యోబు 3

3 ¹ ఇదైన తరువాత యోబు తన నోరు తెరచి తాను పుట్టిన దినమును శపించెను. ² అతడు ఇట్లనెను: ³ "నేను పుట్టిన దినము నశించుగాక, 'ఒక మగబిడ్డ గర్భమున ధరింపబడెను' అని పలికిన రాత్రియు. ⁴ ఆ దినము—అది అంధకారమగుగాక! పైనున్న దేవుడు దానిని విచారింపకుండునుగాక, దానిమీద వెలుగు ప్రకాశింపకుండునుగాక. ⁵ అంధకారమును గాఢమైన చీకటియు దానిని ఆక్రమించుకొనునుగాక; మేఘము దానిపై కమ్ముకొనునుగాక; ఆ దినపు కటిక చీకటి దానిని భయపెట్టునుగాక. ⁶ ఆ రాత్రి—దట్టమైన చీకటి దానిని పట్టుకొనునుగాక; అది సంవత్సరపు దినములలో సంతోషింపకుండునుగాక, నెలల లెక్కలో ఎంచబడకుండునుగాక. ⁷ అవును, ఆ రాత్రి గొడ్రాలుగా ఉండునుగాక; దానిలో సంతోషధ్వని రాకుండునుగాక. ⁸ దినములను శపించువారు—లివ్యాతానును రేకెత్తించుటకు సిద్ధముగా నున్నవారు—దానిని శపించుదురుగాక. ^a a v8 శుభకరమైన, అశుభకరమైన దినములపై వృత్తిపరమైన శాపకులకు అధికారము కలదని ప్రాచీన లోకమున నమ్మబడెను. ⁹ దాని ఉదయపు నక్షత్రములు చీకటిగా నుండునుగాక; అది వెలుగు కొరకు ఎదురుచూచి ఏదియు కనుగొనకుండునుగాక, ఉదయపు తొలికిరణములను ఎన్నడును చూడకుండునుగాక— ¹⁰ ఏలయనగా అది నా తల్లి గర్భపు తలుపులను మూయలేదు, నా కన్నుల యెదుట బాధను దాచలేదు. ¹¹ నేను పుట్టుకతోనే ఎందుకు చనిపోలేదు, గర్భమునుండి బయటికి వచ్చి ప్రాణము విడువలేదు? ¹² నన్ను చేర్చుకొనుటకు మోకాళ్లు, నేను పాలు త్రాగుటకు స్తనములు ఎందుకుండెను? ^b b v12 ప్రాచీన తూర్పు దేశములలో నవజాత శిశువును బంధువుని మోకాళ్లపై ఉంచుట ఆ బిడ్డను స్వీకరించు లాంఛనప్రాయమైన కార్యముగా ఉండెను. ¹³ ఇప్పుడైతే నేను నిమ్మళముగా పండుకొనియుందును; నిద్రించి విశ్రాంతి పొందియుందును, ¹⁴ భూరాజులతోను, మంత్రులతోను తమకొరకు పాడుకూళ్లను కట్టుకొనినవారితోను, ^c c v14 ఈ రాజులు తమకొరకు గొప్ప స్మారకములను కట్టుకొనిరి, అవి యెప్పుడో కూలి పాడుకూళ్లుగా మారిపోయెను. ¹⁵ లేక బంగారము కలిగియుండిన రాజకుమారులతోను, తమ యిండ్లను వెండితో నింపుకొనినవారితోను ఉందును. ¹⁶ లేక పాతిపెట్టబడిన మృతశిశువుగా నేనెందుకు కాలేదు, వెలుగును ఎన్నడును చూడని శిశువులవలె? ¹⁷ అక్కడ దుష్టులు రేగుట మానుదురు, అక్కడ అలసినవారు విశ్రాంతి పొందుదురు. ¹⁸ చెరపట్టబడినవారు అందరు కలిసి సుఖముగా నుందురు; బానిస యజమానుని కంఠస్వరమును వారికిక వినరు. ¹⁹ అల్పులును ఘనులును అక్కడ ఒక్కటిగా నుందురు, దాసుడు తన యజమానునినుండి విడుదల పొందును. ²⁰ బాధలో నున్నవానికి వెలుగును ఎందుకు ఇయ్యబడును, మనసున వేదన కలవానికి జీవమును, ²¹ వారు రాని మరణము కొరకు ఆశపడుదురు, దాచబడిన ధనము కొరకు కంటెను ఎక్కువగా దానికొరకు త్రవ్వుదురు, ²² సమాధిని కనుగొనినప్పుడు వారు సంతోషముతో గంతులు వేయుదురు, ఆనందించుదురు గదా? ²³ తన మార్గము మరుగుపరచబడిన వానికి వెలుగు ఎందుకు ఇయ్యబడును, దేవునిచేత చుట్టును కంచె వేయబడిన వానికి? ²⁴ నా ఆహారమునకు ముందు నా నిట్టూర్పులు వచ్చుచున్నవి, నా మూలుగులు నీళ్లవలె ప్రవహించుచున్నవి. ²⁵ నేను భయపడిన దాని నామీదికి వచ్చెను, నేను వెరచిన దాని నన్ను పట్టుకొనెను. ²⁶ నాకు నెమ్మది లేదు, నిమ్మళము లేదు, విశ్రాంతి లేదు—కేవలము కల్లోలమే.