14 1 స్త్రీ కడుపున పుట్టిన మనుష్యుడు, కొద్ది దినములు గలవాడై బహు కష్టముతో నిండియున్నాడు. 2 అతడు పువ్వువలె పైకి వచ్చి వాడిపోవును; నీడవలె పారిపోయి నిలువడు. 3 ఇటువంటివాని మీద నీవు నీ కన్నులు నిలుపుదువా? నీవు నన్ను నీతో తీర్పులోనికి తెత్తువా? 4 అపవిత్రమైనదానిలోనుండి పవిత్రమైనదానిని ఎవడు తీయగలడు? ఎవడును లేడు. 5 అతని దినములు నిర్ణయింపబడియున్నవి గనుక, అతని నెలల సంఖ్య నీ యొద్ద ఉన్నది, నీవు నిర్ణయించిన పరిమితులను అతడు దాటజాలడు, 6 అతడు విశ్రమించునట్లు అతనినుండి నీ చూపు తొలగించుము, అతడు కూలివానివలె తన దినమును ముగించువరకు.
7 చెట్టుకైతే నిరీక్షణ కలదు గదా: అది నరకబడినను, అది తిరిగి చిగురించును, దాని లేత కొమ్మలు తప్పిపోవు. 8 దాని వేరు నేలలో ముదిరినను, దాని మొద్దు మంటిలో చచ్చినను, 9 నీటి వాసన తగులగానే అది చిగురించి క్రొత్త మొక్కవలె కొమ్మలు వేయును. 10 అయితే మనుష్యుడు చనిపోయి కూలిపోవును; నరుడు ప్రాణము విడిచిన తరువాత అతడు ఎక్కడ ఉన్నాడు? 11 సరస్సునుండి నీళ్లు అంతరించిపోయినట్లు, నది ఇంకి ఎండిపోయినట్లు, 12 ఆలాగుననే మనుష్యుడు పండుకొని లేవడు; ఆకాశములు లేకపోవువరకు, అతడు మేల్కొనడు, తన నిద్రనుండి లేపబడడు.
13 నీవు నన్ను పాతాళములో దాచిపెట్టిన యెడల ఎంతో మేలు, నీ కోపము తీరువరకు నన్ను మరుగుచేసిన యెడల, నా కొరకు ఒక నిర్ణీత కాలము నియమించి, నన్ను జ్ఞాపకము చేసికొనిన యెడల! a a v13 షియోలు: ప్రాచీన హెబ్రీ అవగాహనలో మృతుల లోకము, మరణానంతరం అందరూ వెళ్ళే స్థలము. 14 మనుష్యుడు చనిపోయిన తరువాత తిరిగి బ్రదుకునా? నా కఠినసేవ దినములన్నియు నేను వేచియుందును, నా పునరుద్ధరణ వచ్చువరకు. 15 నీవు పిలిచెదవు, నేను నీకు జవాబిచ్చెదను; నీ చేతిపనియెడల నీవు ఆశపడెదవు. 16 అప్పుడు నీవు నా అడుగులను లెక్కించెదవు గాని; నా పాపము మీద కనిపెట్టుకొనియుండవు. 17 నా అతిక్రమము సంచిలో ముద్రింపబడును, నా దోషమును నీవు కప్పివేసెదవు.
18 అయితే పర్వతము కూలి శిథిలమైనట్లు బండ తన స్థలమునుండి కదలింపబడినట్లు, 19 నీళ్లు రాళ్లను అరగదీసినట్లు దాని ప్రవాహములు మంటిని కొట్టుకొనిపోయినట్లు భూమిమీద, ఆలాగుననే నీవు మనుష్యుని నిరీక్షణను నశింపజేసెదవు. 20 నీవు అతనిని శాశ్వతముగా జయించెదవు, అతడు గతించిపోవును; అతని ముఖమును వికారము చేసి అతనిని పంపివేసెదవు. 21 అతని కుమారులు ఘనతనొందినను, అతడు తెలిసికొనడు; వారు తగ్గింపబడినను, అతడు గుర్తింపడు. 22 అతడు తన స్వంత శరీర బాధను మాత్రమే అనుభవించును, తన కొరకు మాత్రమే దుఃఖించును.
