్లే నేను ఆనందించుచున్నాను. ¹⁵ నీ ఉపదేశములను నేను ధ్యానించుచు నీ మార్గములపై నా కన్నులు నిలుపుకొందును. ¹⁶ నీ కట్టడలయందు నేను ఆనందించుచున్నాను; నీ వాక్యమును నేను మరచిపోను.

¹⁷ నీ దాసునికి ఔదార్యము చూపుము, అప్పుడు నేను బ్రతికి నీ వాక్యమును గైకొందును. ¹⁸ నా కన్నులు తెరువుము, అప్పుడు నేను చూచెదను నీ ఉపదేశములోని ఆశ్చర్యకరమైన సంగతులను. ¹⁹ నేను భూమిమీద పరదేశిని; నీ ఆజ్ఞలను నాకు మరుగుపరచకుము. ²⁰ ఆశపడుచు నా ప్రాణము క్షీణించుచున్నది నీ తీర్పులకొరకు సర్వకాలము. ²¹ నీ ఆజ్ఞలనుండి తొలగిపోవు గర్విష్ఠులను, శాపగ్రస్తులను నీవు గద్దించుచున్నావు. ²² నిందను, తిరస్కారమును నానుండి తొలగించుము, ఏలయనగా నీ శాసనములను నేను గైకొనుచున్నాను. ²³ అధిపతులు కూర్చుండి నాకు విరోధముగా మాటలాడినను, నీ దాసుడు నీ కట్టడలను ధ్యానించుచున్నాడు. ²⁴ నీ శాసనములు నా ఆనందము; అవే నా ఆలోచనకర్తలు.

²⁵ నా ప్రాణము మంటికి అంటుకొనియున్నది; నీ వాక్యము చొప్పున నన్ను బ్రతికించుము. ²⁶ నా మార్గములను నీకు తెలియజేసితిని, నీవు ఉత్తరమిచ్చితివి నాకు; నీ కట్టడలను నాకు బోధించుము. ²⁷ నీ ఉపదేశముల మార్గమును నాకు గ్రహింపజేయుము, అప్పుడు నీ ఆశ్చర్యకార్యములను నేను ధ్యానించెదను. ²⁸ నా ప్రాణము దుఃఖముచేత కరిగిపోవుచున్నది; నీ వాక్యము చొప్పున నన్ను బలపరచుము. ²⁹ అబద్ధపు మార్గమునుండి నన్ను కాపాడుము, దయతో నీ ఉపదేశమును నాకు అనుగ్రహించుము. ³⁰ నమ్మకమైన మార్గమును నేను ఏర్పరచుకొంటిని; నీ తీర్పులను నా యెదుట ఉంచుకొంటిని. ³¹ నా తండ్రీ, నీ శాసనములకు నేను అంటిపెట్టుకొనియున్నాను; నన్ను సిగ్గుపరచకుము. ³² నీ ఆజ్ఞల మార్గములో నేను పరుగెత్తెదను, ఏలయనగా నీవు నా హృదయమును విశాలపరచుచున్నావు.

³³ నా తండ్రీ, నీ కట్టడల మార్గమును నాకు బోధించుము, అప్పుడు అంతమువరకు దానిని గైకొందును. ³⁴ నాకు వివేకమిమ్ము, అప్పుడు నీ ఉపదేశమును గైకొని పూర్ణహృదయముతో దానిని అనుసరించెదను. ³⁵ నీ ఆజ్ఞల మార్గములో నన్ను నడిపించుము, ఏలయనగా అందు నేను ఆనందించుచున్నాను. ³⁶ నా హృదయమును నీ శాసనముల వైపునకు వంచుము, స్వార్థలాభమువైపునకు కాదు. ³⁷ వ్యర్థమైన వాటిని చూడకుండ నా కన్నులను త్రిప్పుము; నీ మార్గములలో నన్ను బ్రతికించుము. ³⁸ నీ దాసునికి స్థిరపరచుము నీకు భయపడువారికొరకైన నీ వాగ్దానమును. ³⁹ నేను భయపడు నిందను తొలగించుము, ఏలయనగా నీ తీర్పులు మంచివి. ⁴⁰ నీ ఉపదేశములకొరకు నేను ఆశపడుచున్నాను; నీ నీతిలో నాకు జీవమిమ్ము.

⁴¹ నా తండ్రీ, నీ నిబంధనా ప్రేమ నాకు కలుగునుగాక, నీ వాగ్దానము చొప్పున నీ రక్షణ నాకు కలుగునుగాక. ⁴² అప్పుడు నన్ను నిందించువానికి నేను ఉత్తరమివ్వగలను , ఏలయనగా నీ వాక్యమును నేను నమ్ముచున్నాను. ⁴³ సత్యవాక్యమును నా నోటనుండి ఏమాత్రమూ తీసివేయకుము, ఏలయనగా నా నిరీక్షణ నీ తీర్పులయందున్నది. ⁴⁴ నీ ఉపదేశమును నేను ఎల్లప్పుడు, నిత్యము నిత్యము గైకొందును. ⁴⁵ నేను స్వేచ్ఛగా నడుచుకొందును, ఏలయనగా నీ ఉపదేశములను నేను వెదకుచున్నాను. ⁴⁶ రాజుల యెదుట నీ శాసనములను గూర్చి నేను మాటలాడెదను సిగ్గుపడను. ⁴⁷ నీ ఆజ్ఞలయందు నేను ఆనందించుచున్నాను, వాటిని నేను ప్రేమించుచున్నాను. ⁴⁸ నేను ప్రేమించు నీ ఆజ్ఞలవైపునకు నా చేతులు ఎత్తుచున్నాను, నీ కట్టడలను ధ్యానించుచున్నాను.

⁴⁹ నీ దాసునికి నీవిచ్చిన వాక్యమును జ్ఞాపకము చేసికొనుము, దానిమీదనే నీవు నాకు నిరీక్షణ కలిగించితివి. ⁵⁰ నా బాధలో ఇదే నాకు ఆదరణ, నీ వాగ్దానము నాకు జీవమిచ్చుచున్నది. ⁵¹ గర్విష్ఠులు నన్ను మిక్కిలిగా అపహాస్యము చేయుదురు, అయినను నీ ఉపదేశమునుండి నేను తొలగను. ⁵² నా తండ్రీ, పూర్వకాలమునుండియున్న నీ తీర్పులను జ్ఞాపకము చేసికొనునప్పుడు నేను ఆదరణ పొందుచున్నాను. ⁵³ నీ ఉపదేశమును విడనాడు దుష్టులనుబట్టి తీవ్రమైన కోపము నన్ను పట్టుకొనుచున్నది. ⁵⁴ నీ కట్టడలు నా కీర్తనలుగా ఉండెను నేను నివసించిన ప్రతిచోటను. ⁵⁵ నీ నామమును జ్ఞాపకము చేసికొనుచున్నాను రాత్రియందు, నా తండ్రీ, నీ ఉపదేశమును గైకొనుచున్నాను. ⁵⁶ నీ ఉపదేశములను నేను గైకొంటిని గనుక ఈ ఆశీర్వాదము నాకు కలిగినది.

⁵⁷ నా తండ్రియే నా భాగము; నీ వాక్యములను గైకొందునని నేను వాగ్దానము చేయుచున్నాను. ⁵⁸ పూర్ణహృదయముతో నీ దయను వేడుకొనుచున్నాను; నీ వాగ్దానము చొప్పున నన్ను కరుణించుము. ⁵⁹ నా మార్గములను గూర్చి ఆలోచించునప్పుడు, నీ శాసనములవైపు నా పాదములను త్రిప్పుకొందును. ⁶⁰ నీ ఆజ్ఞలను గైకొనుటకు నేను త్వరపడుచున్నాను, ఆలస్యము చేయను. ⁶¹ దుష్టుల పాశములు నన్ను చిక్కించుకొనినను, నీ ఉపదేశమును నేను మరచిపోను. ⁶² నీ నీతిగల తీర్పులనుబట్టి నిన్ను స్తుతించుటకు అర్ధరాత్రియందు నేను లేచుచున్నాను. ⁶³ నీకు భయపడు వారందరికిని నేను నేస్తుడను, నీ ఉపదేశములను గైకొనువారికిని. ⁶⁴ నా తండ్రీ, భూమి నీ నిబంధనా ప్రేమతో నిండియున్నది; నీ కట్టడలను నాకు బోధించుము.

⁶⁵ నా తండ్రీ, నీ వాక్యము చొప్పున నీ దాసునికి నీవు మేలు చేసితివి. ⁶⁶ మంచి వివేకమును జ్ఞానమును నాకు బోధించుము, ఏలయనగా నీ ఆజ్ఞలను నేను నమ్ముచున్నాను. ⁶⁷ నేను బాధపడకమునుపు దారి తప్పితిని, అయితే ఇప్పుడు నీ వాక్యమును గైకొనుచున్నాను. ⁶⁸ నీవు మంచివాడవు మేలు చేయువాడవు; నీ కట్టడలను నాకు బోధించుము. ⁶⁹ గర్విష్ఠులు అబద్ధములతో నామీద మురికి పూయుదురు, అయినను పూర్ణహృదయముతో నీ ఉపదేశములను నేను గైకొనుచున్నాను. ⁷⁰ వారి హృదయము క్రొవ్వువలె స్పర్శలేనిది, అయితే నేను నీ ఉపదేశమునందు ఆనందించుచున్నాను. ⁷¹ నేను బాధపడుట నాకు మేలాయెను, తద్వారా నీ కట్టడలను నేర్చుకొంటిని. ⁷² వేయి వెండి బంగారు నాణెముల కంటె నీ నోటి ఉపదేశము నాకు మేలైనది.

⁷³ నీ చేతులు నన్ను చేసి రూపించెను ; నీ ఆజ్ఞలను నేర్చుకొనునట్లు నాకు వివేకమిమ్ము. ⁷⁴ నీకు భయపడువారు నన్ను చూచి సంతోషించెదరు, ఏలయనగా నీ వాక్యమునందు నేను నిరీక్షించితిని. ⁷⁵ నా తండ్రీ, నీ తీర్పులు నీతిగలవని నాకు తెలియును, నమ్మకముతో నీవు నన్ను బాధపరచితివని తెలియును. ⁷⁶ నీ దాసునికిచ్చిన నీ వాగ్దానము చొప్పున నీ నిబంధనా ప్రేమ నన్ను ఆదరించునుగాక. ⁷⁷ నేను బ్రతుకునట్లు నీ మృదు కనికరము నాకు కలుగునుగాక; ఏలయనగా నీ ఉపదేశము నా ఆనందము. ⁷⁸ గర్విష్ఠులు సిగ్గుపడుదురుగాక, ఏలయనగా వారు అబద్ధముతో నాకు అన్యాయము చేసిరి; నేనైతే నీ ఉపదేశములను ధ్యానించెదను. ⁷⁹ నీకు భయపడువారు తిరుగుదురుగాక నావైపు, నీ శాసనములను ఎరిగినవారు. ⁸⁰ నీ కట్టడలయందు నా హృదయము నిర్దోషముగా ఉండునుగాక, అప్పుడు నేను సిగ్గుపడను.

⁸¹ నీ రక్షణకొరకు నా ప్రాణము సొమ్మసిల్లుచున్నది; నీ వాక్యమునందు నేను నిరీక్షించుచున్నాను. ⁸² నీ వాగ్దానముకొరకు కనిపెట్టుచు నా కన్నులు క్షీణించుచున్నవి; "నీవు నన్నెప్పుడు ఆదరించెదవు?" అని నేను అడుగుచున్నాను. ⁸³ పొగలో ఉన్న ద్రాక్షారసపు తిత్తివలె నేనైతిని, అయినను నీ కట్టడలను నేను మరచిపోను. ^a a v83 పొగగదిలో వ్రేలాడు ద్రాక్షారసపు తిత్తి ముడుచుకొని నల్లబడును — ఇది కవి తన అలసిపోయిన స్థితిని వర్ణించు చిత్రము. ⁸⁴ నీ దాసునికి ఎన్ని దినములున్నవి? నన్ను హింసించువారిమీద నీవు ఎప్పుడు తీర్పు తెచ్చెదవు? ⁸⁵ గర్విష్ఠులు నాకొరకు గోతులు త్రవ్విరి; వారు నీ ఉపదేశము చొప్పున జీవించరు. ⁸⁶ నీ ఆజ్ఞలన్నియు నమ్మకమైనవి; వారు అబద్ధముతో నన్ను హింసించుచున్నారు; నాకు సహాయము చేయుము! ⁸⁷ వారు భూమిమీద నన్ను నిర్మూలము చేయుటకు దాదాపు సిద్ధమైరి, అయినను నీ ఉపదేశములను నేను విడనాడలేదు. ⁸⁸ నీ నోటి శాసనములను నేను గైకొనునట్లు నీ నిబంధనా ప్రేమను బట్టి నాకు జీవమిమ్ము.

⁸⁹ నా తండ్రీ, నీ వాక్యము ఆకాశములయందు నిత్యము స్థిరముగా నిలిచియున్నది. ⁹⁰ నీ నమ్మకత్వము తరతరములకును నిలుచును; నీవు భూమిని స్థాపించితివి, అది స్థిరముగా నిలిచియున్నది. ⁹¹ అవి నేటివరకు నిలిచియున్నవి నీ నిర్ణయము చొప్పున, ఏలయనగా సమస్తమును నీ సేవకులే. ⁹² నీ ఉపదేశము నా ఆనందముగా లేకుండినయెడల, నా బాధలో నేను నశించియుందును. ⁹³ నీ ఉపదేశములను నేను ఎన్నటికిని మరచిపోను, ఏలయనగా వాటిచేత నీవు నాకు జీవమిచ్చితివి. ⁹⁴ నేను నీవాడను; రక్షించుము నన్ను, ఏలయనగా నీ ఉపదేశములను నేను వెదకితిని. ⁹⁵ నన్ను నశింపజేయుటకు దుష్టులు పొంచియున్నారు , అయితే నీ శాసనములను నేను ఆలోచించుచున్నాను. ⁹⁶ సమస్త సంపూర్ణతకు మేర ఉన్నట్లు నేను చూచితిని, అయితే నీ ఆజ్ఞ అత్యంత విశాలమైనది.

⁹⁷ నీ ఉపదేశమును నేను ఎంతగా ప్రేమించుచున్నానో! దినమెల్ల అదే నా ధ్యానము. ⁹⁸ నీ ఆజ్ఞ నా శత్రువులకంటె నన్ను జ్ఞానవంతునిగా చేయుచున్నది, ఏలయనగా అది ఎల్లప్పుడు నాతోనే యున్నది. ⁹⁹ నా బోధకులందరికంటె నాకు ఎక్కువ వివేకమున్నది, ఏలయనగా నీ శాసనములే నా ధ్యానము. ¹⁰⁰ వృద్ధులకంటె నాకు ఎక్కువ గ్రహింపు ఉన్నది, ఏలయనగా నీ ఉపదేశములను నేను గైకొనుచున్నాను. ¹⁰¹ నీ వాక్యమును గైకొనునట్లు ప్రతి దుర్మార్గమునుండి నా పాదములను నిలుపుకొనుచున్నాను. ¹⁰² నీ తీర్పులనుండి నేను తొలగను, ఏలయనగా నీవే నాకు బోధించితివి. ¹⁰³ నీ మాటలు నా జిహ్వకు ఎంత మధురమైనవి, నా నోటికి తేనెకంటె తియ్యనైనవి! ¹⁰⁴ నీ ఉపదేశములద్వారా నాకు గ్రహింపు కలుగుచున్నది; అందుచేత ప్రతి అబద్ధపు మార్గమును నేను ద్వేషించుచున్నాను.

¹⁰⁵ నీ వాక్యము నా పాదములకు దీపము నా త్రోవకు వెలుగును. ¹⁰⁶ నేను ప్రమాణము చేసి దానిని స్థిరపరచుకొంటిని , నీ నీతిగల తీర్పులను గైకొందునని. ¹⁰⁷ నా తండ్రీ, నేను మిక్కిలి బాధపడుచున్నాను; నీ వాక్యము చొప్పున నాకు జీవమిమ్ము. ¹⁰⁸ నా తండ్రీ, నేను ఇష్టపూర్వకముగా అర్పించు స్తుతులను అంగీకరించి, నీ తీర్పులను నాకు బోధించుము. ¹⁰⁹ నా ప్రాణమును నా చేతిలో ఎల్లప్పుడు ఉంచుకొనుచున్నాను, అయినను నీ ఉపదేశమును నేను మరచిపోను. ¹¹⁰ దుష్టులు ఉరి పన్నిరి నాకొరకు, అయినను నీ ఉపదేశములనుండి నేను తొలగను. ¹¹¹ నీ శాసనములు నిత్యము నా స్వాస్థ్యము, ఏలయనగా అవే నా హృదయమునకు ఆనందము. ¹¹² నీ కట్టడలను జరిగించుటకు నా హృదయమును నేను నిలిపితిని, నిత్యము, అంతమువరకు.

¹¹³ ద్విమనస్కులను నేను ద్వేషించుచున్నాను, అయితే నీ ఉపదేశమును నేను ప్రేమించుచున్నాను. ¹¹⁴ నీవే నా ఆశ్రయమును నా డాలును; నీ వాక్యమునందు నేను నిరీక్షించుచున్నాను. ¹¹⁵ దుష్కార్యులారా, నానుండి తొలగిపొండి, అప్పుడు నా తండ్రి ఆజ్ఞలను నేను గైకొందును. ¹¹⁶ నేను బ్రతుకునట్లు నీ వాగ్దానము చొప్పున నన్ను ఆదుకొనుము, నా నిరీక్షణ విషయమై నన్ను సిగ్గుపడనీయకుము. ¹¹⁷ నన్ను ఆదుకొనుము, అప్పుడు నేను క్షేమముగానుండి నీ కట్టడలను ఎల్లప్పుడు లక్ష్యపెట్టెదను. ¹¹⁸ నీ కట్టడలనుండి తొలగిపోవువారందరిని నీవు తృణీకరించుచున్నావు, ఏలయనగా వారి కుయుక్తి వ్యర్థము. ¹¹⁹ భూమిలోని దుష్టులందరిని మష్టువలె నీవు పారవేయుచున్నావు; అందుచేత నీ శాసనములను నేను ప్రేమించుచున్నాను. ¹²⁰ నీ భయముచేత నా శరీరము వణకుచున్నది, నీ తీర్పులకు నేను భయపడుచున్నాను.

¹²¹ న్యాయమును నీతిని నేను జరిగించితిని; నన్ను హింసించువారికి నన్ను విడిచిపెట్టకుము. ¹²² నీ దాసునికి మేలు కొరకు హామీ ఇమ్ము; గర్విష్ఠులు నన్ను హింసింపనీయకుము. ¹²³ నీ రక్షణకొరకు కనిపెట్టుచు నా కన్నులు క్షీణించుచున్నవి నీ నీతిగల వాగ్దాన నెరవేర్పుకొరకును. ¹²⁴ నీ నిబంధనా ప్రేమ చొప్పున నీ దాసునితో వ్యవహరించి, నీ కట్టడలను నాకు బోధించుము. ¹²⁵ నేను నీ దాసుడను; నాకు వివేకమిమ్ము, అప్పుడు నీ శాసనములను నేను ఎరుగుదును. ¹²⁶ మన తండ్రి పని చేయుటకు ఇది సమయము, ఏలయనగా నీ ఉపదేశము మీరబడినది. ¹²⁷ అందుచేత బంగారుకంటె నీ ఆజ్ఞలను నేను ప్రేమించుచున్నాను, మేలిమి బంగారుకంటెను. ¹²⁸ అందుచేత నీ ఉపదేశములన్నియు యథార్థమైనవని నేను ఎంచుచున్నాను; ప్రతి అబద్ధపు మార్గమును నేను ద్వేషించుచున్నాను.

¹²⁹ నీ శాసనములు ఆశ్చర్యకరమైనవి; అందుచేత నా ప్రాణము వాటిని గైకొనుచున్నది. ¹³⁰ నీ మాటల విప్పుడు వెలుగునిచ్చును; అది అమాయకులకు వివేకమును కలిగించును. ¹³¹ నా నోరు తెరచి రొప్పుచున్నాను, ఏలయనగా నీ ఆజ్ఞలకొరకు నేను ఆశపడుచున్నాను. ¹³² నీ నామమును ప్రేమించువారి యెడల నీ ఆచారము చొప్పున నావైపు తిరిగి నన్ను కరుణించుము. ¹³³ నీ వాగ్దానము చొప్పున నా అడుగులను స్థిరపరచుము, ఏ పాపమును నామీద ఆధిపత్యము చేయనీయకుము. ¹³⁴ మనుష్యుల హింసనుండి నన్ను విమోచించుము, అప్పుడు నీ ఉపదేశములను నేను గైకొందును. ¹³⁵ నీ దాసునిమీద నీ ముఖకాంతిని ప్రకాశింపజేయుము, నీ కట్టడలను నాకు బోధించుము. ¹³⁶ నా కన్నులనుండి నీటిధారలు కారుచున్నవి, ఏలయనగా ప్రజలు నీ ఉపదేశమును గైకొనరు.

¹³⁷ నా తండ్రీ, నీవు నీతిమంతుడవు, నీ తీర్పులు యథార్థమైనవి. ¹³⁸ నీతిలో నీ శాసనములను నీవు నియమించితివి నిండు నమ్మకత్వములోను. ¹³⁹ నా ఆసక్తి నన్ను దహించుచున్నది, ఏలయనగా నా శత్రువులు నీ మాటలను మరచుచున్నారు. ¹⁴⁰ నీ వాగ్దానము బాగుగా పరీక్షింపబడినది, నీ దాసుడు దానిని ప్రేమించుచున్నాడు. ¹⁴¹ నేను అల్పుడను, తృణీకరింపబడినవాడను, అయినను నీ ఉపదేశములను నేను మరచిపోను. ¹⁴² నీ నీతి నిత్యము నీతిగలది, నీ ఉపదేశము సత్యము. ¹⁴³ శ్రమయు వేదనయు నన్ను పట్టుకొనినవి, అయినను నీ ఆజ్ఞలు నా ఆనందము. ¹⁴⁴ నీ శాసనములు నిత్యము నీతిగలవి; నేను బ్రతుకునట్లు నాకు వివేకమిమ్ము.

¹⁴⁵ నా తండ్రీ, పూర్ణహృదయముతో నేను మొఱ్ఱపెట్టుచున్నాను; నాకు ఉత్తరమిమ్ము! నీ కట్టడలను నేను గైకొందును. ¹⁴⁶ నిన్ను నేను వేడుకొనుచున్నాను; రక్షించుము నన్ను, అప్పుడు నీ శాసనములను నేను అనుసరించెదను. ¹⁴⁷ తెల్లవారకమునుపే నేను లేచి సహాయమునకై మొఱ్ఱపెట్టుచున్నాను; నీ మాటలయందు నేను నిరీక్షించుచున్నాను. ¹⁴⁸ రాత్రి జాములకంటె ముందుగా నా కన్నులు మేల్కొనియుండును, నీ వాగ్దానమును నేను ధ్యానించునట్లు. ^b b v148 రాత్రి నిర్దిష్టమైన జాములుగా (సాధారణముగా మూడు లేక నాలుగు కాలములుగా) విభజింపబడెను; ప్రార్థించుటకు కవి ప్రతి జామునకు ముందుగా మేల్కొనును. ¹⁴⁹ నీ నిబంధనా ప్రేమ చొప్పున నా మొఱ్ఱ ఆలకించుము; నా తండ్రీ, నీ తీర్పుల చొప్పున నాకు జీవమిమ్ము. ¹⁵⁰ సమీపించుచున్నారు దుష్టతలంపుతో నన్ను హింసించువారు; వారు నీ ఉపదేశమునకు దూరముగా ఉన్నారు. ¹⁵¹ అయితే నా తండ్రీ, నీవు సమీపముగా ఉన్నావు, నీ ఆజ్ఞలన్నియు సత్యమైనవి. ¹⁵² నీ శాసనములనుండి నేను చాలకాలముగా ఎరిగియున్నాను నీవు వాటిని నిత్యము స్థాపించితివని.

¹⁵³ నా బాధను చూచి నన్ను విడిపించుము, ఏలయనగా నీ ఉపదేశమును నేను మరచిపోను. ¹⁵⁴ నా వ్యాజ్యెమును వాదించి విమోచించుము నన్ను; నీ వాగ్దానము చొప్పున నాకు జీవమిమ్ము. ¹⁵⁵ రక్షణ దుష్టులకు దూరముగా ఉన్నది, ఏలయనగా వారు నీ కట్టడలను వెదకరు. ¹⁵⁶ నా తండ్రీ, నీ మృదు కనికరము గొప్పది; నీ తీర్పుల చొప్పున నాకు జీవమిమ్ము. ¹⁵⁷ అనేకులు నన్ను హింసించువారును నా శత్రువులును, అయినను నీ శాసనములనుండి నేను తొలగను. ¹⁵⁸ విశ్వాసఘాతకులను నేను అసహ్యముతో చూచుచున్నాను, ఏలయనగా వారు నీ వాక్యమును గైకొనరు. ¹⁵⁹ నీ ఉపదేశములను నేను ఎంతగా ప్రేమించుచున్నానో చూడుము! నా తండ్రీ, నాకు జీవమిమ్ము నీ నిబంధనా ప్రేమ చొప్పున. ¹⁶⁰ నీ వాక్యసారము సత్యము, నీ నీతిగల తీర్పులన్నియు నిత్యము నిలుచును.

¹⁶¹ అధిపతులు నిర్హేతుకముగా నన్ను హింసించుచున్నారు, అయితే నా హృదయము నీ మాటలకు భయభక్తితో నిలుచుచున్నది. ¹⁶² గొప్ప ధనమును కనుగొనువానివలె నీ వాక్యమునుబట్టి నేను ఆనందించుచున్నాను. ¹⁶³ అబద్ధమును నేను ద్వేషించి అసహ్యించుకొనుచున్నాను, అయితే నీ ఉపదేశమును నేను ప్రేమించుచున్నాను. ¹⁶⁴ దినమునకు ఏడుమారులు నేను స్తుతించుచున్నాను నిన్ను, నీ నీతిగల తీర్పులనుబట్టి. ¹⁶⁵ నీ ఉపదేశమును ప్రేమించువారికి గొప్ప సమాధానము కలదు; ఏదియు వారిని తొట్రిల్లజేయలేదు. ¹⁶⁶ నా తండ్రీ, నీ రక్షణకొరకు నేను నిరీక్షించుచు, నీ ఆజ్ఞలను గైకొనుచున్నాను. ¹⁶⁷ నా ప్రాణము నీ శాసనములను గైకొనుచున్నది; వాటిని నేను అత్యధికముగా ప్రేమించుచున్నాను. ¹⁶⁸ నీ ఉపదేశములను శాసనములను నేను గైకొనుచున్నాను, ఏలయనగా నా మార్గములన్నియు నీ యెదుటనే యున్నవి.

¹⁶⁹ నా తండ్రీ, నా మొఱ్ఱ నీ సన్నిధికి వచ్చునుగాక; నీ వాక్యము చొప్పున నాకు వివేకమిమ్ము. ¹⁷⁰ నా విన్నపము నీ సన్నిధికి వచ్చునుగాక; నీ వాక్యము చొప్పున నన్ను విడిపించుము. ¹⁷¹ నా పెదవులు స్తుతిని కుమ్మరించును, ఏలయనగా నీవు నీ కట్టడలను నాకు బోధించుచున్నావు. ¹⁷² నా నాలుక నీ వాక్యమునుగూర్చి గానము చేయును, ఏలయనగా నీ ఆజ్ఞలన్నియు నీతిగలవి. ¹⁷³ నీ చేయి సహాయము చేయుటకు సిద్ధముగా ఉండునుగాక నాకు, ఏలయనగా నీ ఉపదేశములను నేను ఏర్పరచుకొంటిని. ¹⁷⁴ నా తండ్రీ, నీ రక్షణకొరకు నేను ఆశపడుచున్నాను, నీ ఉపదేశము నా ఆనందము. ¹⁷⁵ నా ప్రాణము బ్రతికి స్తుతించునుగాక నిన్ను, నీ తీర్పులు నాకు సహాయము చేయునుగాక. ¹⁷⁶ తప్పిపోయిన గొఱ్ఱెవలె నేను దారి తప్పితిని; నీ దాసుని వెదకుము, ఏలయనగా నీ ఆజ్ఞలను నేను మరచిపోను. ^c c v176 కీర్తనలలో అతి పొడవైన ఈ కీర్తన తప్పిపోవుట గూర్చిన ఒప్పుకోలుతోను, తనను వెదకి కనుగొనవలెనని తండ్రిని వేడుకొను విన్నపముతోను ముగియును — దారి తప్పిన ఒక్క గొఱ్ఱెను వెదకుటకు తొంబదితొమ్మిదింటిని విడిచిపెట్టునప్పుడు యేసు బయలుపరచు అదే కాపరి హృదయమిది (లూకా 15:4-6).