4 1 "ఇశ్రాయేలూ, నీవు తిరిగి రావలెనన్న," అని మన తండ్రి సెలవిచ్చుచున్నాడు, "అయితే నా వైపు తిరిగి రమ్ము. నీవు నా సన్నిధినుండి నీ హేయమైన వస్తువులను తొలగించి, తడబడకుండా ఉంటే, 2 మరియు నీవు 'మన తండ్రి జీవముతోడు' అని ఒట్టు పెట్టుకొంటే, సత్యముతోను, న్యాయముతోను, నీతితోను, అప్పుడు జనములు ఆయనయందు తమను తాము దీవించుకొందురు, ఆయనయందే అతిశయించుదురు."
3 యూదా ప్రజలతోను యెరూషలేముతోను మన తండ్రి చెప్పునదేమనగా: "మీ దున్నని భూమిని దున్నుడి, ముళ్ళపొదల మధ్య విత్తనము చల్లకుడి. 4 మన తండ్రికి మిమ్మును మీరు సున్నతి చేసికొనుడి; మీ హృదయముల చర్మాగ్రమును తొలగించుడి, యూదా ప్రజలారా, యెరూషలేము నివాసులారా—లేకుంటే నా ఉగ్రత అగ్నివలె బయలువెడలి మీ దుష్క్రియల చెడుతనమునుబట్టి ఆర్పువాడు లేకుండ కాల్చును.
ఉత్తర దిక్కునుండి విపత్తు వచ్చును
5 యూదాలో దానిని ప్రకటించుడి, యెరూషలేములో చాటించుడి, ఇట్లనుడి: "దేశమంతట బూర ఊదుడి!" బిగ్గరగా కేకవేసి ఇట్లనుడి: "సమకూడుడి, ప్రాకారముగల పట్టణములలోనికి పారిపోదము రండి!" 6 సీయోను వైపు గురుతును ఎత్తుడి! క్షేమము కొరకు పారిపోవుడి, ఆలస్యము చేయకుడి! ఏలయనగా నేను ఉత్తర దిక్కునుండి విపత్తును, గొప్ప నాశనమును రప్పించుచున్నాను. 7 సింహము తన పొదనుండి పైకి వచ్చెను; జనములను నాశనము చేయువాడు బయలుదేరెను. నీ దేశమును పాడుచేయుటకు అతడు తన స్థలమునుండి బయలువెళ్ళెను; నీ పట్టణములు శిథిలములై పడియుండును, వాటిలో ఎవడును నివసింపడు. 8 కావున గోనెపట్ట కట్టుకొనుడి, దుఃఖించి రోదించుడి, ఏలయనగా మన తండ్రి తీక్షణమైన కోపము మననుండి తొలగిపోలేదు.
9 "ఆ దినమున," అని మన తండ్రి సెలవిచ్చుచున్నాడు, "రాజును అతని అధికారులును ధైర్యము కోల్పోవుదురు; యాజకులు విస్మయమొంది, ప్రవక్తలు నివ్వెరపోవుదురు."
10 అప్పుడు నేను, "అయ్యో, సర్వాధిపతియైన తండ్రీ! నిశ్చయముగా 'మీకు సమాధానము కలుగును' అని చెప్పి ఈ ప్రజలను యెరూషలేమును నీవు బొత్తిగా మోసపుచ్చితివి, అయితే ఖడ్గము మా గొంతువరకు వచ్చియున్నది," అంటిని.
11 ఆ కాలమున ఈ ప్రజలతోను యెరూషలేముతోను ఇట్లు చెప్పబడును: "ఎడారిలోని బోడికొండలనుండి మండుగాలి నా ప్రజల కుమార్తె వైపు వీచుచున్నది—తూర్పారబట్టుటకు కాదు, శుద్ధిచేయుటకు కాదు." a a v11 'నా ప్రజల కుమార్తె' అనునది 'నా సొంత ప్రజలు' అని చెప్పుటకు ఒక కవితాత్మక రీతి. 12 దానికంటె బలమైన గాలి నా ఆజ్ఞవలన వచ్చును. ఇప్పుడు నేను వారికి విరోధముగా నా తీర్పులను ప్రకటించెదను. 13 చూడుడి! అతడు మేఘములవలె ముందుకు వచ్చుచున్నాడు, అతని రథములు సుడిగాలివలె ఉన్నవి; అతని గుఱ్ఱములు గద్దలకంటె వేగముగలవి. మనకు ఎంత ఘోరము—మనము నశించితిమి! 14 యెరూషలేమా, నీవు రక్షింపబడునట్లు నీ హృదయములోనుండి చెడుతనమును కడిగివేయుము. నీ దుష్టాలోచనలు ఎంతకాలము నీలో నిలిచియుండును? 15 ఏలయనగా దాను నుండి ఒక స్వరము దానిని ప్రకటించుచున్నది, ఎఫ్రాయిము కొండలనుండి విపత్తును చాటించుచున్నది. 16 జనములను హెచ్చరించుడి, యెరూషలేముకు దానిని తెలియజేయుడి: "ముట్టడివేయువారు దూరదేశమునుండి వచ్చుచున్నారు; వారు యూదా పట్టణములకు విరోధముగా యుద్ధఘోష చేయుచున్నారు." 17 పొలమును కాయు కావలివారివలె వారు ఆమెను చుట్టుకొందురు, ఏలయనగా ఆమె నామీద తిరుగుబాటు చేసెను," అని మన తండ్రి సెలవిచ్చుచున్నాడు. 18 నీ మార్గములును నీ క్రియలును దీనిని నీమీదికి తెచ్చినవి. ఇది నీ శిక్ష, అది ఎంత చేదైనది, అది నీ హృదయమువరకు గుచ్చుకొనును.
ప్రవక్త తన ప్రజల కొరకు విలపించుచున్నాడు
19 నా వేదన, నా వేదన! నేను నొప్పితో తల్లడిల్లుచున్నాను. అయ్యో, నా హృదయపు గోడలు! నా గుండె నాలో కొట్టుకొనుచున్నది; నేను మౌనముగా ఉండలేను, ఏలయనగా బూర శబ్దమును, యుద్ధపు హెచ్చరికను నేను వింటిని. 20 విపత్తుమీద విపత్తు ప్రకటింపబడుచున్నది, ఏలయనగా దేశమంతయు పాడైపోయెను. క్షణములో నా గుడారములు నాశనమాయెను, నా గుడారపు తెరలు నిమిషములో నశించెను. 21 ఎంతకాలము నేను యుద్ధపు జెండాను చూచుచు బూర శబ్దమును వినుచుండవలెను?
22 "నా ప్రజలు బుద్ధిహీనులు; వారు నన్ను ఎరుగరు. వారు తెలివిలేని పిల్లలు, వారికి వివేకము లేదు. కీడు చేయుటలో వారు నేర్పరులు, అయితే మేలు చేయుట వారికి తెలియదు."
23 నేను భూమిని చూచితిని, అది నిరాకారముగాను శూన్యముగాను ఉండెను; ఆకాశములను చూచితిని, వాటి వెలుగు మాయమాయెను. 24 నేను పర్వతములను చూచితిని, అవి కంపించుచుండెను; కొండలన్నియు కదలుచుండెను. 25 నేను చూచితిని, ఎవడును లేకపోయెను; ఆకాశపు పక్షులన్నియు ఎగిరిపోయెను. 26 నేను చూచితిని, ఫలవంతమైన భూమి ఎడారిగా మారెను; మన తండ్రి యెదుట, ఆయన తీక్షణమైన కోపము యెదుట దాని పట్టణములన్నియు శిథిలములాయెను.
27 మన తండ్రి చెప్పునదేమనగా: "దేశమంతయు పాడైపోవును, అయినను నేను దానిని బొత్తిగా నాశనము చేయను."
28 దీనినిబట్టి భూమి దుఃఖించును పైనున్న ఆకాశము చీకటిపడును, ఏలయనగా నేను మాట్లాడితిని, నిర్ణయించితిని; నేను వెనుకంజ వేయను, దానినుండి తిరిగిపోను. 29 రౌతుల యొక్కయు విలుకాండ్ర యొక్కయు ధ్వనికి ప్రతి పట్టణము పారిపోవుచున్నది. వారు పొదలలోనికి పారిపోవుదురు బండల మధ్యకు ఎక్కుదురు; ప్రతి పట్టణము విడువబడును, వాటిలో ఎవడును నివసింపడు. 30 నాశనమైనదానా, నీవు ఏమి చేయుచున్నావు, రక్తవర్ణ వస్త్రములను ధరించుకొని, బంగారు ఆభరణములతో అలంకరించుకొని, నీ కన్నులకు కాటుక పెట్టుకొనుచున్నావా? నిన్ను నీవు అందముగా చేసికొనుట వ్యర్థము. నీ విటకాండ్రు నిన్ను తృణీకరించుచున్నారు; వారు నిన్ను చంపగోరుచున్నారు. 31 ఏలయనగా ప్రసవవేదనపడు స్త్రీవంటి కేకను నేను వింటిని, తొలిచూలు కనుదానివంటి వేదనను—సీయోను కుమార్తె కేకను, ఊపిరికై ఆయాసపడుచు, తన చేతులు చాచుచు: "నాకు ఎంత ఘోరము! హంతకుల యెదుట నేను చనిపోవుచున్నాను." b b v31 'సీయోను కుమార్తె' అనునది యెరూషలేముకు ఒక కవితాత్మక నామము.
