ఆదికాండము 8

8 ¹ అయితే మన తండ్రి నోవహును, ఆయనతో ఓడలో ఉన్న సమస్త జీవరాసులను, సమస్త పశువులను జ్ఞాపకము చేసుకున్నాడు. ఆయన భూమిమీద గాలి వీచునట్లు చేసాడు, నీళ్లు తగ్గడం ప్రారంభమయ్యాయి. ^a a v1 మన తండ్రి "జ్ఞాపకము చేసుకున్నాడు" అని లేఖనము చెప్పినప్పుడు, ఆయన మరచిపోయాడని దాని అర్థం కాదు — నియమిత సమయమందు ఆయన తన నిబంధనా ప్రేమను బట్టి కార్యము చేసాడని దాని అర్థం. ² అగాధపు ఊటలు, ఆకాశపు జలద్వారాలు మూసివేయబడ్డాయి, ఆకాశము నుండి కురియు వర్షము ఆగిపోయింది. ³ నీళ్లు భూమిమీద నుండి క్రమముగా తగ్గిపోయాయి, నూట యాభై దినముల అంతమున నీళ్లు తగ్గిపోయాయి. ⁴ ఏడవ నెల పదిహేడవ దినమున ఓడ అరారాతు పర్వతముల మీద నిలిచింది. ^b b v4 అరారాతు అనునది ఒక పర్వత ప్రాంతమును సూచించునది, తప్పనిసరిగా ఒక్క శిఖరమును కాదు. ⁵ పదవ నెల వరకు నీళ్లు తగ్గుతూనే ఉన్నాయి, పదవ నెల మొదటి దినమున పర్వతముల శిఖరాలు కనబడ్డాయి.

⁶ నలభై దినముల తరువాత నోవహు తాను ఓడలో చేసిన కిటికీని తెరచి, ⁷ ఒక కాకిని బయటికి పంపాడు, అది భూమిమీద నుండి నీళ్లు ఇంకిపోవువరకు అటూ ఇటూ ఎగురుతూనే ఉంది. ⁸ నేలమీద నుండి నీళ్లు తగ్గిపోయాయో లేదో చూచుటకు ఆయన ఒక పావురమును బయటికి పంపాడు. ⁹ అయితే ఆ పావురము తన పాదము మోపుటకు చోటు కనుగొనలేక ఆయనయొద్దకు ఓడలోనికి తిరిగి వచ్చింది, ఎందుకంటే నీళ్లు ఇంకను భూమి అంతటి ఉపరితలమును కప్పి ఉన్నాయి. కనుక ఆయన తన చెయ్యి చాచి దానిని పట్టుకొని ఓడలోనికి తన యొద్దకు తిరిగి తీసుకున్నాడు. ¹⁰ ఆయన మరి ఏడు దినములు కనిపెట్టి, ఆ పావురమును ఓడలో నుండి మరల బయటికి పంపాడు. ¹¹ సాయంకాలమున ఆ పావురము ఆయనయొద్దకు తిరిగి వచ్చినప్పుడు, అదిగో దాని ముక్కులో అప్పుడే కోసిన ఒక ఒలీవ ఆకు ఉంది! అప్పుడు భూమిమీద నుండి నీళ్లు తగ్గిపోయాయని నోవహు తెలుసుకున్నాడు. ¹² ఆయన మరి ఏడు దినములు కనిపెట్టి, ఆ పావురమును మరల బయటికి పంపాడు, అయితే ఈసారి అది ఆయనయొద్దకు తిరిగి రాలేదు.

¹³ నోవహు ఆరు వందల ఒకటవ సంవత్సరపు మొదటి నెల మొదటి దినమునకు భూమిమీద నుండి నీళ్లు ఇంకిపోయాయి. నోవహు ఓడ కప్పును తీసివేసి బయటికి చూచాడు, నేల ఉపరితలము ఆరిపోయి ఉంది. ¹⁴ రెండవ నెల ఇరవై ఏడవ దినమునకు భూమి పూర్తిగా ఆరిపోయింది.

¹⁵ అప్పుడు మన తండ్రి నోవహుతో ఇలా అన్నాడు,

¹⁶ "నీవు, నీ భార్య, నీ కుమారులు, నీతోకూడ నీ కుమారుల భార్యలు — మీరందరు ఓడలో నుండి బయటికి రండి. ¹⁷ నీతోకూడ ఉన్న ప్రతి విధమైన సమస్త జీవరాసిని — పక్షులను, జంతువులను, నేలమీద ప్రాకు సమస్త ప్రాణులను — నీతోకూడ బయటికి తీసుకొనిరా; అవి భూమిమీద వ్యాపించి, దానిమీద ఫలించి అభివృద్ధి చెందునట్లు చేయుము."

¹⁸ కనుక నోవహు తన కుమారులతో, తన భార్యతో, తన కుమారుల భార్యలతో కూడ బయటికి వచ్చాడు. ¹⁹ ప్రతి జంతువు, నేలమీద ప్రాకు ప్రతి ప్రాణి, ప్రతి పక్షి — భూమిమీద కదలాడు సమస్తము — తమ తమ విధముల చొప్పున ఓడలో నుండి బయటికి వచ్చాయి.

²⁰ అప్పుడు నోవహు మన తండ్రికి ఒక బలిపీఠమును కట్టి, ప్రతి పవిత్రమైన జంతువులో నుండి, ప్రతి పవిత్రమైన పక్షిలో నుండి కొన్నిటిని తీసుకొని, దానిమీద దహనబలులు అర్పించాడు.

²¹ మన తండ్రి ఆ ఇంపైన సువాసనను ఆఘ్రాణించి, తన హృదయములో ఇలా అనుకున్నాడు, "మనుష్యుని బట్టి భూమిని ఇక ఎన్నడూ శపించను, మనుష్యుని హృదయపు ప్రతి ఆలోచన బాల్యము నుండి చెడ్డదైనప్పటికిని. నేను చేసినట్లుగా సమస్త జీవరాసిని ఇక ఎన్నడూ నాశనము చేయను. ^c c v21 మన తండ్రి ఆ వాసనను బట్టి కాదుగాని, ఆ బలి వ్యక్తపరచిన నమ్మకమైన ఆరాధనను, విధేయతను బట్టి సంతోషించాడు. ²² భూమి నిలిచియుండునంత కాలము, విత్తనము వేయు కాలము, కోత కాలము, చలి, వేడి, వేసవి, శీతకాలము, పగలు, రాత్రి ఎన్నడూ నిలిచిపోవు."