యిర్మీయా 14

14 ¹ కరువులను గూర్చి యిర్మీయాకు వచ్చిన మన తండ్రి వాక్కు ఇదే: ² యూదా దుఃఖించుచున్నది, ఆమె గుమ్మములు నిర్జనమైయున్నవి; ఆమె ప్రజలు నేలపై దుఃఖముతో కూర్చుండియున్నారు, యెరూషలేములోనుండి మొఱ్ఱ పైకి లేచుచున్నది. ³ ప్రధానులు తమ సేవకులను నీటికొరకు పంపుచున్నారు; వారు నీటిగుంటలయొద్దకు పోయి నీరు కానక పోవుచున్నారు. వారు తమ కుండలు వట్టివిగా తిరిగి వచ్చుచున్నారు; వారు సిగ్గుపడి అవమానము పొంది తమ తలలను కప్పుకొనుచున్నారు. ^a a v3 పురాతన ప్రపంచములో తలను కప్పుకొనుట దుఃఖమునకును సిగ్గునకును సూచనగా ఉండెను. ⁴ నేల నెఱియలువారి యున్నది, భూమిమీద వర్షము కురియనందున, రైతులు సిగ్గుపడుచున్నారు; వారు తమ తలలను కప్పుకొనుచున్నారు. ⁵ పొలములోని లేడియైనను తన నూతనముగా పుట్టిన పిల్లను విడిచిపెట్టుచున్నది పచ్చిక లేనందున. ⁶ అడవి గాడిదలు చెట్లులేని మెట్టలమీద నిలుచుచున్నవి; అవి నక్కలవలె గాలికొరకు రొప్పుచున్నవి; పచ్చిక లేనందున వాటి కన్నులు మసకబారుచున్నవి. ⁷ మా పాపములు మాకు విరోధముగా సాక్ష్యమిచ్చుచున్నను, మన తండ్రీ, నీ నామమునుబట్టి కార్యము జరిగించుము; మేము మాటిమాటికి నిన్ను విడిచి తొలగిపోతిమి — మేము నీకు విరోధముగా పాపము చేసితిమి. ⁸ ఇశ్రాయేలుయొక్క నిరీక్షణా, ఆపత్కాలమందు ఇశ్రాయేలు రక్షకుడా, నీవు దేశములో పరదేశివలె ఎందుకున్నావు, ఒక్క రాత్రికే బసచేయు బాటసారివలె ఎందుకున్నావు? ⁹ కలవరపడిన వానివలె నీవు ఎందుకున్నావు, రక్షింపలేని యోధునివలె ఎందుకున్నావు? అయినను మన తండ్రీ, నీవు మా మధ్యనున్నావు, మేము నీ నామముచేత పిలువబడుచున్నాము; మమ్మును విడిచిపెట్టవద్దు!

¹⁰ ఈ ప్రజలనుగూర్చి మన తండ్రి చెప్పుచున్నదేమనగా: "వారు తిరుగులాడుటను ఎంతో ప్రేమించిరి; వారు తమ కాళ్లను నిలుపుకొనలేదు. కావున నేను వారియందు సంతోషింపను; ఇప్పుడు నేను వారి దోషమును జ్ఞాపకముచేసికొని వారి పాపములకు శిక్ష విధించెదను."

¹¹ అప్పుడు మన తండ్రి నాతో ఇట్లనెను, "ఈ ప్రజల క్షేమముకొరకు ప్రార్థన చేయవద్దు. ¹² వారు ఉపవాసముండినను, నేను వారి మొఱ్ఱను ఆలకింపను; వారు దహనబలులను నైవేద్యములను అర్పించినను, నేను వాటిని అంగీకరింపను. అందుకు బదులుగా, నేను ఖడ్గముచేతను, కరవుచేతను, తెగులుచేతను వారిని నశింపజేసెదను."

మన తండ్రి నామమున అబద్ధము ప్రవచించు ప్రవక్తలు

¹³ అప్పుడు నేను, "అయ్యో, సర్వాధిపతివైన తండ్రీ, చూడుము — 'మీకు ఖడ్గము తగులదు, కరవు మీ మీదికి రాదు, ఈ స్థలములో నేను మీకు నిత్యశాంతిని అనుగ్రహించెదను' అని ప్రవక్తలు వారితో చెప్పుచున్నారు" అంటిని.

¹⁴ అప్పుడు మన తండ్రి నాతో ఇట్లనెను, "ఆ ప్రవక్తలు నా నామమున అబద్ధములు ప్రవచించుచున్నారు. నేను వారిని పంపలేదు; నేను వారికి ఆజ్ఞాపింపలేదు; నేను వారితో మాటలాడలేదు. వారు మీకు అబద్ధపు దర్శనమును, వ్యర్థమైన శకునమును, తమ స్వకీయమైన మనస్సుల మోసమును ప్రవచించుచున్నారు. ¹⁵ కావున, నేను పంపకపోయినను నా నామమున ప్రవచించి, 'ఈ దేశమునకు ఖడ్గమైనను కరవైనను తగులదు' అని చెప్పు ప్రవక్తలనుగూర్చి మన తండ్రి చెప్పునదేమనగా: ఆ ప్రవక్తలే ఖడ్గముచేతను కరవుచేతను నశించిపోవుదురు. ¹⁶ వారు ప్రవచించు ప్రజలును కరవువలనను ఖడ్గమువలనను యెరూషలేము వీధులలో పారవేయబడుదురు, వారిని పాతిపెట్టువాడు ఎవడును ఉండడు — వారును, వారి భార్యలును, వారి కుమారులును, వారి కుమార్తెలును. వారి స్వకీయమైన చెడుతనమును నేను వారిమీద కుమ్మరించెదను.

¹⁷ ఈ మాట వారితో చెప్పుము: 'నా కన్నులు రాత్రింబగళ్లు కన్నీళ్లతో నిండి పొర్లిపారునుగాక, అవి ఎన్నడును ఆగకుండునుగాక, ఏలయనగా నా ప్రజల కన్యకయైన కుమార్తె భయంకరమైన దెబ్బచేత, స్వస్థపరచరాని గాయముచేత ముక్కలైపోయెను. ^b b v17 ఇక్కడ మన తండ్రి తన స్వకీయమైన కన్నీళ్లను మోయు మాటలను యిర్మీయాకు ఇచ్చుచున్నాడు — స్వస్థపరచరానంతగా గాయపడిన బిడ్డలనుగూర్చి తండ్రి పడు దుఃఖము, వారికొరకు రాత్రింబగళ్లు ఏడ్చుచుండుట. ¹⁸ నేను పొలములోనికి వెళ్లినయెడల, అదిగో ఖడ్గముచేత హతమైనవారు పడియున్నారు; నేను పట్టణములోనికి ప్రవేశించినయెడల, అదిగో కరవు కలిగించిన నాశనము. ఏలయనగా ప్రవక్తయు యాజకుడు కూడ తామెరుగని దేశములోనే తమ వృత్తిని కొనసాగించుచున్నారు.'" ^c c v18 ప్రవక్తలును యాజకులును ప్రవాసములోనైనను — తమకు పూర్తిగా పరదేశమైన దేశములో — తమ పనిని కొనసాగించుదురు.

¹⁹ నీవు యూదాను పూర్తిగా త్రోసివేసితివా? సీయోను నీ హృదయమునకు అసహ్యమాయెనా? మాకు స్వస్థత లేకుండునట్లు నీవేల మమ్మును కొట్టితివి మేము సమాధానముకొరకు కనిపెట్టితిమి, గాని మేలేదియు రాలేదు; స్వస్థత కాలముకొరకు కనిపెట్టితిమి, గాని అందుకు బదులుగా భయమే కలిగెను. ²⁰ మన తండ్రీ, మేము మా దుష్టత్వమును ఒప్పుకొనుచున్నాము, మా పితరుల దోషమును ఒప్పుకొనుచున్నాము; మేము నీకు విరోధముగా పాపము చేసితిమి. ²¹ నీ నామమునుబట్టి మమ్మును తృణీకరింపవద్దు; నీ మహిమగల సింహాసనమును అవమానపరచవద్దు. నీ నిబంధనను జ్ఞాపకముచేసికొనుము, మాతో దానిని జ్ఞాపకముచేసికొని దానిని భంగపరచవద్దు. ²² జనముల వ్యర్థమైన విగ్రహములలో ఏదైనను వర్షమును కురిపింపగలదా? ఆకాశములు తామే వానలను పంపగలవా? మన తండ్రీ, ఆ కార్యము చేయువాడవు నీవే కాదా? మేము నిరీక్షణ యుంచుచున్నాము నీయందే, ఏలయనగా ఈ కార్యములన్నిటిని చేయువాడవు నీవే.