నెహెమ్యా తన బాధిత సహోదరులను సమర్థించుట
5 1 ఆ కాలంలో ప్రజలు, వారి భార్యలు తమ యూదా సహోదరులకు విరోధంగా గొప్ప మొఱ్ఱపెట్టారు. 2 కొందరు ఇలా అన్నారు, "మేము, మా కుమారులు, మా కుమార్తెలు అనేకులున్నాము; తినడానికి, బ్రతికి ఉండటానికి మేము ధాన్యం సంపాదించుకుందాము." 3 మఱికొందరు ఇలా అన్నారు, "కరవు కాలంలో ధాన్యం సంపాదించుకోవడానికి మేము మా పొలాలను, మా ద్రాక్షతోటలను, మా ఇళ్ళను తాకట్టు పెడుతున్నాము." 4 ఇంకా కొందరు ఇలా అన్నారు, "మా పొలాల మీద, మా ద్రాక్షతోటల మీద రాజుకు చెల్లించవలసిన పన్ను కోసం మేము డబ్బు అప్పు తీసుకున్నాము." 5 ఇప్పుడు మేము మా సహోదరులవలెనే అదే రక్తమాంసాలు కలిగినవారము, మా పిల్లలు వారి పిల్లలవంటివారే; అయినా మా కుమారులను, కుమార్తెలను మేము దాస్యంలోకి బలవంతంగా పంపవలసివస్తోంది. మా కుమార్తెలలో కొందరు అప్పటికే దాసత్వంలో పడ్డారు, మా పొలాలు, ద్రాక్షతోటలు ఇతరులకు చెందిపోయాయి కాబట్టి మేము నిస్సహాయులమై ఉన్నాము.
6 వారి మొఱ్ఱను, ఈ మాటలను విన్నప్పుడు నేను బహుగా కోపగించాను. 7 నేను దీనిని లోలోన ఆలోచించి, ప్రధానుల మీదా, అధికారుల మీదా నేరారోపణ చేశాను. నేను వారితో ఇలా అన్నాను, "మీలో ప్రతివాడు తన సొంత సహోదరుని దగ్గర వడ్డీ వసూలు చేస్తున్నాడు!" కాబట్టి వారిని ఎదుర్కొనడానికి నేను గొప్ప సభను సమకూర్చాను. 8 నేను వారితో ఇలా అన్నాను, "అన్యజనులకు అమ్మివేయబడిన మన యూదా సహోదరులను మా శక్తికొద్దీ మేము విడిపించి కొన్నాము. అయితే ఇప్పుడు మీరే మీ సొంత సహోదరులను అమ్మివేస్తున్నారు, వారు తిరిగి మాకే అమ్మబడేలా చేస్తున్నారు!" వారు మౌనంగా ఉండిపోయారు, చెప్పడానికి ఒక్క మాట కూడా వారికి దొరకలేదు. 9 కాబట్టి నేను ఇలా కొనసాగించాను, "మీరు చేస్తున్నది మంచిది కాదు. మన శత్రువులైన అన్యజనుల నిందలను తప్పించుకోవడానికి మీరు మన తండ్రి భయంతో నడుచుకోవలసినది కాదా?" 10 నేను, నా సహోదరులు, నా సేవకులం కూడా వారికి డబ్బు, ధాన్యం అప్పుగా ఇస్తున్నాము. ఈ వడ్డీ వసూలు చేయడం మనం మానివేద్దాము. 11 ఈ దినమే వారికి వారి పొలాలను, వారి ద్రాక్షతోటలను, వారి ఒలీవతోటలను, వారి ఇళ్ళను, అలాగే మీరు వారి దగ్గర వసూలు చేస్తూ వచ్చిన డబ్బు, ధాన్యం, కొత్త ద్రాక్షారసం, నూనె వాటి వడ్డీని కూడా తిరిగి ఇచ్చివేయండి.
12 అప్పుడు వారు ఇలా అన్నారు, "మేము దానిని తిరిగి ఇచ్చివేస్తాము, వారి దగ్గర ఇక దేనినీ కోరము. నీవు చెప్పినట్లే మేము చేస్తాము." కాబట్టి నేను యాజకులను పిలిచి, తాము వాగ్దానం చేసినట్లు చేస్తామని ప్రధానులచేత ప్రమాణం చేయించాను.
13 నేను నా వస్త్రపు అంచును కూడా దులిపి ఇలా అన్నాను, "ఈ వాగ్దానాన్ని నెరవేర్చని ప్రతివానిని అతని ఇంటిలోనుండి, అతని ఆస్తిలోనుండి మన తండ్రి ఈ ప్రకారంగానే దులిపివేయునుగాక. అతడు దులిపివేయబడి, వట్టిచేతులతో మిగిలిపోవునుగాక." అప్పుడు సభ అంతా, "ఆమేన్" అని పలికి, మన తండ్రిని స్తుతించారు. ప్రజలు తాము వాగ్దానం చేసినట్లే చేశారు.
14 అంతేకాక, యూదా దేశంలో వారికి అధిపతిగా నేను నియమింపబడిన దినం మొదలుకొని, అర్తహషస్త రాజు ఇరవైయవ సంవత్సరం నుండి ముప్పైరెండవ సంవత్సరం వరకు — పన్నెండు సంవత్సరాలు — నేనుగానీ నా సహోదరులుగానీ అధిపతికి రావలసిన ఆహారభత్యాన్ని తీసుకోలేదు. 15 అయితే నాకు ముందున్న పూర్వపు అధిపతులు ప్రజల మీద భారమైన బరువులు మోపి, వారి దగ్గరనుండి ఆహారాన్ని, ద్రాక్షారసాన్ని, అంతేకాక సుమారు ఒక సేరు వెండిని తీసుకున్నారు. వారి సేవకులు కూడా ప్రజల మీద పెత్తనం చెలాయించారు. అయితే నేను మన తండ్రికి భయపడ్డాను కాబట్టి అలా చేయలేదు. 16 నేను ఈ గోడ పని మీద కూడా నన్ను నేను అప్పగించుకున్నాను, మేము ఏ భూమినీ సంపాదించలేదు. నా సేవకులందరూ ఆ పని కోసం అక్కడ సమకూడారు. 17 అంతేకాక, చుట్టుపక్కల అన్యజనుల నుండి మా దగ్గరకు వచ్చినవారు కాక, నూట యాభైమంది యూదులు, అధికారులు నా బల్ల దగ్గర భోజనం చేశారు. 18 ప్రతి దినం ఒక ఎద్దు, ఆరు మేలైన గొఱ్ఱెలు, వాటితోపాటు కోళ్ళు సిద్ధం చేయబడేవి, ఇదంతా నా సొంత ఖర్చుతోనే; ప్రతి పది దినాలకు అన్ని రకాల ద్రాక్షారసం సమృద్ధిగా ఇవ్వబడేది. అయినా ఇదంతా ఉన్నప్పటికీ, ఈ ప్రజల మీద పని భారమైన బరువుగా ఉంది కాబట్టి నేను అధిపతికి రావలసిన ఆహారభత్యాన్ని కోరలేదు. 19 నా తండ్రీ, ఈ ప్రజల కోసం నేను చేసిన వాటన్నిటిని బట్టి నన్ను మేలుకై జ్ఞాపకం చేసుకో.