యోబు 17

17 ¹ నా ఆత్మ విరిగిపోయింది, నా దినములు ఆరిపోతున్నాయి, సమాధి నా కొరకు సిద్ధమైయున్నది. ² నిశ్చయముగా అపహాసకులు నన్ను చుట్టుకొనియున్నారు నా కన్నులు వారి హేళన నుండి తప్పించుకొనలేకున్నవి.

³ నీవే నా కొరకు నీతో పూచీ పెట్టుకొనుము; నా పూచీగా వేరెవరు మాట ఇచ్చెదరు? ^a a v3 దేవుని ఎదుట తనకు తానే పూచీగా ఉండమని యోబు దేవునికే విన్నపము చేయుచున్నాడు — తన పక్షమున నిలువగలిగిన ఆఖరి వ్యక్తి ఆయనే. ⁴ నీవు వారి మనసులను వివేకమునకు మూసివేసియున్నావు; కావున నీవు వారిని జయించనీయవు. ⁵ స్వలాభము కొరకు స్నేహితులను ఖండించువాని పిల్లల కన్నులు క్షీణించిపోవును.

⁶ ఆయన నన్ను జనముల మధ్య సామెతగా చేసియున్నాడు, వారు నా ముఖముపై ఉమ్మివేయు వానిగా చేసియున్నాడు. ⁷ దుఃఖముచేత నా కన్ను మసకబారియున్నది, నా అవయవములన్నియు నీడవలె ఉన్నవి. ⁸ యథార్థవంతులు దీనిని చూచి విస్మయమొందుదురు, నిర్దోషి భక్తిహీనునికి విరోధముగా రేగును. ⁹ అయినను నీతిమంతుడు తన మార్గమును గట్టిగా పట్టుకొనును, శుద్ధహస్తుడు అంతకంతకు బలవంతుడగును.

¹⁰ అయితే మీరందరు మరల రండి, ఇప్పుడే రండి — మీలో ఒక్క జ్ఞానిని కూడ నేను కనుగొనను. ¹¹ నా దినములు గతించిపోయినవి, నా తలంపులు తెగిపోయినవి, వాటితోపాటు నా హృదయకోరికలు కూడ తెగిపోయినవి. ¹² వారు రాత్రిని పగలుగా మార్చుదురు; "వెలుగు సమీపమునయున్నది" అని చీకటిని ఎదుర్కొనుచు చెప్పుదురు. ¹³ సమాధిని నా యిల్లుగా నిరీక్షించినయెడల, చీకటిలో నా పడకను పరచుకొనినయెడల, ¹⁴ పాతాళగుంటను చూచి, "నీవు నా తండ్రివి" అనియు, పురుగును చూచి, "నీవు నా తల్లివి" "నా సహోదరివి" అనియు పిలిచినయెడల, ¹⁵ అప్పుడు నా నిరీక్షణ ఎక్కడ ఉన్నది? నా కొరకైన నిరీక్షణను ఎవరైనను చూడగలరా? ¹⁶ అది సమాధి ద్వారముల వరకు దిగిపోవునా? మనము కూడి ధూళిలోనికి దిగిపోవుదుమా?