8 1 "ఆ కాలమందు," అని మన తండ్రి సెలవిచ్చుచున్నాడు, "యూదా రాజుల యెముకలను, దాని అధికారుల యెముకలను, యాజకుల యెముకలను, ప్రవక్తల యెముకలను, యెరూషలేము నివాసుల యెముకలను వారి సమాధులలోనుండి బయటికి తీయుదురు. 2 వారు ప్రేమించి సేవించిన, అనుసరించి సంప్రదించి పూజించిన సూర్యుని ఎదుటను, చంద్రుని ఎదుటను, ఆకాశ సైన్యమంతటి ఎదుటను వాటిని పరచుదురు. అవి కూర్చబడవు, పాతిపెట్టబడవు; అవి నేలమీద పెంటవలె ఉండును. 3 ఈ దుష్ట వంశములో మిగిలియున్న శేషమంతయు, నేను వారిని తరిమివేసిన స్థలములన్నిటిలో, జీవముకంటె మరణమునే కోరుకొందురు," అని పరలోక సైన్యములకధిపతియైన తండ్రి సెలవిచ్చుచున్నాడు.
తిరిగిరాని ప్రజలు
4 నీవు వారితో ఇట్లనవలెను, "మన తండ్రి చెప్పునదేమనగా: మనుష్యులు పడిపోయినప్పుడు తిరిగి లేవరా? ఎవడైన తొలగిపోయినయెడల తిరిగిరాడా? 5 అట్లయితే యెరూషలేమను ఈ ప్రజలు ఎందుకు నిత్యము వెనుకకు జారుచు తొలగిపోయిరి? వారు కపటమును అంటిపెట్టుకొందురు; తిరిగిరా నిరాకరించుచున్నారు. 6 నేను శ్రద్ధగా చెవియొగ్గి వింటిని, అయితే వారు యుక్తమైనది మాటలాడరు. 'నేనేమి చేసితిని?' అని అడుగుచు తన చెడుతనమునుండి ఎవడును మరలడు. ప్రతివాడును తన సొంత దారిలో పరుగెత్తుచున్నాడు, యుద్ధమునకు చొచ్చుకొనిపోవు గుఱ్ఱమువలె. 7 ఆకాశమందలి కొంగయైనను తనకు నియమింపబడిన కాలములను ఎరుగును, గువ్వయు, మంగలికాకియు, కొక్కెరయు తాము వచ్చు కాలమును లక్ష్యపెట్టును. అయితే నా ప్రజలు తమ తండ్రి న్యాయమార్గములను ఎరుగరు. 8 'మేము జ్ఞానులము, మన తండ్రి ధర్మశాస్త్రము మా యొద్ద ఉన్నది' అని మీరెట్లు చెప్పుదురు? నిజమునకు శాస్త్రుల అబద్ధపు కలము దానిని అబద్ధముగా చేసెను. 9 జ్ఞానులు సిగ్గుపడుదురు; వారు కలవరపడి చిక్కుకొందురు. ఇదిగో, వారు నా వాక్యమును నిరాకరించిరి, కావున వారియందు ఏ జ్ఞానము మిగిలియున్నది? 10 కావున నేను వారి భార్యలను ఇతరులకును, వారి పొలములను క్రొత్త యజమానులకును ఇచ్చెదను. ఏలయనగా అల్పునినుండి ఘనునివరకు, ప్రతివాడును అన్యాయలాభమునకు ఆశపడుచున్నాడు; ప్రవక్తమొదలుకొని యాజకునివరకు, ప్రతివాడును కపటము జరిగించుచున్నాడు. 11 వారు నా ప్రజల కుమార్తె గాయమును అది ఏమియు కానట్టుగా బాగుచేయుచు, 'సమాధానము, సమాధానము' అని చెప్పుదురు, కాని సమాధానము లేదు. 12 వారు చేసిన హేయమైన కార్యములనుగూర్చి వారు సిగ్గుపడిరా? లేదు, వారు ఏమాత్రము సిగ్గుపడలేదు; ఎట్లు ముఖము ఎఱ్ఱబడునో అదియైనను వారికి తెలియదు. కావున కూలినవారిలో వారును కూలుదురు; నేను వారిని శిక్షించునప్పుడు వారు పడద్రోయబడుదురు," అని మన తండ్రి చెప్పుచున్నాడు. 13 "నేను నిశ్చయముగా వారిని సమకూర్చుదును," అని మన తండ్రి సెలవిచ్చుచున్నాడు. "ద్రాక్షావల్లిమీద ద్రాక్షపండ్లు ఉండవు, అంజూరపు చెట్టుమీద అంజూరపు పండ్లు ఉండవు, ఆకులు వాడిపోవును; నేను వారికిచ్చినది వారిలోనుండి తొలగిపోవును."
14 మనమెందుకు ఇక్కడ కూర్చుండియున్నాము? కూడిరండి! ప్రాకారములుగల పట్టణములకు పారిపోయి అక్కడ నశించుదము, ఏలయనగా మన తండ్రి మనలను నశింపజేయ నిర్ణయించి, త్రాగుటకు విషజలము మనకిచ్చెను, ఏలయనగా మనము ఆయనకు విరోధముగా పాపము చేసితిమి. 15 మేము సమాధానము కొరకు కనిపెట్టితిమి, అయితే మేలు రాలేదు; స్వస్థత కలుగు కాలముకొరకు కనిపెట్టితిమి, అయితే భయమే కలిగెను. 16 శత్రువుల గుఱ్ఱముల బుసలు దానునుండి వినబడుచున్నవి; వారి బలమైన గుఱ్ఱముల సకిలింపు ధ్వనికి దేశమంతయు వణకుచున్నది. వారు వచ్చి దేశమును, దానిలోనున్న సమస్తమును, పట్టణమును, అందు నివసించువారినందరిని మ్రింగివేయుదురు.
17 "ఇదిగో, నేను మీ మధ్యకు విషసర్పములను, మంత్రముచేత లొంగని కట్లపాములను పంపుచున్నాను, అవి మిమ్మును కరచును," అని మన తండ్రి సెలవిచ్చుచున్నాడు.
యిర్మీయా తన ప్రజల కోసం విలపించుట
18 నా సంతోషము పోయెను, దుఃఖము నన్ను ముంచివేయుచున్నది; నా హృదయము నాలో క్రుంగిపోయియున్నది. 19 వినుడి — నా ప్రజల కుమార్తె రోదన దూరదేశమునుండి వినబడుచున్నది: "సీయోనులో మన తండ్రి లేడా? ఆమెలో ఆమె రాజు ఇకలేడా?" "వారు నాకు కోపము పుట్టించిరేల తమ చెక్కిన విగ్రహములచేత, తమ వ్యర్థమైన అన్యదేవతా విగ్రహములచేత?" 20 "కోతకాలము గతించెను, ఎండాకాలము తీరిపోయెను, అయినను మనము రక్షింపబడలేదు." 21 నా ప్రజల కుమార్తె గాయమునుబట్టి నేను నలిగిపోతిని; నేను దుఃఖించుచున్నాను, భయము నన్ను ఆవరించుచున్నది. 22 గిలాదులో గుగ్గిలము లేదా? అక్కడ వైద్యుడు లేడా? అట్లయితే నా ప్రజల కుమార్తెకు స్వస్థత ఎందుకు కలుగలేదు?