నా శిల, నా ఆశ్రయము
దావీదు కీర్తన.
యుద్ధానికి శిక్షణ పొందిన చేతులతో దావీదు ప్రారంభిస్తాడు. వెంటనే మనిషి ఎంత అల్పుడో ఒప్పుకుంటాడు: ఒక ఊపిరి, గతించే నీడ. ఆకాశాన్ని వంచి దిగి రమ్మని, అబద్ధికుల నుండి తనను విడిపించమని తన తండ్రిని అడుగుతాడు. తర్వాత తాను కోరే సమాధానాన్ని వర్ణిస్తాడు: నిండిన కొట్లు, వర్ధిల్లే పిల్లలు.
144 1నా తండ్రికి స్తుతి కలుగును గాక, నా శిలకు, యుద్ధమునకు నా చేతులకు, పోరాటమునకు నా వ్రేళ్లకు శిక్షణ ఇచ్చువానికి, 2నా నిబంధనా కృప, నా దుర్గము, నా కోట, నన్ను విడిపించువాడు, నేను ఆశ్రయించు నా డాలు, నా క్రింద జనములను లోపరచువాడు.
3నా తండ్రీ, నీవు మనుష్యుని లక్ష్యపెట్టుటకు అతడేపాటివాడు? నీవు మనుష్యకుమారుని గూర్చి ఆలోచించుటకు అతడేపాటివాడు? 4మనుష్యుడు ఊపిరి వంటివాడు; అతని దినములు గతించిపోవు నీడ వంటివి.
5నా తండ్రీ, నీ ఆకాశములను వంచి దిగిరమ్ము; పర్వతములను ముట్టుము, అప్పుడు అవి పొగ రేపును. 6నీ మెరుపును మెరిపించి వారిని చెదరగొట్టుము; నీ బాణములను వేసి వారిని తరిమివేయుము. 7పైనుండి నీ చేయి చాపుము; నన్ను రక్షించి మహా జలములనుండి, పరదేశుల చేతినుండి నన్ను విడిపించుము, 8వారి నోళ్లు అబద్ధమాడును, వారి కుడిచేయి అబద్ధప్రమాణము చేయును.
9నా తండ్రీ, నీకు నూతన గీతము పాడెదను; పదితంతుల స్వరమండలముపై నీకు వాద్యము వాయించెదను, 10రాజులకు జయము దయచేయువానికి, తన సేవకుడైన దావీదును క్రూరమైన ఖడ్గమునుండి రక్షించువానికి.
11నన్ను రక్షించి పరదేశుల చేతినుండి నన్ను విడిపించుము, వారి నోళ్లు అబద్ధమాడును, వారి కుడిచేయి అబద్ధప్రమాణము చేయును.
12అప్పుడు మన కుమారులు తమ యౌవనమందు పెరిగి ఎదిగిన మొక్కల వలె ఉందురు, మన కుమార్తెలు నగరు కొరకు చెక్కబడిన మూల స్తంభముల వలె ఉందురు. 13మన కొట్లు అన్ని రకముల పంటను అందించుచు నిండియుండును; మన మందలు మన పొలములలో వేలకొలదిగా, పదివేలకొలదిగా అభివృద్ధియగును; 14మన పశువులు చూలుతో బరువుగా ఉండును, గోడలు బద్దలగుట లేకుండ, చెరలోనికి పోవుట లేకుండ, మన వీధులలో ఆర్తనాదము లేకుండ. 15ఇట్టివి కలిగిన ప్రజలు ధన్యులు; మన తండ్రిని తమ సొంతముగా కలిగిన ప్రజలు ధన్యులు.